Gautama Boeddha, 9 mei 2009

UIT: De Elfde Straal van Transcendentie

De initiaties van de elfde straal
En dus wanneer je bij de elfde straal komt, is dit inderdaad de uitdaging waar je voor staat die je moet transcenderen: de laatste overblijfselen loslaten van het gescheiden zelf. En daardoor komen bij wat je een gevoel van ultieme realiteit zou kunnen noemen, ultiem realisme, van weten dat het gescheiden zelf onecht is. En enkel wanneer je weet dat je gescheiden zelf onecht is – en enkel wanneer je dit ziet binnen je eigen sfeer van zelf – kun je dan zien dat alles wat werd gecreëerd uit de dualiteit net zo onecht is.

Dit is dan de staat van realiteit, van realisme, van jezelf vragen: “Waarom ben ik hier?” En tot dusver zou jij, vooral tijdens de initiaties van de eerste zeven stralen, je ook die vraag misschien heel wat keren gesteld kunnen hebben. Zoals: “Waarom ben ik naar de aarde teruggekomen? Waarom heb ik aangeboden om hier vrijwillig naar toe af te dalen? Waarom ben ik op aarde teruggekomen?” En het is altijd dat je hier bent om iets te doen, iets te brengen, om een of ander resultaat te behalen. Maar zie je, wanneer je bij de elfde straal komt, moet je juist dit concept transcenderen dat je hier bent om een bepaald resultaat te behalen.

Dit zal een schok bij het ego teweegbrengen. Het zal een schok zijn voor de overblijfselen van het gescheiden zelf. Wat juist de reden is dat ik deze lering op een dergelijk manier geef, om je gescheiden zelf te schokken om bezwaar te maken tegen de lering, wat jou de gelegenheid geeft om die overblijfselen van het gescheiden zelf te zien.

Overweeg eens hoe wij, nu verscheidene keren, hebben gezegd dat wat je op een bepaald punt brengt je niet verder dan dat punt brengt. Je kunt dan niet boven de uitdaging van de tiende straal uitkomen, tenzij je bereid bent om de vraag te overwegen: “Waarom ben ik hier?” vanuit een geheel nieuw perspectief. Je moet je niet afvragen: “Waarom ben ik hier?” maar “Wat is het ‘ik’ dat hier is?” Is het een ik dat zich nog steeds gescheiden ziet van zijn bron, gescheiden van andere wezens die van zichzelf gewaar zijn? Denk je dat je hier bent om iets voor God te doen, voor de Geascendeerde Meesters, of zelfs iets voor andere mensen te doen  – hen redden, hen bevrijden, hen te wekken, of wat het ook maar mag zijn? Waarom moet je dit overwegen, mijn geliefden? Omdat enkel het gescheiden zelf het gevoel kan hebben dat het iets doet om anderen te beïnvloeden.

Zie je de subtiliteit? Zoveel goedbedoelende spirituele mensen geloven dat ze hier zijn om een positieve veranderingen op deze planeet te bewerkstelligen. Zoveel religieuze mensen geloven dat het hun doel is om anderen tot hun religie te bekeren. Maar zelfs degenen die deze behoefte om anderen te bekeren tot een bepaalde religie, getranscendeerd hebben, kunnen in beslag genomen zijn om anderen te willen wekken voor het spirituele pad, hen willen veranderen, de maatschappij willen veranderen, de aarde en de mensheid willen veranderen.

Maar zie je, mijn geliefden, waarom moet de wereld veranderen? Waarom moeten mensen gered worden? Ze moeten gered worden, omdat ze gevangen zitten in het gescheiden zelfgevoel. De wereld moet veranderen, omdat mensen talrijke problemen hebben gecreëerd door het gescheiden zelfgevoel, daardoor de illusie versterkend dat het gescheiden zelf een of andere werkelijkheid heeft, een of andere vorm van permanent zijn, een of andere vorm van echt bestaan. En dus, zie je dat er een punt op het pad komt dat je – wanneer je de geheime stralen ingaat – tot het besef, het gevoel van ultiem realisme, moet komen dat jij het ware doel om je sfeer te verhogen, niet kunt vervullen zolang jij nog een zwak overblijfsel handhaaft, een schaduw zelfs, van het gescheiden zelf – zolang jij denkt dat jij, als gescheiden zelf, hier bent om een bepaalde verandering in het gescheiden zelf van andere mensen te bewerkstelligen.


Hoe ziet de Gouden Eeuw er echt uit?
Zie je de valkuil? Wanneer jij nog steeds een overblijfsel van het gescheiden zelf hebt, denk je dat je gescheiden zelf gelijk heeft en alles weet en daarom weet wat er op deze planeet moet gebeuren.

Wat is het plan van de Geascendeerde Meesters? Je denkt dat je weet hoe de Gouden Eeuw van Saint Germain eruit moet zien – wat Gods wil is en Gods koninkrijk op aarde. En dus denk je dat je erop uit moet gaan en andere mensen zover moet krijgen dat ze de superioriteit van die mening moeten erkennen, zodat ze hem kunnen bekrachtigen en het ermee eens zijn en misschien jou zelfs een of andere positie van leiderschap geven. Of je als spiritueel leider erkennen met meer dan gewone wijsheid.

Maar zie je, het probleem is het gescheiden zelf en alle entiteiten die gecreëerd zijn door die gescheiden zelven van de mensheid. Die gescheiden zelven zullen nooit de realiteit erkennen van hun eigen onechtheid. Ze zullen daarom nooit een waarachtige leraar erkennen die vanuit de grotere realiteit spreekt. Daarom hebben zoveel mensen de Boeddha niet erkend, de Christus niet erkend, maar zagen hem als een bedreiging van hun comfortabele leven. Dus, als je nog steeds droomt om een of andere openbare erkenning te krijgen, wijdverbreide erkenning, voor je spirituele wereldbeeld of je lering, nu dan kan dat enkel een overblijfsel van het gescheiden zelf zijn dat deze droom had. En daardoor handel je op een onevenwichtige manier en daardoor voeg je iets aan de strijd toe en de energieën die de strijd voeren.

Let op een subtiel onderscheid. Je bent hier om te helpen bij Gods ware bedoeling – namelijk om de sfeer te verhogen tot ze ascendeert en deel wordt van het spirituele rijk – maar de uitdaging is te zien dat je dit doel niet kunt bereiken door als een gescheiden zelf te handelen en de gescheiden zelven van anderen probeert te veranderen. En hoe kun je dienen om anderen te helpen bij dit ontwaken te komen? Nu, enkel door eerst jezelf te wekken.

Want er is geen verbergen mogelijk, wanneer je het rijk van de geheime stralen ingaat. Hoe kun jij je verbergen in transparantie? En dus moet je doen wat je zegt. Je moet je spreken worden. Of liever, je spreken moet een uitdrukking worden van je waarachtige Wezen, niet een uiterlijke lering die je aangenomen hebt en die je anderen probeert op te dringen.

Wat zal uiteindelijk de wereld veranderen? Geen enkele hoeveelheid leringen dat door een gescheiden zelf aan andere gescheiden zelven gegeven wordt. Wat uiteindelijk de wereld gaat veranderen is licht inbrengen – wat enkel kan gebeuren wanneer je lagere wezen de open deur wordt die transparant is, zodat het licht erdoorheen kan schijnen in haar zuivere vorm tot op het punt dat het bewuste zelf van andere mensen het kunnen zien. En kunnen zien dat het verder gaat dan iets wat je door hun eigen gescheiden zelf ziet – en daardoor worden zij gewekt voor het potentieel om MEER te zijn.


Pas op voor de wens tot erkenning
Onderzoek jezelf. Onderzoek je bedoelingen, je motieven. Heb je een verlangen tot erkenning door anderen? Ben je bang om uitgelachen te worden door anderen of zelfs genegeerd te worden? Ben je bang dat de planeet onder een of andere ultieme ramp zal lijden, tenzij mensen jouw wereldbeeld, jouw lering, erkennen.

Enkel het gescheiden zelf kan die angst hebben. Enkel het gescheiden zelf kan een verlangen hebben dat iets vereist, dat iets wil, van andere gescheiden zelven. Daardoor weet je, als je enige elementen van deze trillingen in je wezen ziet, dat ze getranscendeerd moeten worden als jij wilt slagen voor de initiaties van de elfde straal.

Maar wat echt getranscendeerd moet worden is dat zelfgevoel. Dit is natuurlik nogmaals een grote stap voor degenen die al vele jaren, vele levens, op het spirituele pad zijn, die een impuls hebben opgebouwd, die denken dat ze grote wijsheid en kennis verkregen hebben. En nu lijkt het plotseling dat het allemaal … voor niets was? – wat je misschien voelt. Want er wordt nu van je gevraagd om het allemaal op te geven. Maar je ziet, niets is voor niets. Wat je ook hebt geleerd, wat je ook hebt ervaren, heeft je naar je huidige niveau van bewustzijn gebracht. Hier is niets mis mee. Het is gewoon voortgang op je spirituele pad, waarop je, om diverse redenen, gewenst hebt om bepaalde ervaringen te krijgen.

Je hebt de vrije wil, mijn geliefden, om een bepaalde ervaring te blijven hebben om een spirituele student te zijn met enige status – misschien wel superioriteit – zolang je het maar wenst. Ik ben niet hier om je te zeggen dat wat je gedaan hebt, fout is of geen waarde heeft.

Het is het pad dat jij hebt gekozen, ik kom op voor je vrije wil. Ik ben enkel hier om te zeggen dat als je wenst te slagen voor de initiaties van de elfde straal, dat je dan moet transcenderen. Je moet bereid zijn om je leven voor een ander op te geven om hogerop te komen. Want je kunt niet hogerop komen met je huidige zelfgevoel, wat dat zelfgevoel ook mag zijn.


Onvoorwaardelijke overgave
En dus moet je, op de elfde straal, serieus nadenken of er nog overblijfselen van een gescheiden zelf zijn dat iets op deze wereld wil bereiken – voor je het gevoel hebt dat je deze wereld achter je kunt laten. Dit was de initiatie waar deze boodschapper voor geslaagd is, wat hij beschreven heeft, door op het punt te komen dat als hij voelde dat als hij op dat moment zou sterven, hij de aarde achter zich kon laten zonder enig gevoel van spijt of onvervulde zaken.

Voor het ego is dit het ultieme gevoel van verlies. Maar voor het bewuste zelf is dit de ultieme kans. Heeft deze boodschapper het gevoel dat hij iets verloren heeft in die ervaring van complete, totale overgave? Nee! Hij kreeg er iets voor terug dat veel groter was dan zijn gescheiden zelf zich ooit voor had kunnen stellen. En dus, zie je dat velen van jullie op een punt op het pad zijn gekomen dat je klaar staat om een stap verder te gaan in de dienstbaarheid aan het leven. Maar je kunt die dienstbaarheid niet zien met je huidige zelfgevoel. En om voorbij dat zelfgevoel te komen, moet je dat zelfgevoel opgeven zonder met je uiterlijke bewustzijn te weten wat er voor in de plaats zal komen.

Je ziet, mijn geliefden, de elfde straal vertegenwoordigt een essentieel keerpunt om op te moeten geven – bereid te zijn om op te geven – zonder te zien wat er zal komen, welk zelfgevoel er zal komen, nadat je het huidige zelf opgeeft. Als je wist wat er zou komen, zou je niet het gevoel hebben dat je iets opgaf, wel? Wanneer je een lot koopt van een dollar, geef je de dollar op. Maar als je met absolute zekerheid wist dat je de hoofdprijs zou winnen, dan zou je niet het gevoel hebben dat je wat opgaf.

En dus vertegenwoordigt de elfde straal van transcendentie die ervaring van opgeven zonder te weten wat erna komt, van het opgeven als een ultieme uitdrukkingsvorm van liefde – de onvoorwaardelijke liefde die volledig niet gehecht zijn is. Op dit punt van het pad, mijn geliefden, ben je begonnen te zien dat je meer bent dan je gescheiden zelf. Je hebt glimpen opgevangen van wat dat meer is. Als je iemand neemt die net begonnen is op het spirituele pad en hem of haar vraagt door de initiatie van de elfde straal te gaan, zou het een volledige schok voor een dergelijk iemand zijn – daarom wordt er niet van je gevraagd om met deze initiatie te beginnen.

Maar als je op het geschikte moment komt op je persoonlijke pad, dan weet je dat door alles op te geven, je niet met niets zult komen te zitten. Door elk zelfgevoel op te geven, zul je niet eindigen met geen zelfgevoel. Want er is een deel van je zelf dat echt is. En dat deel wat echt is, zal naar je terugkeren. Wat je opgeeft is het onechte deel dat het echte verduistert.

Zie je dat zolang je gehecht bent aan de overblijfselen van het gescheiden zelf en het verlangen om iets door dat gescheiden zelf te bereiken, je niet de hogere realiteit kunt zien die je bent en het hoogste potentieel van je goddelijke plan. Je kunt het niet zien.

Want de overblijfselen van het gescheiden zelf en de dromen om iets te bereiken vormen een barrière die niet transparant is en daardoor het je niet mogelijk maakt het te zien, noch laat het het licht door je uiterlijke wezen heen schijnen. En dus kun je het niet zien voordat je opgeeft.

Dat is het essentiële principe dat je moet gaan beseffen om te slagen voor de initiatie van de elfde straal. Je moet bereid zijn om de geest op te geven, terwijl je aan het kruis hangt, niet wetend of je weer uit de dood op zult staan. In zekere zin, kun je weten dat wanneer je het echt opgeeft, je op zult staan – als het echte zelf dat je bent. Maar je kunt nog niet zien wat het echte zelf is en daardoor moet je bereid zijn om het op te geven –zelfs als dat inhoudt dat je van de aarde zou verdwijnen en niets op deze aarde bereiken.


Het principe van totale overgave begrijpen
Zeker, je kunt zien dat de Geascendeerde Meesters niet willen dat je deze planeet verlaat zonder iets te bereiken. Maar we willen dat jij je hoogste potentieel bereikt – en dat vereist dat jij je lagere potentieel opgeeft. Er kan nog een deel van je geest zijn dat denkt: “Maar ik heb de leringen van de Geascendeerde Meesters al decennia lang bestudeerd, het kan niet allemaal een illusie zijn. Ik moet iets kennen wat echt is. Ik heb visioenen gehad, ik heb hoge ervaringen gehad, ik heb aanwijzingen gekregen vanuit deze of gene bron, zelfs direct van binnenuit, of rechtstreeks van de meesters. Iets hiervan moet echt zijn.” En dat is ook zo.

Maar door je aandacht nu te vestigen op het zelfgevoel en de visie die je nu op dit moment hebt, richt jij je aandacht op dat niveau – en er zit meer aan je goddelijke plan vast dan je nu kunt zien. En als je het wilt zien en het vergroot uitbeelden, dat moet jij je huidige visie opgeven, je huidige zelfgevoel. Het moet losgelaten worden voor het nieuwe naar boven kan komen.

Het ego zal dit principe nooit, ooit, begrijpen. De lineaire geest vindt het ook moeilijk om zich hier mee te verenigen. Maar jij, de bewuste zelf, kan op dat punt komen dat je weet dat dit de logische volgende stap is. En het kan dan op het punt komen om het gewoon los te laten, het allemaal vrij te laten – het allemaal vrij te laten. Alle verwachtingen. Alle verlangens.
Vrij te laten.


Het ultieme vrij laten
Hoe kun je uiteindelijk je goddelijke plan vervullen? Enkel door volledig niet gehecht te zijn aan het ook maar iets bereiken. Want enkel door dat volledige niet gehecht zijn, kun je de overblijfselen van het gescheiden zelf loslaten – die niet het verlangen los kan laten om iets te bereiken. En daardoor moet het blootgelegd worden, waardoor je het kunt zien en het loslaten, want nu kun je zien dat het onecht was.

Dit is dan de initiatie van de elfde straal. Het is niet een gemakkelijke, voor niemand. Maar wij die geascendeerd zijn, zijn er allemaal doorheen gegaan. We kunnen terugzien – zoals enkele van mijn collega’s, vooral terugkijken – naar hoe ze deze initiatie uitstelden, soms vele levens – zuchtend en steunend over de noodzaak om hem te doen, redenerend en twistend met de lineaire geest waarom dit ooit nodig zou kunnen zijn, toen de wereld in zo’n verschrikkelijke toestand was en er zoveel bereikt moest worden.

Zie je hoe gemakkelijk het is om hierin te vervallen, als student van een geascendeerde meester? Denken dat er zoveel te doen is om de wereld te redden en de Gouden Eeuw van Saint Germain te brengen: “Ik moet overeind gaan en aan de slag, ik kan hier niet stil zitten en overwegen om alles los te laten. Wat voor zin zou dat hebben?” Maar zie je, het ultieme resultaat zou zijn dat jij de open deur wordt, transparant bent, zodat het licht van God het materiële rijk in kan gaan en haar werk doen.

Toch, wat is het dat je opgeeft? Je geeft het gevoel op dat je als gescheiden zelf iets bereikt of bijdraagt aan Gods werk. Maar zoals ik al gezegd heb, het probleem is het gevoel van gescheidenheid. Hoe kan het gescheiden zelf Gods werk doen wanneer het echte werk van God is om mensen uit de illusie van scheiding te wekken?

En dus kun je dan Gods werk enkel doen door het gescheiden zelf te transcenderen – zien dat je één bent met het Al en dat je hele bedoeling om naar de aarde te komen niet is om je gescheiden zelf een gevoel te geven dat je iets bereikt hebt, zelfs het ultieme bereiken van het gevoel dat je Gods werk hebt gedaan. Nee, je echte bedoeling om te komen is om het Al te verhogen – wat je echte zelf is. Want er is maar één zelf dat veel individuele uitdrukkingsvormen heeft. En de enige manier om dat ene zelf te verhogen is door het Al te verhogen.

En zo, zolang er die delen zijn van het zelf die vast zitten in de dualiteit, zitten er delen van je zelf in de dualiteit vast. En dus wens je hen te wekken – niet door een verandering in hun gescheiden zelf te veroorzaken, maar door te zijn wie je bent, het Ene Zelf te zijn in manifestatie. Dit te weten, dit te tonen, het door al je woorden en handelingen te laten schijnen – opdat men kan zien dat er iets meer is dan het gescheiden zelf. Want je krijgt geluk, vreugde, echte gemoedsrust, wat komt door het transparant zijn, zodat niets op deze wereld je uit je staat van gemak kan halen, uit het meedrijven in de Rivier van Leven.


Er is geen sluiproute
Je kunt misschien denken dat wij, de Geascendeerde Meesters, in staat zouden moeten zijn om met een sluiproute aan te komen, die zou kunnen helpen om te slagen voor deze initiatie van de elfde straal. Maar er is geen sluiproute.

Dit is het punt op het pad waar jij je eigen demonen onder ogen moet zien – de demonen, de entiteiten, die je hebt geschapen door de levenskracht te geven aan bepaalde beelden die niet ontspringen aan eenzijn, maar aan scheiding.
Je moet ze onder ogen zien. Jij hebt ze geschapen.

Je moet onder ogen komen wat je hebt geschapen, en je moet je echte zelf scheiden van je eigen schepping en de schepping van anderen. Je zou kunnen denken dat het onlogisch klinkt om het gescheiden zelf op te geven, maar tegelijkertijd spreek ik erover dat jij je van het massabewustzijn moet scheiden. Maar zij zijn één en hetzelfde. Je scheidt je van het massabewustzijn door het gescheiden zelf op te geven. Het is de enige manier om je ervan af te scheiden, want het gescheiden zelf trekt je het massabewustzijn in.

En dus bouw je, op de lagere niveaus van het pad, die opwaartse stuwkracht, waarbij je in feite vasthoudt aan een deel van het gescheiden zelf, je maakt er zelfs een spirituele persona van die de eigenschappen aanneemt die geëist worden in je spirituele omgeving. Maar dat is wat je los moet laten, dat is wat je achter moet laten om vrij te zijn en vrij te zijn om je Hogere Wezen uit te drukken, het wezen dat je echt bent. Dus er is geen sluiproute. Je moet ermee worstelen, tot je op het punt komt dat je niet langer met de demonen worstelt, want je ziet de illusie die hen gecreëerd heeft. En je laat het gewoon los, laat het gewoon van je afvallen.

Waar ik het hier over heb? Er zijn veel demonen, mijn geliefden, veel entiteiten die gecreëerd zijn. En je kunt, als student van de geascendeerde meesters, van hen hebben gedacht dat ze enigszins slecht of duister in hun verschijning zijn. Maar het is tijd om de werkelijkheid onder ogen te zien dat er ook demonen en entiteiten zijn die vermomd zijn als welwillend, spiritueel, religieus. Wat je hebt gecreëerd, naarmate je het pad tot aan dit punt gelopen hebt, is een entiteit. Dit is wat het gescheiden zelf is, een entiteit die spirituele eigenschappen heeft, die zo goed probeert te lijken dat God hem eenvoudig wel in zijn koninkrijk toe moet laten.

Maar hij kan nooit geaccepteerd worden. Enkel jij, de echte jij, kan geaccepteerd worden. Geen mens is naar de hemel geascendeerd, behalve hij die van de hemel afgedaald is.

Wat van de hemel afgedaald is, was het bewuste zelf. En enkel het bewuste zelf kan terug ascenderen. Maar het ascendeert niet terug als dezelfde die afdaalde, maar als het grote wezen dat het is geworden door zijn ervaringen op de wereld. Maar het grotere wezen dat het geworden is in niet het gescheiden zelf. Het is het wezen dat scheiding heeft getranscendeerd door erdoorheen te zien en daardoor een ander perspectief te krijgen op eenzijn – dat je niet gehad kon hebben als je nooit buiten het eenzijn was geweest.


Geef welk zelfgevoel ook maar op
En zo, overdenk de noodzaak om elk zelfgevoel te transcenderen dat je nu hebt. Want het is een eeuwige waarheid dat je enkel groeit door het zelfgevoel te transcenderen.

En je kunt op een punt komen, mijn geliefden, dat je beseft dat het zelf er is en de objecten, de eigenschappen van de zelf-heid. Op dit moment hebben de meesten van jullie een duidelijk zelfgevoel als een zuivere staat van gewaar zijn. Je vereenzelvigt je met en als de eigenschappen, de objecten.

We zouden kunnen zeggen dat je zelf een vat is, en door je reis door het materiële rijk heb je dat vat gevuld met objecten en je vereenzelvigt je met en als die objecten. Maar de echte jij is het zelf. En als je eenmaal die overblijfselen van het gescheiden zelf opgeeft, omsluit jij je met dat zelf – en je ziet dat het zelf meer is dan de objecten en de eigenschappen.

Het zelf is een vloeiende stroom van bewustzijn die constant aan het transcenderen is – en daarom nooit geïdentificeerd met enige eigenschap, die nooit tracht te bezitten of hebben, nooit probeert stil te staan op een bepaald niveau, maar vreugde en vervulling vindt door voortdurend de creatieve expressie ervan te transcenderen, MEER te worden dan het een seconde eerder was. Niet tracht een bepaalde ervaring te herhalen, niet twee keer in dezelfde rivier te stappen. Maar in plaats daarvan altijd de nieuwheid van uitdrukkingsvormen zoeken, de nieuwheid van de creatieve stroom waar geen scheiding van is.

En daardoor is er geen verlangen om iets te bereiken om een gebrek te overwinnen. Er is geen gevoel van gemis, maar enkel volheid en het verlangen om meer van die volheid uit te drukken. En dan ervaar je de vreugde, de transcendente, onvoorwaardelijke vreugde die nooit door het filter van het gescheiden zelf ervaren kan worden. En daardoor wanneer je voor die initiatie van de elfde straal slaagt, zal die vreugde van jou zijn – en je vreugde zal volledig zijn.