Voorafgegaan aan waarneming zijn er mentale staten,
daarvoor is waarneming het allerhoogste.
Als iemand die door waarneming vervuild is spreekt of handelt,
volgt lijden.

Kim Michaels, december 2009

Verzet je niet tegen het kwaad
Laat me eens, gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen met het in en uit negatieve spiralen gaan, wat gedachten over de ‘mechanieken’ van dergelijke spiralen delen. Ik ben door de jaren heen gaan beseffen dat er een essentiële aanwijzing zit in Jezus’ lering:

En ik zeg jullie je niet te verzetten tegen wie kwaad doet, maar wie je op de rechter wang slaat, ook de linker wang toe te keren. (Matteüs 5:39)

Wanneer we ons verzetten tegen het kwaad, zeggen we in essentie dat we ons niet rustig kunnen voelen, we kunnen niet heel zijn, omdat we vanwege dit kwaad ons met iets buiten ons geïdentificeerd hebben – we moeten, of proberen te vernietigen, of proberen ons te isoleren van (we moeten er op een of andere manier op reageren). Maar door zo te redeneren – wat we meestal doen zonder dat we ons ervan gewaar zijn – maken wij ons slachtoffer van een uiterlijke conditie. We redeneren dat onze innerlijke gemoedstoestand afhangt van uiterlijke condities. We kunnen niet rustig zijn, totdat de omstandigheden veranderen, waar vaak anderen bij betrokken zijn. Dus nu hebben we onze gemoedsrust afhankelijk gemaakt van de keuzes van anderen in plaats van onze eigen keuzes.

Bovendien door verzet te bieden tegen de uiterlijke conditie, voeden we onze mentale en emotionele energieën tot een negatieve matrix, en naarmate de energieën opbouwen, zullen ze een draaikolk gaan vormen die onze bewuste wil zal overweldigen. Onze mentalen en emotionele lichamen zijn in zo’n tumult dat we in een andere negatieve reactie vervallen, die nog meer negatieve energie creëert en zo voort ad infinitum. Ik heb dit bij mezelf voelen gebeuren, je begint langzaam, bijvoorbeeld door over iemand te spreken en dan op een dag is het omslagpunt en word je een spiraal ingezogen waarin je voelt dat het niet langer nodig is om terughoudend te zijn – hoewel je diep van binnen weet dat het niet goed is.

De onderliggende veronderstelling is natuurlijk dat er echt iets kwaads is dat macht heeft over jouw gemoedstoestand. Merk op dat door dit te zeggen, ik niet ontken dat er kwaad of duisternis op de wereld is. Waar ik hier over spreek, is de eeuwige waarheid dat dit uiterlijke kwaad niet onze – innerlijke – gemoedstoestand kan beïnvloeden, tenzij we onze vrije wil gebruiken om het kwaad toegang tot onze geest te verlenen.

Eén manier om dit te doen is door te geloven in de leugen dat het kwaad echt is en daardoor feitelijke macht over ons heeft – wat betekent dat we het kwaad moeten vernietigen om ons te beschermen. Daardoor vergeten we de eeuwige waarheid die zowel Jezus als Boeddha ons probeerde te tonen, namelijk dat het kwaad geen directe macht over ons heeft, maar enkel de indirecte macht door onze keuzes proberen te beïnvloeden. Waarom denk je dat de duivel Jezus moest verleiden in plaats van hem meteen te vernietigen? In The Summit hebben ze de volgende verklaring: “Het kwaad is niet echt en haar verschijning heeft geen macht,” een bewering die zijn oorsprong heeft in de christelijke wetenschap.

Wat ik in mijn persoonlijke ervaringen zie, is dat iedere keer dat ik me negatief op een situatie laat reageren, ik me tegen iets verzet heb. En door dat verzetten heb ik energie verkeerd gebruikt, omdat ik gereageerd heb met angst, een gevoel van onrechtvaardigheid of andere negatieve emoties. Daardoor begon ik een draaikolk op te bouwen van negatieve energieën die op den duur zo krachtig werden dat ze – in enkele gevallen door zich te binden aan de energieën van anderen of planetaire draaikolken – mijn bewuste geest overweldigden. Het gevolg was dat mijn aandacht, mijn levenservaring, opgegeten werd door deze negatieve gerichtheid.

In elk geval ben ik aan de negatieve spiraal ENKEL ontsnapt door één ding te doen, namelijk mijn verzet tegen de uiterlijke conditie op te geven en in plaats daarvan verantwoording te nemen voor mijn innerlijke conditie. Pas toen ik stopte te geloven dat de uiterlijke conditie mijn gemoedstoestand kon beïnvloeden, kon ik beseffen dat ik niet de gemoedstoestand van anderen hoefde te veranderen om mijn eigen gemoedstoestand te veranderen.

Dus in plaats van het paard achter de wagen te spannen door innerlijke vrede trachten te vinden door andere mensen of de wereld te veranderen, kon ik rechtstreeks naar de bron gaan en aan innerlijke vrede te werken direct in mij. En deze poging is altijd succesvol geweest.

Om naar het kwaad terug te keren, ik zeg niet dat we ons hart niet zouden moeten luchten om het kwaad aan het licht te brengen of moeten dienen om het kwaad te oordelen. Ik zeg gewoon dat zolang we ons tegen het kwaad verzetten en in een negatieve gemoedstoestand blijven, we in feite het kwaad niet aan het licht zullen brengen of oordelen. Zoals Jezus zei, we moeten eerst de balk uit ons eigen oog verwijderen voor we het kwaad duidelijk kunnen identificeren en vermijden menselijke oordelen aan andere mensen op te leggen.

Het is door de andere wang toe te keren dat we het kwaad oordelen, maar we kunnen pas volledig de andere wang toekeren als we beseffen dat het kwaad geen macht over onze innerlijke situatie heeft. Zelfs als het kwaad ons aan het kruis hangt, heeft het nog steeds geen macht over onze gemoedstoestand en kunnen we de andere wang toekeren in plaats van op of tegen hun wil te reageren. Daardoor is de ware weg om ons uit een negatieve spiraal te trekken, stoppen met ons te richten op het kwaad dat we in anderen of de wereld zien en ons gaan richten op het kwaad in onze eigen geest. Door dit te doen kunnen we het kwaad irrelevant maken, waardoor het niet langer onze gemoedstoestand kan beïnvloeden. En dan kunnen we de andere wang toekeren en het uiteindelijke oordeel tot stand brengen. Zolang we ons tegen het kwaad verzetten, versterken we in feite het kwaad en daardoor kunnen we ons niet uit de negatieve spiraal trekken. We moeten eerlijk aan onszelf werken tot we kunnen zeggen: “De prins van deze wereld komt en vindt niets in mij.”


Het waarnemingsprobleem
Hoe diepgaand deze inzichten ook voor me geweest zijn, er is zelfs nog een diepere laag die ik pas onlangs ben gaan zien en dat is hoe onze waarneming een mentale staat zal creëren die voorkomt dat we de beperkingen zien van de waarneming. Denk bijvoorbeeld eens na hoe we – wanneer we in een negatieve spiraal zitten – naar een situatie kijken met een bepaald vooroordeel. We zijn er zo zeker van dat iemand anders of  een groep de schuld is van onze gemoedstoestand – of een bepaald kwaad op de wereld – dat we enkel datgene zien wat versterkt dat de ander ongelijk heeft. We kunnen in feite niet zien dat de ander een individu is die gewoon een bepaalde psyche heeft met wonden en illusies – zoals ieder ander. Bijvoorbeeld, in Israel ervoer ik hoe sommige Joden tegen de Palestijnen aankijken als een groep non-individuen die allemaal op een bepaalde manier zijn, terwijl de Palestijnen hetzelfde met de Joden doen.

Ik kan in mijzelf zien hoe ik soms in een negatieve spiraal ben en er volledig op gericht om een bepaald iemand te veranderen. Het gevolg is dat ik niet zag dat hij of zij een mens was die deed wat hij deed vanwege een verwonde psyche – net als ik. Ik dacht dat mijn reactie NIET veroorzaakt werd door mijn verwonde psyche, het was gewoon de enige manier voor iemand om op een situatie te reageren, wanneer iemand iets deed dat vanzelfsprekend helemaal fout was. Daardoor vergat ik mij af te vragen: “Zou Jezus of de Boeddha op dezelfde manier gereageerd hebben als ik?”

Maar nadat ik uit de negatieve spiraal was geschoten, werd me duidelijk wat ik daarvoor niet kon zien. Nu ik geloofde dat mijn gemoedstoestand niet afhing van iemand anders, kon ik plotseling die ander als mens zien. Dus hoe kan het dan dat we soms zo volledig blind zijn en niet in staat om te zien wat anderen overduidelijk is – en wat overduidelijk voor ons zou zijn als we een andere gemoedstoestand hadden? Wel, nadat ik hier sinds mijn jeugd over nagedacht had, heb ik nu eindelijk een helderder beeld en dat kwam door het eerste couplet van de Dhammapada.

Voorafgegaan aan waarneming zijn er mentale staten,
daarvoor is waarneming het allerhoogste.
Als iemand die door waarneming vervuild is spreekt of handelt,
volgt lijden.

Een aantal jaren gelden gebruikte ik een aantal coupletten uit de Dhammapada in de Rozenkrans van het Eeuwige Nu, maar deze viel het meeste op en ik wist dat hij een belangrijke boodschap voor me had. Dus hier is het inzicht dat ik van Gautama kreeg toen ik overwoog dit artikel te schrijven.

De Boeddha had een hele praktische aanpak bij het onderwijzen, geïllustreerd door de Vier Edele Waarheden, waarvan één is: “Het leven is lijden.” Vanzelfsprekend bedoelde Gautama dit niet als een absolute waarheid – het leven hoeft geen lijden te zijn. Zijn hele bedoeling was ons te tonen dat wanneer we in een bepaalde gemoedstoestand zijn, een bepaalde mentale staat, het leven inderdaad lijden is. Toch ontsnappen we niet aan lijden door te proberen de uiterlijke omstandigheden te veranderen, we ontsnappen er enkel aan als we het denkkader transcenderen dat lijden veroorzaakt. Dus hoe doen we dat? Door het verband tussen waarneming en onze mentale staat te beseffen. Terug naar de quote:

Voorafgegaan aan waarneming zijn er mentale staten,
daarvoor is waarneming het allerhoogste.

Wat Gautama hier zegt, is dat wanneer je lijdt, wanneer je in een negatieve spiraal zit, je in een bepaalde gemoedstoestand bent. Bijvoorbeeld, je kunt bang zijn of boos of een gevoel van onrechtvaardigheid hebben.

Toch wordt deze mentale staat NIET gecreëerd door uiterlijke condities. Het is een MENTALE staat en hij wordt gecreëerd door hoe je die uiterlijke condities waarneemt. Natuurlijk betekent waarneming niet zintuiglijke waarneming, maar hoe je mentaal en emotioneel reageert op de omstandigheden in het leven.

Hier komt het belangrijke punt. Als je geest eenmaal in een mentale staat is die gecreëerd wordt waarneming, kan je geest niet zien dat de waarneming die de mentale staat creëerde, NIET de enig mogelijke manier is om een situatie waar te nemen. Want een bepaalde mentale staat, de vorm van waarneming die de mentale staat creëerde, is het allerhoogste, wat inhoudt dat zolang je geest zich vereenzelvigd met de mentale staat, je niet in staat bent vragen te stellen of verder te zien dan je waarneming.

Opnieuw, ik zag hoe de Palestijnen met boosheid reageerden op alle provocaties van de Joden. Ze voelen dat hun boosheid volledig te rechtvaardigen is, en dat het de ENIGE manier is om op bepaalde acties van de Joden te reageren. Maar het is duidelijk dat boosheid de gebrekkige reactie, gebaseerd op een bepaalde manier van waarneming van de situatie, geworden is. Dus wanneer je in zo’n geagiteerde mentale staat bent, denk je dat jouw waarneming van de situatie de ENIG mogelijke of juiste manier is om naar de situatie te kijken. Je denkt dat dit de universele manier is om naar een situatie te kijken en dat alle andere mensen (zelfs God en de geascendeerde meesters) op dezelfde manier als jij naar de situatie kijken. En als ze dat niet doen, is het omdat ze blind zijn, stom, slecht, Ik ben niet te bereiken of niet bereid de waarheid te zien.

Opnieuw, kijk naar Israel. Enkele Joden zijn er absoluut van overtuigd dat het land Israel aan hen gegeven werd door God en daardoor hebben ze het goddelijke recht de moskee van de moslims neer te halen en de derde tempel op de berg te bouwen. De moslims aan de andere kant geloven dat toen de moskee werd gebouwd, de leider van de moslims een overeenkomst sloot met het Joodse volk en daardoor geeft de 1300 jaar oude overeenkomst hen het recht op die plek. Beide zijden zijn er absoluut van overtuigd dat hun standpunt de enig juiste is en dat God dat ook heeft.

Hoe kun je ooit dergelijke tegenovergestelde gezichtspunten met elkaar in overeenstemming brengen? Conventionele wijsheid zou zeggen dat één standpunt juist is en de andere fout en daardoor zou één gezichtspunt aangenomen moeten worden door allen of opgedrongen aan degenen die het niet willen accepteren. Maar de wijsheid van de Boeddha zegt dat beide standpunten het product zijn van een beperkte waarneming. Daardoor zou er een verhevener standpunt zijn dat het conflict echt zou oplossen. Het probleem is dat om dat verhevener gezichtspunt te zien, we eerst bereid moeten zijn om verder te kijken dan onze huidige mentale staat EN de waarneming die het gecreëerd heeft. Dus hoe doen we dat?


De dieper zittende mentale staat zoeken
Het begrip dat Gautama mij gaf, is dat we naar een dieper niveau moeten gaan en vragen waar onze waarneming vandaan komt. Met andere woorden, onze onmiddellijke mentale staat – die die het leven tot lijden maakt door ons in een negatieve spiraal te houden (voor veel mensen is het leven gewoon één lange negatieve spiraal) – wordt gecreëerd door waarneming. Als – zoals de Boeddha zegt – deze waarneming vervuild is, kan de mentale staat die haar in het leven roept, enkel lijden brengen en we kunnen niet aan het lijden ontsnappen zolang onze geest zich vereenzelvigd met die mentale staat (naar het leven kijkt vanuit die staat), omdat we niet in staat zullen zijn vragen te stellen of verder dan die waarneming te kijken. Dus hoe ontstaat waarneming en wat maakt het vervuild?

De sleutel is beseffen dat de mentale staat waar we ons bewust gewaar van zijn, door waarneming gecreëerd wordt, maar onze waarneming is het product van een zelfs nog dieper zittende mentale staat waar de meeste mensen zich niet bewust van zijn. Daardoor is het deze dieper zittende mentale staat die bepaalt of we een positieve of negatieve kijk op het leven hebben. We zouden kunnen zeggen dat de dieper zittende staat in relatie staat tot hoe we naar het leven in het algemeen kijken, bijvoorbeeld: “Is het glas half vol of half leeg?” Maar op een oppervlakkig niveau bevindt zich de mentale staat die in relatie staat tot onze omstandigheden in ons huidige leven. En als die oppervlakkige mentale staat voldoende geagiteerd is, zullen we niet in staat zijn verder te kijken om de dieper zittende mentale staat te zoeken.

Een andere manier om dit uit te leggen is door te zeggen dat de beelden in je identiteitslichaam je basale kijk op het leven bepalen. Dit is gewoonlijk onderbewust, dus we zien niet dat het in feite onze waarneming kleurt. Als onze basale kijk op het leven is dat we slachtoffers van omstandigheden zijn die ons door anderen zijn opgedrongen, zal dit onze waarneming van het leven kleuren. Dit zal er vervolgens voor zorgen dat we ENKEL datgene zien wat onze basale kijk op het leven versterkt. We zullen dan enkel de negatieve aspecten ‘zien’ van hoe we oneerlijk behandeld worden door andere mensen of door omstandigheden.

Deze vervuilde waarneming zal dan aanleiding geven tot de beelden in ons mentale en emotionele lichaam en deze mentale staten liggen dichterbij bewust gewaarzijn. Als onze geest gericht is op deze mentale staten, zullen we gewoonweg niet in staat zijn te zien dat ons lijden NIET door externe condities veroorzaakt wordt. Onze mentale en emotionele staten zijn de producten van onze waarneming en onze waarneming wordt gekleurd door onze dieper zittende benadering van het leven. Als we dit niet zien, kunnen we vele levens leven waarin we gevangen zitten in de emotionele en mentale staten zonder ooit de diepte in te gaan om naar het identiteitslichaam te kijken.

Zoals Jezus vele malen heeft gezegd, is het universum een spiegel. Daardoor is onze dieper zittende houding naar het leven toe, wat we op de spiegel projecteren en onze uiterlijke omstandigheden zijn gewoon het overdreven uitbeelden van onze mentale beelden. Wat de kwantumfysica heeft bewezen, is dat de handeling van het waarnemen niet een passieve handeling is om iets te zien dat er al is. Het is een actieve handeling, een actie van mede-scheppen, en ons bewustzijn schept mede de condities die we waarnemen. Een algemene negatieve kijk op het leven wal ervoor zorgen dat je het leven WAARNEEMT met een negatief vooroordeel en deze negatieve waarneming zal op de kosmische spiegel worden geprojecteerd, die ENKEL kan reflecteren wat we uitzenden. Zoals ze in computertaal zeggen: “Wat je ZIET, is wat je krijgt.”

Mensen kunnen levens lang in het bewustzijn leven dat het leven lijden is. De Boeddha, Jezus en alle ware spirituele leraren kwamen ons tonen dat er een alternatief is voor deze gemoedstoestand. Maar hoe gaan we dit koninkrijk van God binnen? Enkel door onze focus WEG te halen bij de aandrang om andere mensen of de wereld te veranderen. We moeten naar onszelf kijken en beseffen dat het onze eigen mentale staten zijn en onze eigen waarneming die het leven tot lijden maakt. Dit is het begin van wijsheid.

Begrijp je wat ik hier in feite zeg? Wanneer je in een negatieve spiraal zit, denk je dat je gewoon externe condities waarneemt en dat deze condities enkel je gemoedstoestand op één manier beïnvloeden. Daardoor zit je opgesloten in een gevecht om de uiterlijke omstandigheden te veranderen – waaronder het veranderen van de interne condities van andere mensen over wie je geen directe macht hebt – om jouw gemoedstoestand te veranderen. Dit kan nooit werken, omdat wat echt je gemoedstoestand bepaalt NIET de uiterlijke condities zijn, maar de manier waarop jij die condities WAARNEEMT. Daardoor is de ENIGE manier om waarachtig je gemoedstoestand te veranderen het volgende doen:

*Trek jezelf voldoende uit de oppervlakkige mentale staat, zodat jij je focus weghaalt bij het de schuld geven aan andere mensen en kijk in de spiegel.

*Besef en geef toe dat het jouw WAARNEMING IS die je gemoedstoestand creëert en dat je huidige waarneming van het leven of een situatie niet de enige mogelijke, noch de meest verheven waarneming is.

*Besef dat je waarneming het product is van je dieper zittende mentale staat, de manier waarop je naar het leven kijkt, je algemene benadering van het leven.

*Verander die onderliggende mentale staat, waardoor je waarneming en je oppervlakkige mentale staat automatisch zal veranderen.

Stel je voor dat je iemand ontmoet die rondrent met een poetsdoek en die hem door de lucht zwaait. Je merkt dat die persoon een gele bril op heeft en wanneer je ernaar vraagt, zegt de persoon: “De lucht is groen, hij hoort niet groen te zijn, ik probeer de groene laag van de lucht te halen!”Hoe waarschijnlijk is het dat je de lucht kan schoonpoetsen? Zou het niet slimmer zijn om te stoppen buiten jezelf te kijken en in de spiegel te kijken, beseffen wat de oorzaak is van je vervuilde waarneming en dan de bril afdoen?


De dynamiek van een negatieve spiraal begrijpen?
Jezelf uit een negatieve spiraal trekken is in feite heel eenvoudig – als je eenmaal ziet dat je in een negatieve spiraal zit en dat hij alleen maar dient om je ellendig te laten voelen. Het probleem is dat de essentie van een negatieve spiraal jouw waarneming is, dus kan het moeilijk zijn om een negatieve spiraal te ‘zien’ en zien dat het jouw waarneming is die je lijden veroorzaakt en niet de uiterlijke omstandigheden (zoals je waarneming je vertelt).

Als je eenmaal een negatieve spiraal bent ingegaan, kijk je naar het leven vanuit die spiraal. En in die mentale staat, ben je gewoon niet in staat om vragen te stellen over jouw waarneming van het leven – de reden is dat je waarneming de mentale staat creëerde, dus voor die mentale staat is je waarneming het allerhoogste, het staat boven alle twijfel verheven. In die mentale staat ben je er zeker van dat je waarneming de enige manier is om naar die situatie te kijken, waardoor je er geen reden voor ziet om er vragen over te stellen.

Je kunt je ervan gewaar zijn dat andere mensen niet op dezelfde manier als jij naar een gegeven situatie kijken – zoals de Joden en de Palestijnen – maar je bent er absoluut van overtuigd dat ze gewoon de werkelijkheid niet kunnen zien. Daardoor zou jij je in een strijd kunnen begeven om hun waarneming of hun mentale staat te veranderen. Maar als je niet beseft dat JOUW waarneming het product is van een zelfs nog dieper zittende mentale staat (en daardoor niet de enige manier is om naar de situatie te kijken), hoe kun je dan ook maar enigszins beseffen dat hun waarneming het product is van hun dieper zittende mentale staat? En daardoor zul je onvermijdelijk proberen hen te dwingen hun waarneming te veranderen van juist die mentale staat die hun waarneming gecreëerd heeft – wat never nooit niet kan werken. Ze kunnen hun waarneming van die staat niet veranderen, dus hun enige optie is je af te wijzen of tegen je te vechten.

Zie je hoe dit de talrijke onoplosbare conflicten verklaart die je ziet bij mensen door de geschiedenis heen en waarschijnlijk ook in jouw leven? Bijvoorbeeld, de Palestijnen zijn er absoluut van overtuigd dat er geen vrede in Israel als komen tot de Joden de situatie op dezelfde manier als zij zien, hem door hun waarneming zien. Maar de manier waarop de Palestijnen de situatie zien is noch de enige, noch de meest verheven weg. Het is een bepaald vooroordeel dat ontstaan is uit de onderliggende Palestijnse mentale staat. De Joden nemen de situatie waar op een manier die gebaseerd is op een onderliggende Joodse mentale staat en zullen daarom nooit in staat zijn om de situatie op dezelfde manier waar te nemen als de Palestijnen.

Wat is de enig mogelijke oplossing? De Palestijnen moeten de Palestijnse mentale staat transcenderen en de Joden moeten hun Joodse mentale staat transcenderen. Enkel wanneer beide stoppen met spreken en handelen door vervuilde waarneming, zullen ze in staat zijn elkaar als mensen te zien, of zelfs als spirituele wezens. Daardoor zullen de Joden en Palestijnen NOOIT vrede sluiten. ENKEL mensen die zichzelf zien en elkaar als spirituele wezens, kunnen vrede sluiten.

Om dit aanschouwelijk te maken, stel je voor dat er twee mensen zijn en de ene heeft een gele bril op en de andere een rode – maar geen van beiden beseft dat ze een bril op hebben. Ze zitten in een verhitte discussie over de kleur van de lucht. Degene met de gele bril is er absoluut van overtuigd dat de lucht groen is, want dat is wat hij waarneemt. De ander is er net zo van overtuigd dat de lucht paars is, want dat is wat hij waarneemt.

Beiden zijn in een geagiteerde gemoedstoestand en hebben het gevoel dat de ander volledig blind is en de werkelijkheid ontkent. Toch spreken en handelen beide personen door vervuilde waarneming en dat is waarom lijden volgt. Als je dit eenmaal intuïtief ‘ziet’, vraag jij je niet meer af waarom er oorlog op de wereld is. Wat is de enige oplossing voor de strijd tussen de twee mensen met de brillen? Die is dat ze beiden hun bril afdoen zodat ze de lucht kunnen zien zonder de vervuilde waarneming. Natuurlijk kun je ook de situatie krijgen dat één persoon niet een bril draagt en in dat geval probeert degene met de bril op de persoon zonder bril te overtuigen dat wat hij ziet niet de werkelijkheid is.

Wat Jezus, de Boeddha en alle andere ware spirituele leraren geprobeerd hebben te doen, is juist ons helpen om verder te kijken dan onze onmiddellijke mentale staat en onze waarneming. Maar zie je nu het probleem waar ze voor staan? Wanneer de meesters ons een spirituele lering geven, kunnen we ENKEL door het filter van onze huidige mentale staat kijken en onze waarneming. En daardoor zouden we kunnen proberen om de lering in ons huidige mentale kader te proppen – wat ons weinig spirituele vooruitgang brengt, zoals Jezus heeft uitgelegd in de dramaverhandelingen.

Het is ENKEL wanneer we vragen gaan stellen over onze waarneming van het leven en kijken naar onze dieper zittende mentale staat dat we aan het echte geestelijke pad beginnen en starten echte vooruitgang te maken. Je kunt decennia of levens lang op het spirituele pad zijn met precies dezelfde vervuilde waarneming. En daardoor ben je onbereikbaar en niet te onderwijzen voor de echte spirituele leraren.


Hoe de epische drama’s onze waarneming beïnvloeden
Wat zit er achter die onwil om te beseffen dat onze waarneming niet accuraat is, niet de absolute waarheid is? Het kan enkel een onwil zijn om de volledige verantwoording voor ons pad te nemen. En DAT – zoals Jezus ons tot in detail heeft verklaard – kan enkel door een drama komen. Een persoonlijk drama maakt ons kwetsbaar voor de verkeerde leraren die ons proberen in de val van de dualistische worsteling te laten lopen door ons te laten geloven in één van de epische drama’s.

Kun je zien wat dit betekent? Veel mensen zijn de basale kijk op het leven gaan accepteren van één van de epische drama’s die gecreëerd worden door de gevallen wezens in hun poging te bewijzen dat vrije wil fout is. Daardoor denken ze dat ze zich bezig moeten houden in deze epische strijd om ieder ander te bekeren tot een bepaald overtuigingssysteem. Maar het ware doel van de verkeerde leraren is NIET om één geloofssysteem over de andere te laten domineren. Hun ware doel is ons zo stevig in een dualistische, epische strijd gevangen te houden tegen andere mensen of tegen kwade machten dat onze aandacht volledig buiten onszelf gericht is dat we onze vrije wil niet kunnen gebruiken om de balk in ons eigen oog te zien, ons bewustzijn te verhogen en te ascenderen.

Dus als we eenmaal een kijk op het leven hebben zoals bij een episch drama, wordt het deel van ons identiteitslichaam, onze onderliggende mentale staat. Dit produceert vervolgens een bepaalde vorm van waarneming. We kijken nu naar het leven door het filter van de epische, dualistische geest en daardoor zien we ENKEL datgene wat ons bevestigt dat het leven echt een epische strijd is tussen goed en kwaad. Deze waarneming geeft nu aanleiding tot een oppervlakkig mentale en emotionele staat die ons in voortdurend conflict met andere mensen houdt. En eenmaal in de oppervlakkige staat denken we dat de enige manier om een oplossing te vinden is door deze mensen te bestrijden – of te vechten voor een epische zaak – tot de ultieme overwinning is behaald.

Maar probeerde Jezus ons dit te vertellen door te zeggen dat we ons niet tegen het kwaad moeten verzetten maar de andere wang moeten toekeren? Wat probeerde de Boeddha ons te vertellen door ons te leren over niet gehecht zijn? Ze probeerden ons te vertellen dat de hele epische worsteling een product is van een vervuilde waarneming en dat onze ENIGE manier om te ontsnappen aan de planetaire neerwaartse spiraal is door gewoon weg te lopen van de strijd en te weigeren om ook maar tegen iets ter wereld verzet te bieden.

Herinner jij je hoe de Boeddha onder de Bo boom zat en verleid werd door de demonen van Mara? Ze probeerden hem te laten reageren, hen op welke manier ook verzet te bieden. Had hij verzet tegen hen geboden, dan zou dat inwendige verzet hem uit het Nirvana gehouden hebben. Pas toen hij had gedemonstreerd dat hij aan niets in deze wereld verzet zou bieden, was de Boeddha vrij om het Nirvana in te gaan! En pas als WIJ stoppen verzet te bieden tegen wat ook maar op deze wereld, zullen we vrij zijn om het koninkrijk van God in ons in te gaan.


Begrijpen waarom we niet dezelfde kijk op iets hebben
Mijn hele leven heb ik me afgevraagd waarom twee mensen die lijnrecht tegenovergestelde meningen hadden, maar elk was ervan overtuigd dat hij gelijk had en de ander ongelijk. Ik zie duidelijk dat beide meningen niet goed zouden kunnen zijn, dus hoe konden mensen er zo van overtuigd zijn dat HUN mening de enig juiste was en dat alle andere mensen vragen zouden moeten stellen over hun mening, maar zij zelf niet? In veel situaties die ik in het leven geobserveerd heb – op wereldschaal en in mijn persoonlijke leven – zag ik duidelijk dat beide zijden in een conflict een beperkte mening hadden.

Het gevolg voor mij was dat ik in het algemeen bereid was vragen te stellen over mijn standpunt. Dus wanneer ik het met anderen oneens was, was mijn basale reactie om een stap achteruit te doen en naar mijn eigen gezichtspunt te kijken. In elk geval leidde dat me naar een diepgaander begrip van een zaak, van mezelf of van anderen. Iedere keer dat ik niet bereid was vraagtekens te zetten bij mijn standpunt, eindigde ik in een negatieve spiraal. En nadat ik ontsnapte aan de spiraal, kon ik duidelijk zien dat mijn weigering om vraagtekens te zetten bij mijn standpunt, werd veroorzaakt door een gehechtheid aan en/of een psychische wond.

Het gevolg is voor mij geweest dat ik veel minder agressief ben geworden, veel meer mentaal en emotioneel geweldloos, dan toen ik jonger was. Destijds had ik meer wonden en ze maakten dat het nodig leek anderen ervan te overtuigen dat ik gelijk had. Omdat ik dit in mijzelf heb gezien, ben ik me er ook meer gewaar van geworden van hoe gewoon het voor mensen is om in een negatieve spiraal te zitten, wat ervoor zorgt dat ze zeer agressief proberen de waarneming van anderen te veranderen. In de basis is dit de belangrijkste oorzaak voor conflicten op de wereld. Dit is ook waar de politiek in veel landen in is vervallen. Het gaat er niet om een verhevener standpunt te vinden, maar om onze vervuilde waarneming aan ieder ander op te dringen.

Dus hoe kunnen we beginnen om een fundering te leggen voor het bereiken van ‘vrede op aarde en in de mensen een welbehagen’? Wel, is het niet duidelijk dat dit ENKEL kan gebeuren bij mensen die bereid zijn toe te geven dat HUN waarneming van een situatie niet noodzakelijke de ultieme is? En wanneer we dit echt zien, kunnen we stoppen onze eigen mentale staat te gebruiken als rechtvaardiging om te proberen onze waarneming aan andere mensen op te leggen.

Bijvoorbeeld, laten we eens kijken naar mijn ervaringen sinds ik met de ARJ website begon. Ik heb persoonlijk ervaren hoe enkele mensen me zeer agressieve e-mails geschreven hebben en zij zijn er absoluut van overtuigd dat ik naar Jezus zal kijken door hun fundamentalistische lens en daardoor overtuigd ben door hun argumenten. Er waren zelfs mensen – die ik nog nooit ontmoet had en niets over mij wisten – die ertoe overgingen met te vertellen hoe ik mijn persoonlijke leven moest veranderen. Enkelen proberen zelfs zo geringschattend of spottend te zijn dat hun doel wel moet zijn mijn gevoel van eigenwaarde vernietigen. Als ik gevoelig was geweest voor die mensen, zou ik de website al in het eerste jaar opgegeven hebben.

Veel mensen gevangen in een negatieve spiraal proberen in feite ons zover te krijgen dat we reageren. Ze vallen ons opzettelijk aan om een reactie te forceren, dus hoe kunnen we vermijden ons te verdedigen of vermijden om ook aan te vallen? Voor mij is de sleutel volledig respect hebben voor de vrije wil. Ik respecteer dat anderen het recht hebben op een bepaalde mentale staat die hen naar mij toe in de war maakt. Ik respecteer dat ze het recht hebben in een onderliggende mentale staat te zijn die hun waarneming beïnvloed, dus mij te zien als de oorzaak van al hun problemen of de oorzaak van alle kwaad op de wereld. Ik respecteer dat ze het recht hebben me hun mening persoonlijk te uiten of door mijn Youtube video’s te besmeuren. Het is hun recht om in elke mentale staat te zijn en elke vorm van waarneming die hen de levenservaringen geeft die ze nu willen.

Maar door de vrije wil te respecteren van anderen, moet ik zorgvuldig zijn in het respecteren van mijn eigen vrije wil, wat inhoudt dat ik een door God gegeven recht heb om elke levenservaring te hebben die ik wil. Daardoor heb ik de verplichting, in overeenstemming met de Wet van Vrije Wil, de vrije wil van anderen te respecteren en hun recht om over mij te zeggen wat ze willen - maar ik heb absoluut geen verplichting om dat wat zij zeggen mijn gemoedstoestand te laten beïnvloeden op welke manier ook. Ik ben vrij om mijn eigen reactie of niet-reactie op hen te kiezen.

Mijn punt is dat wanneer ik het verband besef tussen mentale staten en waarneming, ik duidelijk kan zien dat andere mensen naar mij kijken door hun individuele waarneming, die het product is van de onderliggende mentale staat en hun psychologische wonden. Maar hun mening over mij is op geen enkele manier een bedreiging voor mijn eigen gemoedstoestand, mijn eigen levenservaringen. En wanneer ik me niet langer bedreigd voel, omdat andere mensen een andere waarneming over het leven hebben, dan heb ik niet langer de behoefte hun denken te veranderen of mijn eigen waarneming aan hen op te leggen. Ik kan hen de vrijheid geven om te zijn wie ze zijn en door dat te doen, geef ik mezelf de vrijheid om te zijn wie ik ben.

Betekent dit dat ik niet naar anderen luister? Natuurlijk niet. Ik kan vaak leren van het perspectief van anderen. Maar omdat ik de verantwoording voor mijn eigen gemoedstoestand op me heb genomen, is het gemakkelijk voor mij om te zien wanneer anderen dit niet gedaan hebben. En daardoor weet ik dat hun aandrang gebaseerd wordt op hun psychologische wonden en hun waarneming wordt vervuild door een onderliggende mentale staat. Het is echt waar – zoals Jezus zei – dat je wanneer je de balk uit je eigen oog verwijderd hebt, heel helder kunt zien wanneer anderen hem nog niet verwijderd hebben. Daardoor kun jij ze helpen als ze daartoe bereid zijn en als ze dat niet zijn, kun jij zien dat jij geen behoefte hebt hun mening jou op welke manier ook te laten beïnvloeden.

Mijn punt is dat dit aanleiding geeft tot een heel nieuwe manier om met mensen te communiceren, één die vrij is van de dynamiek van de negatieve spiralen. Dit is een geweldloze, niet agressieve manier van communiceren, waarbij je in plaats van te proberen onze waarneming aan andere mensen op te leggen, we allen een breder perspectief zoeken dat het bewustzijn van ons allen verhoogt.

Vanzelfsprekend kun je deze soort communicatie over en weer niet met mensen hebben die nog in deze mentale staat zijn van een negatieve spiraal. Ik heb duidelijk in mijn eigen leven ervaren dat veel mensen er in werkelijkheid van genieten om constant conflicten met anderen te hebben. Ze hebben gewoon nog niet genoeg van de worsteling om te bewijzen dat andere mensen ongelijk hebben of te bewijzen dat ze zelf superieur zijn. Ik kan volledig respect hebben voor de wens van deze mensen om dat soort levenservaringen te krijgen, zo lang ze maar willen. Maar toch kan ik ook respect hebben voor mijn eigen wens om dat niveau van bewustzijn te transcenderen en de mensen die dat wensen te belichamen.

Om terug te keren naar de negatieve spiralen, is mijn punt gewoon dat één van de belangrijkste eigenschappen van een negatieve spiraal is dat het agitatie veroorzaakt, omdat jij je bedreigd voelt door de meningen van andere mensen. Daardoor kun jij je niet richten op het verfijnen van je eigen waarneming en je eigen mentale staat. In plaats daarvan moet je gewoon al je aandacht richten op het veranderen van de waarneming en mentale staten van anderen. Je denkt in werkelijkheid dat je door anderen te veranderen, automatisch je eigen mentale staat zult veranderen. Maar kom toch, hoe kun jij ook maar mogelijkerwijs de mentale staat doorbreken zolang je in deze val zit om anderen proberen te veranderen?

De waarheid is gewoon dat je NOOIT aan een negatieve spiraal kunt ontsnappen totdat je beseft dat de spiraal NIET werd geproduceerd door externe omstandigheden of anderen. De spiraal is het EXCLUSIEVE product van de gesloten cirkel van jouw oppervlakkige mentale staat en jouw waarneming – die voor de mentale staat de absolute waarheid lijkt.


Hoe beginnen we de gesloten cirkel doorbreken?
Hier zijn enkele factoren die ons kunnen helpen een negatieve spiraal te identificeren en de noodzaak te zien om eruit te komen. Ik heb ze alle persoonlijk ervaren:

*Een spirituele leraar kan ons uitdagen en ons confronteren met de noodzaak naar de balk in ons eigen oog te kijken. Een goede vriend of therapeut kan als goeroe in dit proces dienen. En soms is de goeroe vermomd als mier.

*We kunnen onze redeneringvermogens van de geest gebruiken, gecombineerd met intuïtieve inzichten om echt te gaan zien dat we in een negatieve spiraal zitten. Een spirituele lering of leringen over psychologie kunnen heel goed helpen bij dit proces.

*De harde leerschool zal onvermijdelijk de intensiteit van ons lijden laten toenemen. Het is onze waarneming die zowel de uiterlijke als de innerlijke condities en de mentale staat creëert die overeenkomt met deze condities. Als we dit niet zien, wordt onze geest een gesloten systeem en de tweede wet van de thermodynamica zal de intensiteit opvoeren tot we het gewoon niet meer uit kunnen houden en beslissen om de tijdloze waarheid te erkennen: “Ik ben degene die moet veranderen.” Maar hoeveel lijden moeten we ondergaan om dat punt te bereiken, dat de reden is waarom de meesters proberen tussenbeide te komen en ons te helpen.

Als je niet op de harde leerschool wilt wachten tot het leven ondraaglijk wordt en als je niet een goeroe in het telefoonboek kunt vinden, hoe kun je dan je eigen rede en intuïtie gebruiken om te herkennen dat je in een negatieve spiraal zit? Hier zijn een aantal dingen waar je naar kunt zoeken en een paar vragen die jij jezelf kunt stellen:

*De essentie van een negatieve spiraal is dat jij gefocust bent op het veranderen van andere mensen of de uiterlijke omstandigheden in plaats van je eigen gemoedstoestand te veranderen. Waar focus jij je op in het leven.

*Het effect van een negatieve spiraal is dat het je gemoedsrust wegneemt, je vreugde in het leven. Wil je vrede of heb je nog niet genoeg van de strijd gekregen?

*Een negatieve spiraal laat je denken dat de manier waarop jij naar het leven kijkt de ENIGE manier is om naar het leven te kijken. Wil je de rest van je leven met het huidige begrip leven of wil je jouw begrip uitbreiden?

*Een negatieve spiraal laat je focussen op de negatieve aspecten van het leven, vooral wanneer het aankomt op de handelingen en overtuigingen van andere mensen. Je bent voortdurend bezig anderen te analyseren en te oordelen, en de hele bedoeling daarvan is dat je iets vindt wat niet goed aan hen is, dus dan kun jij je basale waarneming van het leven versterken. Hoe lang wil je gebreken in anderen zoeken of je op de negatieve aspecten van het leven richten?

*Een negatieve spiraal laat je vaak mensen zoeken die dezelfde houding en overtuigingen hebben, dus versterk je elkaar. Je zult vaak proberen te vermijden of zelfs mensen uitsluiten met een andere kijk op de situatie. Daardoor versterk je elkaar en lijk je er zelfs heel goed mee weg te komen, maar het gevoel van eenzijn is echt gebaseerd op je contrast met andere mensen, jullie zijn verenigd door tegen anderen te zijn. Hoe lang kun je tevreden zijn in een dergelijke gesloten cirkel?

*Een negatieve spiraal zorgt ervoor dat jij de focus bij jezelf weghaalt door van bepaalde andere mensen het zwarte schaap te maken. Jouw groep zou misschien een gevoel van machtiging en bedoeling kunnen vinden om anderen te bekritiseren, te oordelen of zelfs te berispen. Hoelang wil jij je eigen vooruitgang uitstellen door anderen tot een zwart schaap te maken, want als je anderen berispt, berisp je dan ook niet jezelf?

*Je zou je er bewust van kunnen zijn dat anderen berispen of bekritiseren niet bepaald Christusachtig gedrag is. Maar jouw groep kan haar gedrag verdedigen door, of te geloven dat je het voor een grotere zaak doet (de doelen heiligen de middelen), of door te zeggen dat omdat de anderen zo slecht zijn of ongelijk hebben, het OK is dat jij hen beoordeelt (twee fouten maken het weer goed). Hoe lang zal deze eigendunkelijkheid aantrekkelijker zijn dan echte spirituele groei?

*Een negatieve spiraal zorgt ervoor dat jij je richt op de behoefte andere mensen te veranderen. Je zou hen als onwetend of verdoolde mensen kunnen gaan zien die gered moeten worden door hen te bekeren om het leven te zien zoals jij het ziet. Je zou hen als vijanden kunnen zien die verslagen moeten worden of geoordeeld moeten worden door jou. Je zou hen zelfs als niet menselijk kunnen zien die het verdienen door God gestraft te worden door ziekten of ongelukken of zelfs door uit hun lichaam te worden genomen. Maar is dit de manier waarop jij met andere mensen om wilt gaan voor de rest van je leven?

*Een negatieve spiraal zou je ervan overtuigd kunnen maken dat je verwikkeld bent in een epische strijd om het kwaad te verslaan door het te vernietigen. Dit kan heel opwindend zijn als een gevoel van zinvol bezig zijn. Maar wanneer zal het je dagen dat noch de Boeddha noch Jezus probeerde het kwaad te vernietigen? Ze trachten het irrelevant te maken door hun geest te bevrijden van alle elementen van de dualiteit.


Een negatieve spiraal is een verslavende drug
Veel andere eigenschappen zouden beschreven kunnen worden, maar ik ben me ervan bewust dat waar het om draait in een negatieve spiraal waarneming is. Daardoor zijn vele mensen die in een negatieve spiraal zitten niet in staat te zien dat ze in een negatieve spiraal zitten. Anderen zullen niet in staat zijn dat het nodig is te veranderen wat ze aan het doen zijn, omdat zij hun gedrag verdedigen als noodzakelijk voor een groter goed. Het is verbazingwekkend te beseffen dat wanneer mensen een bevooroordeelde waarneming hebben, ze absoluut alles kunnen verdedigen. Bijvoorbeeld, ik heb mensen buitengewoon boze, sarcastische en spottende e-mails naar andere mensen zien schrijven en tegelijkertijd anderen ervan beschuldigen dat ze niet vriendelijk waren.

Waar het allemaal op neerkomt, is het simpele feit dat hoewel we in een negatieve spiraal zitten, we een gevoel van bedoeling en een gevoel van machtiging kunnen hebben. Ik heb het zelf ervaren. Je kunt voelen dat je echt Gods werk doet door de misvattingen van anderen aan het licht te brengen en deze fout corrigeren die je waarneemt (waarbij je er niet in slaagt te zien dat het door JOUW waarneming gezien wordt). Je kunt je gemachtigd voelen om anderen te berispen, omdat je delicate gevoel van eigenwaarde opgepoetst wordt door je waarneming van andere mensen die ver beneden jou staan. Je kunt er in feite van genieten dat je kunt bewijzen dat anderen het mis hebben of je superieur voelen, omdat je hun fouten aan het licht hebt gebracht.

Eén van de grootste uitdagingen om los te breken uit een negatieve spiraal is juist dat we moeten toegeven dat onze motieven om anderen te bekritiseren niet zuiver waren. Zolang we in de spiraal zitten, zijn we er absoluut van overtuigd dat onze kritiek (of erger) volledig gerechtvaardigd is door het slechte gedrag van andere mensen. Toch is dit een product van onze vervuilde waarneming en wanneer we ten slotte vraagtekens zetten bij onze waarneming, beseffen we dat de andere mensen niet zo slecht waren als wij dachten. Daardoor moeten we onvermijdelijk het spookbeeld onder ogen zien door vragen te stellen over de zuiverheid van onze motieven.

Dit is duidelijk niet een gemakkelijke of pijnloze taak. Ik heb mensen er een leven lang voor zien weglopen en ik ben er zelf ook jarenlang voor weggelopen. Toch kwam er voor mij altijd een punt waarop ik besloot naar mezelf te kijken en te erkennen dat mijn motivatie niet zuiver was, omdat ik vanuit een psychische wond handelde. Mijn basale benadering van het spirituele pad is dat het onmogelijk op deze wereld te leven is zonder gewond te zijn. Daardoor is er geen reden om de dubbele last eraan toe te voegen dat je jezelf veroordeelt, omdat je gewond bent. Beter is het om naar de wond te kijken, de oorzaak ervan oplossen en het transcenderen. Dit doet in het begin wat pijn, maar het leidt altijd tot een echte oplossing die ons over de constante pijn om te leven met de wond, heen zet.

Het zijn onze wonden die ons pijn doen, toch besefte ik jaren geleden al dat pijn zo bekend is dat we er bijna niet zonder kunnen leven – we denken dat dit is hoe het leven hoort te zijn. Een negatieve spiraal geeft ons een grote drang om andere mensen te veranderen – of te beoordelen en hen te veroordelen als ze zich niet willen schikken – en dit geeft ons een ‘volmaakte’ rechtvaardiging om zelf niet te hoeven veranderen. Dit is in werkelijkheid een zeer agressieve, intense en krachtige energie en het is als een rollercoaster die haar ups en downs kan hebben – maar die niettemin opwindend is. Deze energieën kunnen letterlijk een drug worden, en je kunt er verslaafd aan raken.

Persoonlijk heb ik deze verslaving jaren gevoeld en ik heb mensen gezien die een leven lang aan deze drug verslaafd waren. Je hoeft maar aan een situatie te denken, je moet erover praten, je moet anderen bekritiseren en veroordelen om je fix te krijgen. Ik heb zelfs mensen die beweerden studenten van de geascendeerde meesters te zijn decennia lang verslaafd gezien aan deze drug, afgeven op de gebreken van Elizabeth Clare Prophet of een andere spirituele leraar die ze hadden geïdealiseerd. Ik las onlangs het boek dat Erin de oudste dochter van Elizabeth schreef over haar moeder en de schuilkeldercyclus (het heet The Prophet’s Daughter). En hoewel het boek heel interessant is, wordt het duidelijk dat Erin in een negatieve spiraal gevangen zit en daar al 18 jaar in zit.

Mijn persoonlijke conclusie is helder. Zoals Jezus uitlegt in de dramaverhandelingen, geeft de Wet van Vrije Wil ons allemaal het recht om iedere ervaring te hebben, die we willen, zolang we willen. Dus als mensen de ervaringen nodig hebben die ze in een negatieve spiraal krijgen, wie ben ik om hen iets anders te vertellen? Ik ben NIET hier om het denken van mensen te veranderen, ik ben ENKEL hier om mijn eigen denken te veranderen.

Persoonlijk heb ik altijd verlangd naar gemoedsrust. Ongeveer 10 jaar geleden besefte ik dat mijn grootste doel in het leven was om de bewustzijnsstaat van de Boeddha te bereiken is. Ik besefte ook dat de sleutel tot Boeddhaschap niet-gehechtheid is. Dus wanneer ik ook maar in een situatie belandt die mijn gemoedsrust wegneemt, weet ik dat ik een gehechtheid heb, en daardoor moet ik ernaar kijken om rustig te worden en vooruitgang te maken naar het Boeddhaschap.

Dit heeft me een grote motivatie gegeven om naar mezelf te kijken en het heeft me ertoe geleid de noodzaak te begrijpen om mentaal en emotioneel geweldloos en niet agressief te worden. Als ik wil helpen om vrede op de wereld te brengen, ga ik dit niet doen door te blijven strijden om andere mensen van gedachten te laten veranderen. Ik moet beginnen mijn eigen gedachten te veranderen, zodat ik alle wonden geheeld heb en alle agressie overwonnen. Dan kan ik misschien als voorbeeld dienen voor hoe je boven de worsteling uit kan stijgen in plaats van te denken dat ik de wereld moet redden door de strijd te ‘winnen’.

Ik heb onlangs beseft dat zelfs de wens om andere mensen van gedachten te veranderen, hen te bevrijden of te helpen hen te veranderen, het zaad kan zijn voor een negatieve spiraal. Ik ben gaan beseffen dat de wens om andere mensen van gedachten te laten veranderen, zo gemakkelijk kan ontstaan uit een verlangen om de waarneming van andere mensen van MIJ te veranderen. Ik heb onlangs beseft dat één van mijn persoonlijke drama’s is dat ik de wens had om mensen zoals ik, me als vriendelijk te beschouwen en een positieve mening over me te hebben.

Toch zorgt dit verlangen er onvermijdelijk voor om mijn gedrag aan te passen – zelfs mijn gedachten en gevoelens – aan de meningen van anderen. En het is maar een kleine stap om hun mening over mij te willen veranderen door te proberen hun denken te veranderen in plaats van te proberen mijn eigen denken te veranderen. En dit is al het begin van een negatieve spiraal die vaart krijgt voor je er erg in hebt. Dus geef ik volledig elk verlangen op om de andere mensen van gedachten te laten veranderen, waaronder hun mening over mij. De duidelijke kenmerken van een negatieve spiraal – de agressieve bedoeling om een waarneming aan anderen op te leggen – zijn niet meer relevant voor mijn levenservaringen.

De Wet van Vrije Wil geeft me geen macht of gezag over de geest van andere mensen. Het geeft me wel de volledige macht en het volledige gezag over mijn eigen geest – als ik bereid ben hier verantwoording voor te nemen.

IK BEN!