Het is een complete illusie dat God wil dat je gestraft wordt omdat je een fout hebt gemaakt. Het is een complete illusie dat door te lijden je op een of andere manier voor je eigen zonden kunt compenseren. Het is een complete illusie dat het verspillen van het bloed van Christus aan het kruis, alle zonden van de mensheid gecompenseerd heeft
Lady Meester Portia samen met Saint Germain, 19 april 2009
UIT: De Weegschaal van het Leven in Evenwicht brengen
Portia is mijn naam en je brengt haar in verband met de titel van Godin van Rechtvaardigheid. Maar zoals met allen die voor mij gesproken hebben, ben ik MEER. Want mijn geliefden, jullie kunnen inderdaad geloven dat rechtvaardigheid een ernstige kwestie is, en dat je daardoor vreugde niet met rechtvaardigheid in verband zou kunnen brengen. Maar zoals jullie net de vreugde ervaren hebben van de vorige oefening, kan ik je ervan verzekeren dat ik veel vreugde aan het ambt van De Godin van Rechtvaardigheid beleef. Want in werkelijkheid ben ik niet echt de Godin van Rechtvaardigheid – ik zou jullie het beeld willen geven dat ik de Godin van Evenwicht ben, mijn geliefden.
Want wat is het universele symbool voor rechtvaardigheid? Dat is niet de weegschaal. En dus kom ik jullie een nieuw perspectief geven op wat het inhoudt om echte heling te manifesteren, mijn geliefden. Het is absoluut – en ik zeg opzettelijk absoluut – noodzakelijk om beter inzicht te krijgen in het concept rechtvaardigheid. Want enkel als men rechtvaardigheid volledig begrijpt, kan iemand vrij zijn.
Is het niet zo, mijn geliefden, dat het aardse concept van rechtvaardigheid uiterst dualistisch is? Want bestaat er niet het concept dat wanneer je een fout hebt gemaakt, of een soort misdaad begaan, je gestraft moet worden, misschien door in de gevangenis gezet te worden? En enkel wanneer je ‘genoeg’ gestraft bent, naar een maat die maar weinigen begrijpen – kun je eruit gelaten worden, bij wijze van spreken, vrij zijn.
En dus kan het misschien lijken, mijn geliefden, dat er voor al het verkeerde een straf uitgemeten moet worden om de ziel te bevrijden. En je ziet daadwerkelijk dat zoveel mensen op aarde, mijn geliefden, die denken dat als ze ziek worden, ze iets gedaan moeten hebben om dat te verdienen. En daarom ziekte op de een of andere manier Gods straf is.
De echte God oordeelt je niet
Je ziet mensen die anderen veroordelen, die het gevoel hebben dat ze op een of andere manier slechte mensen zijn – dat God hun straft. Maar de onderliggende overtuiging is, zoals deze boodschapper geïnspireerd werd uit te leggen, dat mensen een verkeerd beeld van God hebben. Ze denken dat God de allerhoogste rechter is die in de hemel zit, die op je neer kijkt met een strenge uitdrukking op zijn gezicht, zich in zijn lange baard krabt, klaar om je te veroordelen voor elke fout die je maakt. Vooral, mijn geliefden, de godslastering, zogenaamd, om ongehoorzaam te zijn aan de aardse kerk die beweert dat ze die verre God in de lucht vertegenwoordigen.
En toch, ondanks het feit dat je opgevoed bent om God te vrezen – dus door die uiterlijke angst ben je gehoorzaam aan het aardse instituut en haar hiërarchie – ondanks dat feit willen ze ook dat jij gelooft dat deze God goed is. En dus zou een goede God dan onmogelijk ervoor kunnen zorgen dat mensen ziek zijn. En daardoor zal het enkel logisch zijn dat mensen ziek zijn, omdat ze iets verkeerds hebben gedaan.
Ze moeten wel iets verkeerd gedaan hebben, want God zou niet de fout hebben kunnen maken om een wereld te creëren waarin ziekte, kwalen en misselijkheid en dood is. En dus zie je dat het concept van rechtvaardigheid zoals het gewoonlijk op aarde gezien wordt, op een ingewikkelde manier aan het verkeerde concept van de externe, oordelende God gekoppeld wordt.
Heeft Jezus niet gezegd dat zijn vader niemand oordeelt, omdat hij al het oordeel overlaat aan zijn Zoon? De Zoon is het Christusbewustzijn. Het Christusbewustzijn is Eén, het is Eenzijn. Het is de bedoeling dat alle van zichzelf gewaarzijnde wezens met hun vrije wil vrijelijk experimenteren. Want hoe ver ze ook naar een lagere bewustzijnsstaat zijn afgedaald, ze kunnen, op ieder moment, naar de Christus uitreiken. En die Christus zal hen dan helpen om zich te bevrijden van die beperkende bewustzijnsstaat. Dat is de echte betekenis van Christus de Verlosser.
En de Christus oordeelt dus niet op de manier zoals menselijke wezens doen. Maar de Christus is gewoon die onbeweeglijke rots, hetzelfde als gisteren, vandaag en eeuwig in de zin dat het Christusbewustzijn altijd één is met haar bron, met de Goddelijke Vader, met haar Schepper.
En dus is het oordeel van het Christusbewustzijn om deling van eenzijn te scheiden, om degenen te scheiden die toegewijd zijn aan eenzijn en het bewustzijn van eenzijn van degenen die nog steeds gehecht zijn aan en niet bereid zijn om de illusie van gescheidenheid op te geven.
Zowel misdaad als straf ontstaan uit de dualiteit
Je ziet, mijn geliefden, met betrekking tot het concept van misdaad, is het enkel mogelijk om een soort misdaad of gruweldaad te begaan wanneer men geïdentificeerd is met een gescheiden zelf. Want wat is een misdaad? Het is iets doen waar iemand zelf van profiteert terwijl het anderen kwaad doet. En dus kan het vanzelfsprekend niet gebaseerd worden op het eenzijn dat al het leven verhoogt. En dus zie je dan dat misdaad enkel uit het dualiteitbewustzijn kan ontstaan. En toch wat je op aarde ziet, is dat het concept van hoe je omgaat met misdaad ook ontstaat uit het dualiteitbewustzijn.
En daarom is het menselijke concept van rechtvaardigheid een vervorming van Goddelijke Rechtvaardigheid, dat zoals ik zei, echt bekeken moet worden als evenwicht – de in evenwicht gebrachte weegschaal die niet in één van twee richtingen getrokken wordt. Welke richtingen heb ik het over? De twee uitersten van de dualiteit, mijn geliefden, waardoor je als één kant van de weegschaal zwaarder is, je naar één uiterste getrokken wordt. Als de andere kant zwaarder is, word je naar het andere uiterste getrokken. Bijvoorbeeld, iets kan zwaarder wegen in de schaal van zogenaamd egoïsme en ze hellen daardoor over naar het uiterste dat mensen kwaad zullen noemen. Maar zoals Nada net heet uitgelegd, hebben velen een uiterlijke verschijning van dienstbaarheid, maar ze doen het om het gescheiden zelf te dienen en goed te lijken. En ze zouden het gewicht dan laten overhellen naar de andere kant van de weegschaal.
Veel mensen denken dat als je in het verleden slechte dingen hebt gedaan, zelfs in een vorig leven, en je weegschaal overhelt naar één kant, dat als je iets goeds doet in dit leven, je het gewicht naar de andere kant laat overslaan en je haar geleidelijk in balans brengt. Maar zie je, mijn geliefden, je kunt vele goede daden verrichten en de andere kant van de schaal omhoog brengen, maar je kunt het evenwicht niet handhaven. Je kunt niet het evenwicht bewaren, de weegschaal zal onmiddellijk naar de andere kant gaan overhellen, tot je weer een onevenwichtige situatie krijgt. Want je beweegt je nu van het extreme van relatief slecht naar het tegenovergestelde extreme van relatief goed, wat niet God-goed is, omdat het niet onvoorwaardelijk goed is.
Er bestaat natuurlijk geen onvoorwaardelijk slecht, mijn geliefden. En daarom moet je beide schalen legen om de weegschaal in evenwicht te brengen, zodat je aan beide kanten geen voorwaarden hebt – noch aan de kant van relatief slecht, nog aan de kant van relatief goed.
God wil niet dat je gestraft wordt
En dus moet je, mijn geliefden, wat je hier moet begrijpen, is dat om de volheid van heling in je vier lagere lichamen, dit bewustzijn recht in de ogen kijken en het zien als de illusie die het is. Het is, mijn geliefden, een totale illusie dat God wil dat je gestraft wordt omdat je een fout gemaakt hebt. Het is een complete illusie dat door lijden, je op een of andere manier je eigen zonden, of de zonden van anderen, zelfs de zonden van de mensheid, kunt compenseren. Het is een volledige illusie dat het verspillen van het bloed van Christus aan het kruis de zonden van de mensheid gecompenseerd heeft.
God is – zoals nu vanuit zes verschillende waarnemingen uitgelegd is – onvoorwaardelijk. Een onvoorwaardelijke God eist niet van je dat je gestraft wordt om bevrijd te zijn van een fout uit het verleden. De onvoorwaardelijke God weet dat elke fout die je gemaakt hebt, gemaakt wordt omdat de echte jij, het bewuste zelf, zich is gaan identificeren met of als één van de rollen die op aarde gecreëerd worden door het dualiteitbewustzijn. Welke fout je ook gemaakt hebt, was een uitdrukking van de bewustzijnsstaat waarin je op dat moment was.
Maar God weet dat je MEER bent, want je bent een verlengstuk van Gods eigen Wezen. En wat is dus Gods enige wens? Dat je terugkomt naar het eenzijn met wie je bent, je echte identiteitsgevoel weer instelt en daarom kan zeggen zoals deze boodschapper tegen diverse mensen heeft uitgelegd: “ Ik het die fout niet in het verleden gemaakt. Want ik was toen iemand anders. De persoon die ik toen was, heeft die fout gemaakt, ik heb dat zelfgevoel laten sterven. Ik ben herboren en ik ben een nieuw wezen in Christus.” Dit kan natuurlijk niet gespeeld worden.
Ik zeg hiermee niet dat mensen niet hun verantwoording moeten nemen en zien dat de reden dat ze in een bepaalde bewustzijnsstaat waren, was omdat ze bepaalde keuzes gemaakt hadden en daarom alleen vrij kunnen worden van die keuzes uit het verleden – door er boven te gaan staan, door ze te transcenderen. Maar wanneer je bereid bent verder te gaan, wanneer je bereid bent de oude mens te laten sterven en de nieuwe mens aan te nemen, nu dat moet je op dat punt komen dat je herboren wordt, je een nieuw persoon bent. En daarom heb jij niet de fout, of de zonde, of de vergissing, of de misdaad of wat het ook zou kunnen zijn in dat verleden begaan. En wat voor zin heeft het dan nog als jij niet de misdaad begaan hebt, om nog steeds de straf te dragen?
Begrijpen jullie, mijn geliefden, dat de enige manier om vrij te zijn uit een bepaalde bewustzijnsstaat is door het oude zelfgevoel te laten sterven en herboren te worden in een nieuw zelfgevoel? En dan word je een nieuw wezen – je identiteit is verschoven, je wordt herboren. Daarom kan dat concept van zonde – het concept van karma dat je een bepaalde tijd moet dragen, tot je lang genoeg geleden hebt of genoeg violette vlam voor hebt opgezegd, of gedaan hebt wat jij één of andere compensatie acht – nu dat concept kan enkel uit het dualiteitbewustzijn ontstaan.
En daarom bevestig je, hoe meer je streeft, hoe harder jij je best doet om de fout uit het verleden te compenseren, de werkelijkheid van het gescheiden zelf. En hoe langer je het zelf van dat gescheiden zelf prolongeert, want het kan enkel bestaan zolang je het levensenergie geeft, door je identiteitsgevoel van iemand te zijn die straf verdient, misschien door een fysieke ziekte te dragen.
Er is geen externe God die je straft door karma, zonde, ziekte, of wat het ook mag zijn. We hebben het al eerder uitgelegd, maar we zullen het opnieuw uitleggen. Elke omstandigheid die je in het materiële universum tegenkomt, is het vergroot uitbeelden van een mentaal beeld dat je op het witte scherm van het Ma-terlicht projecteert. Dat beeld bestaat enkel in jouw bewustzijn. Het is net een filmstrook op het witte scherm van het Ma-terlicht. Dat beeld bestaat enkel in jouw bewustzijn. Het is net de filmstrook in de filmprojector, en het licht is het licht van je IK BEN Aanwezigheid dat door de filmstrook stroomt in je vier lagere lichamen. Wanneer je echt je bewustzijn verandert, verander je de filmstrook en daardoor verander je het beeld dat het licht erdoor stuurt. En mijn geliefden. Als je de filmstrook in een filmprojector verandert, verander je dan ook niet het beeld op het scherm?
Geef alsjeblieft antwoord, zodat ik weet dat je het punt gezien hebt. (Gehoor antwoordt: JA.)
Verander je geest om je lichaam te veranderen
En dus, zou je dan ook niet moeten beginnen om ten minste na te denken over dat als je echt je bewustzijn verandert, je ook het fysieke lichaam verandert en elke kwaal daarin. Want die kwaal kan enkel maar een projectie op het Ma-terlicht zijn of een mentaal beeld. En omdat het filmscherm zelf niet veranderd wordt door de film die erop geprojecteerd wordt, verandert het Ma-terlicht ook niet. En daardoor kun je ogenblikkelijk het beeld veranderen op het scherm door de filmstrook in de projector te veranderen en kun je dus ogenblikkelijk de manifestatie in je fysieke lichaam veranderen door het beeld te veranderen.
Dit is een absolute waarheid, mijn geliefden, maar voor mensen heel moeilijk te accepteren. Omdat ze zo naar de materiële wereld kijken door het filter van het gescheiden zelf, dat gelooft dat de materie vast, onveranderlijk, permanent is.
En waarom gelooft het gescheiden zelf dit? Omdat het gescheiden zelf gecreëerd werd uit dezelfde frequenties als het materiële universum en daardoor is de materie voor het gescheiden zelf, het ego, onveranderlijk. Je hebt wel gehoord van het concept dat de materie boven de geest staat – nu, het ego kan nooit de kracht hebben om materie te veranderen. Want iets wat dezelfde vibratie heeft, kan niet iets anders in hetzelfde frequentiespectrum veranderen. Een lagere vibratie kan niet een lagere vibratie veranderen. Een lagere vibratie kan enkel geaccelereerd worden door een hogere vibratie. En waar komt het licht dan vandaan? Welnu, dat komt van je IK BEN Aanwezigheid, maar hoe daal het af naar je fysieke lichaam? Het moet door je vier lagere lichamen afdalen, waaronder wat je fysieke lichaam vertegenwoordigt, je bewuste geest.
Waarom komen sommige mensen naar Lourdes en worden geheeld, terwijl anderen niet geheeld worden? Welnu, zoals Moeder Maria gezegd heeft, degenen die geheeld worden, kunnen de verschuiving in bewustzijn maken, van gaan accepteren dat de ziekte ogenblikkelijk kan verdwijnen. Het geeft niet of ze het als een wonder van God zien. Wat wel geeft, is dat ze het geloven tot op het punt dat ze hun waarneming kunnen verschuiven en de veranderbaarheid van de materie accepteren.
De materie is oneindig veranderbaar, maar enkel wanneer jij bereid bent om de oorzaak achter het effect van de materie te veranderen – namelijk het mentale beeld, de gesteldheid van de geest. Daardoor, mijn geliefden, krijg je de subtiele overtuiging dat je ziekte een straf is voor een of andere vergissing die je gemaakt hebt, dat je straf verdient en dat je een poos moet lijden om gered te worden en naar de hemel te gaan, nu hoe kun je dan accepteren dat jij ogenblikkelijk bevrijd kunt zijn van de ziekte? Hoe kun je heling accepteren? Hoe kun je dan heelheid accepteren, mijn geliefden?