Moeder Maria, 17 april 2009
UIT: Wat je nodig hebt van buiten je gescheiden zelf
Waarom sommigen genezen worden en anderen niet
Want zie je, mijn geliefden, sommigen die hier komen, worden daadwerkelijk genezen. Terwijl anderen – vele – hier komen en niet genezen worden. En dus zou je misschien kunnen zeggen dat er op deze plaats iets moet zijn dat de capaciteit heeft om genezing te bevorderen. En waarom kunnen sommige mensen wel genezen worden en andere niet? En wanneer je hier met de wijsheid van je hart naar kijkt, besef je, mijn geliefden, dat er maar één verschil is tussen degenen die geheeld worden en degenen die niet geheeld worden. En het enige verschil is dat degenen die geheeld worden, totaal – kunnen accepteren dat ze geheeld zijn. Terwijl degenen die niet geheeld worden, een voorwaarde hebben die in de weg staat van die totale acceptatie.
En zodoende zou je misschien eens naar jezelf kunnen kijken en wat het is dat jou ervan afhoudt om door te breken naar wie je echt bent. En je zult misschien zien dat je, per slot van rekening, niet zoveel anders bent dan de mensen die hier komen. Want enkelen van jullie hebben een voorwaarde die je verhindert om de genezing volledig te accepteren. En mijn geliefden, wat er gebeurt bij die acceptatie, is dat je jouw identiteitsgevoel omschakelt, zodat jij je niet meer ziet als iemand die niet heel is. Maar je accepteert jezelf als iemand die, daadwerkelijk heel is. Dit mijn geliefden, is de omschakeling in identiteit die jullie allen moeten doen om volledig te zijn wie je bent. En natuurlijk gebeurt het niet in één groots moment, maar wel in vele kleine momenten van een nieuwe identiteit accepteren.
Toch vraag ik je in overweging te nemen of zovelen van jullie die hier zijn, het potentieel hebben om tijdens deze dagen, of zelfs daarna, echt een belangrijke genezing te ervaren. Maar om die heling tot stand te brengen, moet jij je identiteit omschakelen, zodat jij je als een heel wezen kunt accepteren. En daarvoor, moet je misschien naar een of andere voorwaarde kijken, een of andere overtuiging, die je nog niet eerder gezien hebt. Want mijn geliefden, ik ken al jullie harten. Er is niet één hier die niet zijn voorwaarden los zou laten als ze hem echt zouden kunnen zien. En dus is het enige wat in de weg zou kunnen staan om de voorwaarden los te laten, dat je hem nog niet gezien hebt, of gezien voor wat het is.
Dus wees bereid om nederig te worden en te zien wat je nu niet kunt zien. Wees bereid om naar de goeroe te zoeken – die in de vorm van een mier komt – om je te zeggen wat je niet alleen kunt zien. Want enkel door om te schakelen, kun je natuurlijk heelheid bereiken, want je weet er genoeg van om te weten dat het niet door een wonderbaarlijke bron van buiten je komt. Toch is er een kleinigheidje waar ik graag wil dat je over nadenkt.
Wat je wel en niet alleen kunt helen
Je kunt hier rondlopen en kijken naar de mensen die hier zijn en je kunt misschien zien dat ze een heel ander beeld van God hebben dan jij. Ze hebben een beeld van de externe God in de lucht die voor iemand een wonder kan verrichten, misschien door het ambt van de Goddelijke Moeder, zoals ze me in een bepaalde vorm kennen, maar buiten zichzelf kijkend. Jullie staan open voor de werkelijkheid, zoals Jezus gezegd heeft, dat het koninkrijk van God in je zit. En zodoende weet je dat je er een actief aandeel in kan hebben om je bewustzijn te veranderen.
Toch mijn geliefden, pas op voor de subtiele verleiding die aan Eva werd gepresenteerd door de slang in de hof – die van denken dat je God kunt worden, die goed en slecht kent, wat inhoudt dat jij genoeg hebt aan jezelf. En dat je God niet nodig hebt, of andere mensen, of een externe goeroe of een leraar om je te tonen wat jij niet kunt zien. Want zie je mijn geliefden, terwijl de vele mensen die hier komen om genezing te vinden, denken dat ze het van een bron buiten hen nodig hebben – wat inhoudt als het totale wezen dat ze zijn, hoe ze het zich ook voor mogen stellen – jij hebt natuurlijk een dieper inzicht in jezelf. Wees je ervan gewaar dat om heel te worden, je nog steeds iets van buitenaf nodig hebt. Enkel dat iets komt niet van buiten je totale wezen. Maar het is, mijn geliefden – let nu op – van buiten je gescheiden identiteitsgevoel.
Want je zult nooit heel zijn door iets te doen vanuit het gescheiden identiteitsgevoel. Je kunt niet heel worden door het zelf dat zich gescheiden van het ge-heel ziet, van het al-zijn, van de Rivier van Leven. Hoe kun je heel worden door het bewustzijn van scheiding, mijn geliefden? En daarom moet je verder gaan dan dat gescheiden zelf en ik stel voor dat je nadenkt over diverse dingen van buiten het gescheiden zelf.
In de eerste plaats is er de Goddelijke Vader en de Wil van God – maar je kunt het niet als een externe wil zien, maar als je eigen Hogere Wezen, de wil van je eigen Hogere Wezen, de wil van wie je echt bent. Dan heb je natuurlijk de liefde van de Goddelijke Moeder nodig die echt de enige kracht in dit universum is die je voorwaarden kan verteren. Maar om ze te laten verteren, moet je die voorwaarden loslaten en daarvoor heb je de wijsheid van Christus, de visie van de Christusgeest, nodig mijn geliefden.
Natuurlijk, onvoorwaardelijk geven
En wat is er dan voor nodig om de volledige wijsheid van de Christusgeest te krijgen? Er is een omschakeling voor nodig, waardoor je stopt naar groei, of heling, of heelheid te zoeken voor jou als gescheiden zelf. Maar je kijkt verder dan het gescheiden zelf en ziet de visie van het Al en daardoor probeer je al het leven te verhogen, mijn geliefden. Want wanneer jij je onderdompelt in de Rivier van Leven en probeert onvoorwaardelijk iets voor iemand anders te doen – niet om het gescheiden zelf te verhogen, maar als van nature, mijn geliefden. Toen deze boodschapper gisteren door de drukke straten liep met nog een van de deelnemers aan deze conferentie, kwamen ze bij een steile heuvel. En een paar mensen duwden een rolstoel met een gehandicapte erin – de ene trok aan de voorkant en een jongen duwde aan de achterkant – en ze kregen het maar moeilijk voor elkaar om hem bij de heuvel op te duwen. En zowel de boodschapper als zijn metgezel legden hun handen op de wagen en hielpen om hem de heuvel op te duwen, glimlachten naar de mensen en liepen door. Dit is de soort natuurlijke onbaatzuchtigheid die misschien onbelangrijk lijkt. Maar hij is wel belangrijk in de zin dat het niet gedaan werd met de bedoeling om het gescheiden zelf te verhogen of iemand belangrijk te maken in de ogen van anderen, of het in hun eigen ogen goed te laten lijken. Je ziet, de moeiteloosheid, de natuurlijkheid, ervan.
En ik weet dat als je naar je leven kijkt, jullie allemaal kunnen zien dat je tenminste een paar ervaringen hebt gehad van dit natuurlijke, onvoorwaardelijke geven. En je zult dan zien mijn geliefden, hoe het is om in de Rivier van Leven te zijn. En wanneer je in de Rivier van Leven zit, moeiteloos een handje helpt – een kopje koud water geeft in Christus’ naam als een glimlach, als het delen van je vreugde, als het spreken van een waarheid tegen iemand die je nog nooit eerder gezien hebt en nooit weer zult zien en daardoor niets terug verwacht – nu dan mijn geliefden, glimlacht het universum naar je terug. Je krijgt misschien niets terug uit de materiële wereld, tenminste niet rechtstreeks terug. Maar je krijgt er iets voor terug van het universum. En daarom in die handeling van een ander helpen, word jij geholpen met wat je niet kon zien, wat je niet kon helen omdat je nog steeds zo bezig was met – zoals deze boodschapper graag zegt – je gescheiden zelf.
De onlogische logica van de uiterlijke geest
Mag ik tot slot – want ik ben niet van plan lang te spreken – maar mag ik als slotwoord voorstellen dat je ook nadenkt over hoe die uiterlijke geest, dat uiterlijke zelf, soms een logica kan hebben – wanneer je beter kijkt – die totaal tegengesteld en onlogisch is in hogere betekenis. Mijn geliefden, enkelen van jullie zijn hier gekomen met fysieke lasten in jullie lichaam. Dit is een plaats waar veel mensen voor genezing komen. En hoe vinden ze die genezing, mijn geliefden? Ze vinden die door door het bad van helende wateren te lopen.
Toch hebben enkelen van jullie met de uiterlijke geest gezegd: “Daar ga ik niet in, ik doe het niet.” Maar denk eens na over de logica van de uiterlijke geest, zodat je eruit kunt stappen. Want enkelen van jullie hebben ervaren wat de medische professie met jou en je lichaam doet. Denk er eens over na dat je de dokters delen uit je lichaam hebt laten snijden, je aan radioactiviteit hebt laten blootstellen, giftige chemicaliën, medicijnen laten injecteren die bijwerkingen hebben. Dit alles heb je doorstaan, maar wanneer je over een handeling moet nadenken waarin jij je kleren uitdoet en door een bad koud water moet lopen, dan lijkt dat opeens moeilijker dan waar je door de dokters aan blootgesteld bent.
Ik zeg daardoor niet dat je door dat bad heen moet lopen. Ik zeg simpelweg dat jullie allemaal je hart– de antwoorden van binnenuit – moeten volgen. Maar om dat antwoord voor jou persoonlijk te horen, moet je de uiterlijke geest neutraliseren die al van te voren gezegd heeft: “O nee, dat doe ik niet.” En hierin zit de sleutel om je persoonlijke illusie te ontdekken.
Wat is de voorwaarde die je afhoudt van heelzijn? Want wanneer je zegt: “O nee, dat kan niet op mij van toepassing zijn. Ik zou het niet waard kunnen zijn. Ik zou dat niet kunnen doen.” Of wat het ook is, wat je tegen jezelf zegt. Welnu dat, mijn geliefden, is je specifieke voorwaarde die het beeld versterkt dat je gescheiden bent van je bron, gescheiden van andere mensen, gescheiden van het geheel, gescheiden van de Rivier van Leven.
Mijn geliefden, ik ben niet van jullie gescheiden. Ik ben niet alleen in de Rivier van Leven, maar één met de Goddelijke Moeder, IK BEN de Rivier van Leven. Wanneer jij je afscheidt van de Rivier van Leven, scheid jij je van mij af en zodoende kan ik je, door de Wet van Vrije Wil, niet helpen. Ik kan je niet helpen, tenzij je bereid bent om die hulp van buiten je gescheiden zelf te accepteren. En zelfs de mensen die hier komen die genezen worden, moeten ook – zeker zonder dat ze het bewust weten, zeker zonder het inzicht dat jij hebt – maar niettemin hebben ze hun identiteitsgevoel omgeschakeld zodat ze iets konden accepteren buiten het gescheiden zelf. En door die acceptatie vindt de genezing plaats.
Denk zodoende na over deze woorden. En denk erover na terwijl ik je vraag om de rozenkrans voor heling op te zeggen op een manier zoals je hem nog niet eerder opgezegd hebt, door echt op de woorden af te stemmen. Want ik verzeker jullie dat er voor elk van jullie in deze kamer, voor elk van jullie die naar de uitzending luistert, voor elk van jullie die deze uitgave vanuit mijn hart ooit hoort of leest, er is één zin in die rozenkrans die je kan helpen je specifieke illusie te zien en die illusie los te maken. Zodat je uit de gescheidenheid kunt stappen en beseffen dat je niet in het eenzijn stapt, je accepteert nu het eenzijn dat er altijd al was.