Moeder Maria, 8 februari 2010

Mijn geliefde harten, het leven is een proces. Ik ben één met het leven. Daardoor ben ik het proces van leven.

Moeder Maria is een naam die gebruikt is door de mens om naar mij te verwijzen nu al bijna 2000 jaar. Maar kan een naam gemodelleerd met de woorden die gebruikt worden op aarde, echt een wezen vertegenwoordigen dat geascendeerd is naar het rijk van geest? Nee, geen woord, geen naam, geen beeld gemodelleerd door de menselijke verbeeldingskracht kan ooit een waar en accuraat plaatje, een waar en accuraat gevoel geven van wie ik ben. Toch kun je mijn Wezen kennen, mijn Aanwezigheid – als je bereid bent elke vorm te boven te gaan, alle beelden die er op mijn gelegd zijn door de mens, door een instituut dat me wil gebruiken om haar eigen doctrines en dogma’s te bevorderen.

Als jij echt bereid bent verder te gaan dan dergelijke door mensen gemaakte beelden, dergelijke gesneden beelden – en af te stemmen op je eigen bewuste zelf, de Bewuste Jij, op mijn Wezen en op mijn Aanwezigheid – dan kun je ervaren wie ik ben. Je kunt de volheid ervaren van wie ik ben, evenredig aan jouw bereidwilligheid om niet enkel je beelden van mij, maar je beelden van jezelf, het identiteitsgevoel dat je opgebouwd hebt om je in deze wereld van vorm uit te drukken, op te geven.


Het verlangen naar macht
Wat bedoel ik als ik zeg dat het leven een proces is? Ik bedoel dat het een altijd-bewegend, altijd-stromende staat van verandering is. Maar niet alleen maar een cirkelvormige verandering; een van richting veranderende verandering waarin alles zichzelf transcendeert in de eeuwige dans – die niet een dans in horizontale richting is, maar een dans in een verticale manier van transcenderen, waar alles MEER wordt. Niet ‘meer van’, maar ‘meer dan’.

MEER worden is inderdaad het mandaat van de wereld van vorm. Je kunt – schijnbaar – enige tijd een vorm handhaven, maar zelfs zoals de korte geschiedenis van de aarde die de mens kent steeds weer bewezen heeft, kan niets eeuwig gehandhaafd blijven. In feite zou je moet concluderen dat – als je een neutrale kijk op de geschiedenis hebt – dat niets heel lang gehandhaafd kan blijven. En daardoor zou je tot de slotsom moeten komen dat, als je een scherpzinnig student van het leven bent, het geen zin heeft om alles in een bepaalde staat te handhaven. Want de tweede wet van de thermodynamica, de samentrekkende kracht van de moeder, zal het net zo snel afbreken als jij kunt proberen om het in een bepaalde matrix vast te zetten.

Daardoor wordt de vraag: Waarom proberen mensen alles in een bepaalde matrix vast te zetten, waarom proberen ze de stroom van leven te stoppen? Welnu, ze doen dat, natuurlijk, omdat ze een bepaalde vorm, een bepaalde ervaring in het leven, willen handhaven. Maar wat de diepere motivatie achter deze drang is, deze obsessief-dwangmatige drang om iets in een bepaalde staat te handhaven, waardoor je er op een of andere manier de baas over bent? Welnu, het is – precies – de drang om te voelen dat je het leven beheerst, dat jij je eigen leven in je macht hebt, je de baas over jezelf bent. Maar ook dat je jouw omgeving, je omstandigheden in je macht hebt.

Toch zit er achter dit een zelfs nog dieper verlangen naar macht die niet echt uit een individuele mede-schepper komt, maar kwam van de oorspronkelijke gevallen wezens die in hun boosheid en rebellie tegen God beslisten dat ze de macht over God wilden hebben. Echt, ze waren zo arrogant, zo onrealistisch in hun beoordeling van het leven dat ze geloofden dat ze de baas konden worden over God. En toen het, na een poosje, bewezen was dat ze niet de macht over God konden krijgen – ze nergens de baas over konden worden over iets dat boven hun eigen niveau uitging – nu toen beslisten ze dat als ze God niet de baas konden, ze zouden proberen Gods schepping in hun macht te krijgen.


Ontkennen dat God ook moeder is
Dus wat is dan de God die ze zagen als de God waar ze de baas over wilden zijn, als de God van wie ze dachten dat hij de fout had gemaakt om mede-scheppers de vrije wil te geven? Wel het was de God die zij als boven hen in de hiërarchie van het spirituele rijk zagen, wat inhield dat zij dit zagen als God de vader. En dus is het zeker relevant om te zeggen dat er een God is die het vaderaspect vertegenwoordigt, het manlijke aspect. Maar wat de gevallen wezens niet bereid waren te erkennen, was dat die God overal aanwezig is, wat inhoudt dat hij ook binnenin zijn schepping aanwezig is. En daardoor zul je zien dat in de gedachtegang van de gevallen wezens, de enige manier om hun illusie te handhaven dat ze het tegenovergestelde van God zijn, was door de aanwezigheid van God te ontkennen, waar zij waren. En zo, om te ontkennen dat God overal aanwezig is, wat is het dan dat je van God moet ontkennen. Nu, dan moet je het moederaspect van God ontkennen.

Want waarlijk, het vaderaspect is, in ultieme zin, de onuitgedrukte, vormloze Schepper die zich nog niet gedeeld heeft in de twee polariteiten Alpha en Omega, vader en moeder, Geest en materie. En dus zie je dat wat je ontkent, wat de gevallen wezens ontkenden, was dat het moederaspect van God ook God is – dat God aanwezig is in zowel de moeder als de vader. Want de vormloze Schepper drukt zich zowel uit als Geest en materie, maar creëert beide uit zijn eigen Wezen, wat inhoudt dat de vormloze Schepper evenredig aanwezig is in zowel Geest als materie.

Dit is de waarheid, de werkelijkheid, die de gevallen wezens moesten ontkennen en ze hebben het sindsdien ook ontkend, en proberen al Gods mede-scheppers het ook te laten ontkennen. En op planeet aarde – zoals het geval is op bepaalde andere plekken door de hele kosmos heen – zijn ze opmerkelijk succesvol geweest om mensen zover te krijgen dat ze God in zichzelf ontkennen. Dit is het gehele concept acht het monotheïsme, waarin je God als een manlijk figuur creëert die niet op aarde te vinden is, maar die enkel te vinden is in een ver verwijderd koninkrijk in de hemel. En dan zeg je dat God enkel daarboven is en niet hier beneden onder de mensen – die allen zondaren zijn of op een of andere manier onvolwaardig op andere manieren. Zodat ze wat assistentie van buitenaf nodig hebben van een uiterlijke religie om dat uiterlijke koninkrijk in te gaan dat nu gedefinieerd is als het ultieme doel voor het proces van leven.


Het ware doel in het leven
Maar wat is het ware doel in het proces van leven? Het is de werkelijkheid te kennen dat God juist is waar jij bent, want het koninkrijk van God is in jou. En wanneer je deze werkelijkheid ziet en opmerkt – wanneer je haar ervaart – dan vervagen alle illusies van het dualiteitbewustzijn, van het gevallen bewustzijn, ze vervagen, mijn geliefden, alsof ze nooit enige vat op je geest hebben gehad. Maar welk aspect is het dat de God binnenin kan kennen? Het is niet het intellect, het is niet de rede, het is niet de logica, het zijn zeker niet de emoties. Het is, zoals ik door de jaren heen nu al vele malen uitgelegd heb, sinds ik mijn boek over het overvloedige leven heb uitgegeven, het is dat deel van jou dat ik graag de Bewuste Jij noem.

Dit is het deel dat in staat is puur bewustzijn te ervaren, gewaarzijn zonder een object – bewust zijn zonder bewust te zijn van enige bepaalde vorm. En daarom in staat te zijn om bewust te zijn zonder je te vereenzelvigen met of als een bepaalde vorm, dat fysieke lichaam zijn of een willekeurig identiteitsgevoel dat je in vele levens hebt opgebouwd als voertuig voor je uitdrukking in het materiële universum.

De kern van je wezen is een verlengstuk van het Wezen van de Schepper. En die kern is niet een gescheiden zelfgevoel, is niet een zelfgevoel dat opgebouwd is uit de illusie van scheiding, van verdeling, van verschillen – die enkel op vorm gebaseerd kan worden. Want je beseft zeker wel dat wanneer je voorbij gaat aan de vorm, dat er dan geen onderscheid, geen verschil is. En daardoor is het enkel omdat de wereld van vorm onderscheid moet maken, dat het aanleiding kan geven tot de illusie dat vormen gescheiden zijn, onafhankelijk zijn en niet uit dezelfde onderliggende bron komen, dezelfde onderliggende oorzaak hebben. Dit is wat de uiterlijke geest, elk aspect ervan, nooit zal doorgronden. En daardoor moet je om het te doorgronden naar de diepste kern van je wezen gaan en dat pure gewaarzijn ervaren.


Het zelf gebaseerd op vorm
Maar om puur gewaarzijn te ervaren, moet je bereid zijn om het gewaarzijn los te laten dat geconcentreerd wordt rondom – gericht is op, gevangen zit in – een bepaalde vorm, een identiteitsgevoel dat gebaseerd is op vorm. Zie je, de illusie die ervoor zorgde dat jij je van je IK BEN Aanwezigheid en van je spirituele leraar afgescheiden hebt, is de illusie dat je, om je in de wereld van vorm uit te drukken, een zelf moest creëren dat op vorm gebaseerd is. Mijn geliefden, ik geef je hier een geheime sleutel: let op – niet met de uiterlijke geest, maar probeer je met de kern van je wezen te verbinden.

Het zal voor de uiterlijke geest logisch lijken dat om je in de wereld van vorm uit te drukken, je een identiteitsgevoel moet hebben dat gebaseerd wordt op vorm. Het lijkt alsof je, om je in dit dichte materiële rijk uit te drukken, vier lagere lichamen nodig hebt. Een fysiek lichaam om acties te ondernemen. Een emotioneel lichaam om de energieën van je hogere lichaam in het fysieke lichaam te laten stromen en het te aan te vuren om fysieke handelingen uit te voeren. Een mentaal lichaam dat ontworpen is om de ideeën de vorm van emoties aan te laten nemen die in acties kunnen worden omgezet. En als laatste het etherische lichaam dat de blauwdrukken van het spirituele rijk in gedachten kan vertalen die in dit rijk kunnen worden uitgedrukt.

En dus hebben we jullie verteld dat het etherische lichaam het identiteitslichaam is, omdat dat is waar je identiteit ligt opgeslagen. Dit is correct – je identiteit ligt opgeslagen in je etherische lichaam. Het ligt in dat lichaam opgeslagen omdat het niet hoger kan, het kan niet naar het niveau van het causale lichaam gaan. Maar waarom kan je identiteit het lagere etherische lichaam niet te boven gaan? Dat komt omdat het niet je echte identiteit is; het wordt gebaseerd op de illusies van de wereld van vorm, in de eerste plaats de illusie dat vorm permanentheid heeft. En behalve dat de illusie dat vorm macht heeft over je geest.

Dus wat je ziet, is dat de identiteit die opgeslagen ligt in je identiteitslichaam, je wereldlijke identiteitsgevoel is, het identiteitsgevoel dat gebaseerd wordt op de illusie dat om je uit te drukken in deze wereld van vorm, jij je Geest moet aanpassen, of tenminste de uitdrukkingsvorm van je Geest, aan de wereld van vorm. Zodat het acceptabel wordt voor de wezens die hier al zijn, wezens die allang geleden geaccepteerd hebben dat hun Geest aangepast dient te worden aan de wereld van vorm op bepaalde subtiele manieren. Maar desondanks, rebelleren ze nog steeds en weigeren om zich volledig aan de wereld van vorm aan te passen – vanuit hun onverzadigbaar verlangen om de wereld van vorm te beheersen.

Zien jullie, mijn geliefden, dat in het oorspronkelijke ontwerp jij gecreëerd werd als spiritueel wezen. Het was niet de bedoeling dat jij je zou aanpassen aan de wereld van vorm, want het was de bedoeling dat je mede-schepper zou zijn die de etherische, de hogere etherische gedachtevormen in fysieke manifestatie zou kunnen brengen. Daardoor is het niet de bedoeling dat jij elke willekeurige staat in de wereld van vorm als permanent of niet veranderend bekijkt. Het is niet de bedoeling dat jij op aarde incarneert, naar de omstandigheden kijkt die je hier vindt op het moment dat je afdaalde, ze als permanent accepteert of accepteert dat ze de macht hebben over je Geest. Het is de bedoeling dat jij de verbinding met je IK BEN Aanwezigheid vasthoudt, zodat jij de etherische beelden en gedachtevormen over het Ma-terlicht heen blijft leggen en nooit accepteert dat de huidige beelden en vormen permanent zijn of echt in die zin dat ze echter zijn dan je Geest.

En dus zie je dat in het oorspronkelijke ontwerp het niet de bedoeling was dat jij een identiteitsgevoel zou creëren dat gebaseerd is op de omstandigheden die je op aarde vindt, en deze omstandigheden gebruikt om te beredeneren dat je maar een mens bent, dat je bepaalde beperkingen hebt en dat de kracht van je geest niet teniet kan doen wat al als materiële vormen op aarde gemanifesteerd is. En daardoor moet je een zelf opbouwen dat gebaseerd wordt op de onvermijdelijkheid, de permanentheid, de werkelijkheid van de materiële vormen die je al op aarde gemanifesteerd ziet. Hoe kun je dan mede-schepper zijn die Gods koninkrijk op aarde brengt, als je naar de huidige omstandigheden kijkt en ze accepteert als permanent of echt of alsof ze macht over je hebben? Of (als je jezelf ziet als iemand die) niet de macht heeft om ze te veranderen, je op de een of andere manier moet accepteren dat je het idee bent gaan accepteren dat met God niet alles mogelijk is – tenminste niet voor jou.


Twee manieren om vooruit te gaan, één manier om vast te zitten
Maar mijn geliefden, als je zelfs in het andere uiterste zou gaan en je totaal met de vorm vereenzelvigt, dan zou dat eigenlijk zelfs een manier kunnen zijn om spiritueel vooruit te gaan. Omdat je op den duur op een punt zou komen dat je zo genoeg krijgt van het beperkt worden door de vorm dat je naar iets meer verlangt. En het is inderdaad juist zoals ze in het Oosten zeggen, dat er twee manieren zijn om spiritueel vooruit te gaan. Eén is door je te concentreren op de Geest en je in zekere mate terug te trekken uit het fysieke rijk; de ander is door je onder te dompelen in de materiële wereld en je over te geven aan haar genoegens, totdat je genoeg van die ervaring hebt.

Maar zie je mijn geliefden, wat de gevallen wezens getracht hebben te doen is de meeste mensen te fixeren in een niemandsland en een geen-godland dat er tussenin ligt, waarin je noch de materiële wereld laat varen, noch jezelf eraan overgeeft. Want jij probeert, in plaats daarvan, de materiële wereld te beheersen door te rebelleren tegen het oorspronkelijke ontwerp ervan, de bedoeling erachter, maar het ook niet volledig accepteren. Daarom kunnen de beelden die gebaseerd worden op de illusie van scheiding, doordat je ze noch accepteert noch je eruit terugtrekt, maar ze in overeenstemming probeert te brengen met de beelden in je geest, echt macht over de materie krijgen.

Zie je dat dit ontspringt aan het verlangen naar macht, het verlangen om gelijk te krijgen – zelfs van God de Schepper, het verlangen te bewijzen dat God ongelijk had. En wat je op deze aarde ziet, is juist dat de meeste mensen zijn gaan geloven in één van de vele subtiele leugens die gecreëerd zijn door de gevallen wezens dat er een fout in zit, iets fundamenteel slechts in de materiële wereld dat je moet overwinnen, dat gecorrigeerd moet worden, dat vernietigd moet worden, mijn geliefden, wat het nodig maakt de vormen te vernietigen, zelfs de mensen, die onze epische gedachtegang heeft gedefinieerd als de belichaming van dat kwaad, die fout.


De Vrije Wil is geen fout
Mijn geliefden, er zit geen fundamentele fout in de materiële wereld, want de fundamentele wet die de vormen leidt die je op aarde ziet is de vrije wil en de vrije wil is geen fout. Het is juist de essentie van de bedoeling van het leven, namelijk de groei in van zichzelf gewaarzijn door te experimenteren met onze mede-creatieve capaciteiten en een uitdrukking van je zelfgevoel van een gelokaliseerd naar een universeel gezichtspunt.

Dit is geen fout, zelfs als het erin resulteert dat je het oorspronkelijke pure ontwerp van de aarde verandert in de staat die je tegenwoordig ziet, met myriaden onevenwichtigheden en onzuiverheden. Maar hoewel je zelfs naar de omstandigheden op aarde kunt kijken en ziet dat ze zeker onder de oorspronkelijke visie van de Elohim liggen – toen ze de fysieke planeet creëerden – is het nog steeds geen fout. Er zit geen fout in het ontwerp van de Schepper, want zelfs dat wat onvolmaakt is, zelfs dat wat onder de visie van de Elohim is, kan de basis worden voor een leerervaring die leidt tot uitbreiding van het bewustzijn.

Zie je, de essentie van het gevallen bewustzijn is dat het een waardeoordeel oplegt dat zegt dat dit slecht is, dit goed is, dit het kwaad is, dit God is. Wanneer ik, als vertegenwoordiger van de moedervlam – het moederaspect van God voor de planeet Aarde – wanneer ik naar de aarde kijk, zie ik geen goed en kwaad, goed en slecht. Ik zie enkel uitdrukkingsvormen van een bepaalde bewustzijnsstaat. Ik zie ook dat elke willekeurige bewustzijnsstaat die, elk zelfgevoel dat, gebaseerd wordt op dualiteit en scheiding, enkel tot lijden kan leiden.

En daardoor zal, zoals de Boeddha zei, als je spreekt of handelt met een vervuild bewustzijn – omdat je door het filter van scheiding ziet – welnu, dan zal het lijden je zeker alle dagen van je leven volgen. Maar ik zie ook dat achter het zelfgevoel dat gebaseerd is op de vorm, pure spirituele wezens zitten die op elk moment terug kunnen keren en hun pure gewaarzijn opnieuw ontdekken, het pure gewaarzijn binnenin – wat Saint Germain het punt van stilzijn in hen noemde. En daardoor kunnen ze terugkeren naar dat stilzijn, die pure identiteit om het gaan uitdrukken. Ze kunnen doen wat Jezus zei: het oude gevoel van zelf laten sterven en opnieuw geboren worden in een puur zelfgevoel.


Ik heb geen waardeoordelen
En daardoor zie ik, dat als ik naar de aarde kijk, geen epische behoefte om te corrigeren, om een of ander kwaad te vernietigen. En daardoor word ik niet verleid om de epische drama’s in te gaan, het epische bewustzijn, de epische gedachtegang van de gevallen wezens. Ik wenste dat jij de aarde door die onbevlekte ontvangenis, dat volmaakte concept, kon zien waar ik het door zie. Ik wenste dat jij jezelf kon zien zoals ik jou kan zien, als het pure spirituele wezen dat geschapen werd. Ik wenste dat jij kon zien wat ik zie, namelijk dat je een zuiver spiritueel wezen bent en dat dat uiterlijke identiteitsgevoel gebaseerd op de vorm gewoon onecht is.

Daardoor zou je zien dat je niet bij een bepaalde spirituele beweging hoort. Je behoort niet tot een bepaalde religie, tot een bepaalde nationaliteit, tot een bepaalde etnische groep, een bepaald ras of zelfs een bepaalde sekse. Je zuiver spirituele wezen is noch manlijk, noch vrouwelijk, want het is in polariteit met het manlijke aspect van de Geest, je IK BEN Aanwezigheid. Daardoor zijn er geen manlijke of vrouwelijke spirituele wezens, zoals jullie manlijk of vrouwelijk op aarde waarnemen. Want veel mensen op aarde zouden – zelfs als ze reïncarnatie zouden accepteren – zeker denken dat als je een manlijk of vrouwelijk spiritueel wezen bent, jij je enkel kunt uitdrukken en incarneren in een vrouwelijk lichaam. Maar dat is niet zo. Je bewuste zelf is noch manlijk, noch vrouwelijk in de zin zoals het door mensen wordt waargenomen door dat filter van scheiding en onderscheid dat manlijk van vrouwelijk apart zet van elkaar – en daarom aanleiding kan geven tot een conflict tussen die twee. Zoals je echt de conflicten ziet tussen mannen en vrouwen.


Het diepste conflict op aarde
En dit, mijn geliefden, is echt de diepste verdeling op aarde – die tussen mannen en vrouwen. Het is een verdeling die gebruikt is door de gevallen wezens vanaf het begin om conflicten te creëren, onverenigbare conflicten op aarde. Want zoals ik zei, zoals we vorig jaar hebben uitgelegd, is er echt geen mogelijkheid tot vrede in de maatschappij als er thuis geen vrede is, vrede tussen man en vrouw.

En wat zie je daardoor, mijn geliefden, wanneer je naar de wereld kijkt? Je ziet onderdrukking van vrouwen in bijna iedere cultuur en maatschappij. Kunnen we zeggen dat vrouwen alleen worden onderdrukt in monotheïstische culturen? Nee, want vrouwen worden zelfs nog meer onderdrukt in India en China en andere culturen die beïnvloed zijn door het Hindoeïsme en het Boeddhisme; waar vrouwen niet van waarde beschouwd worden, zodat ze de vrouwelijke foetussen aborteren, vrouwelijke baby’s doden of hen in de steek laten, ze weggeven. Of hen dwingen te trouwen op jonge leeftijd, zodat de ouders er misschien nog wat voordeel eruit kunnen halen, want de meisjes worden zuiver als bezit gezien om verhandeld te worden voor een of ander kort leven beschoren materieel voordeel.


Haat voor de moeder
Wat is dan de juist de basis voor deze universele onderdrukking van vrouwen? Het is een concept dat ik de ‘haat voor de moeder’ zou willen noemen. Wat, mijn geliefden, is haat voor de moeder? Om het uit te leggen moeten we opnieuw naar de oorspronkelijke gevallen wezens kijken. Zij dachten dat ze de baas konden zijn over de Schepper en ervoor zorgen dat de Schepper zijn ontwerp voor het materiële universum, voor de wereld van vorm, voor hun specifieke sfeer, zou veranderen. Ze dachten dat ze de Schepper zover zouden kunnen krijgen dat hij de vrije wil zou intrekken en de mede-scheppers tot de onderdanen, de ondergeschikten, van de gevallen wezens zelf zou maken; zodat het de gevallen wezens mogelijk gemaakt werd mede-scheppers te dwingen om wat zij waarnamen als de gepaste bewustzijnsstaat in te gaan – die de mede-scheppers in staat zou stellen om het koninkrijk der hemelen in te gaan.

Nu was dit vanaf het allereerste begin al een fundamentele dwaling. De gevallen wezens begrepen het bewustzijn zelfs niet eens dat je de geascendeerde staat in laat gaan. Want als ze dit hadden begrepen, dan hadden ze beseft dat je niet met een beeld kunt aankomen dat het geascendeerde bewustzijn definieert. Het is niet zo dat alle wezens die ascenderen hetzelfde worden of zelfs voldoen aan een bepaalde maatstaf of norm. Dit is een misvatting, die zelfs gedacht wordt door velen die zich studenten noemen van de geascendeerde meesters, maar hun beeld baseren op het ascensieproces dat bij vorige dispensaties werd verteld. Maar in werkelijkheid wordt het beeld van het ascensieproces niet gebaseerd op de gegeven lering, maar op een specifieke interpretatie ervan, gefilterd door het bewustzijn van dualiteit en scheiding.

Er is geen maatstaf voor geascendeerde wezens en de reden hiervoor is dat een wezen dat geascendeerd is, één is geworden met de Rivier van Leven en daarom zijn door God gegeven creativiteit in volledige mate tot uitdrukking brengt. Denk je dat ik, als geascendeerd wezen, me op dezelfde manier als Master MORE, of Gautama, of Saint Germain of Jezus uitdruk? Er is geen norm, er is geen maatstaf – tenzij je het een maatstaf wil noemen dat elk geascendeerd wezen zijn door God gegeven individualiteit en creativiteit uitdrukt door zichzelf voortdurend te transcenderen. Als je echt denkt dat dit een maatstaf genoemd kan worden, dan wens ik je veel geluk bij het proberen het te definiëren. Maar ik zou je voorstellen dat je ophoudt om het te proberen definiëren en je in plaats daarvan focust op je individuele creativiteit, het zich door je uiterlijke vorm laten uitdrukken. Want dat is hoe jij je kwalificeert voor je ascensie.

Zolang jij denkt dat jij moet voldoen aan een of andere uiterlijke maatstaf, gedefinieerd gebaseerd op hoe andere wezens in het verleden zijn geascendeerd, dan kun jij je ascensie niet krijgen. Je kunt wel spirituele vooruitgang boeken, wat de reden is dat wij in het verleden bepaalde uiterlijke definities hebben gegeven voor studenten van wie het bewustzijn nog niet kon doorgronden wat ik hier uitleg. Je kunt vooruitgang boeken richting de geascendeerde staat door je bewustzijn te verhogen volgens bepaalde criteria, in overeenstemming met een bepaald pad dat wel gedefinieerd kan worden. Maar je zult niet de laatste stap nemen naar de geascendeerde staat tot je één geworden bent met je hogere wezen, en daardoor natuurlijk en moeiteloos je individuele creativiteit en wezen uitdrukt door je uiterlijke vorm.


Het verlangen om anderen te beoordelen
Dit is wat de gevallen wezens niet konden begrijpen, niet konden doorgronden. En de reden hiervoor was dat zij anderen wilden beoordelen, ze wilden zich superieur aan anderen maken. En hoe kun je dat doen? Je kunt dit slechts doen door een maatstaf aan te leggen, een gesneden beeld, en nu dat gesneden beeld voor de waarachtige God van ware transcendentie, de levende God, te plaatsen. Nu verhef je dat beeld tot een of andere autoriteit of maatstaf en je zegt dat degenen die voldoen aan dit beeld het koninkrijk der hemelen binnen kunnen gaan, terwijl het anderen ontzegd zal worden – en daarom veroordeeld tot het tegenovergestelde koninkrijk der hemelen, namelijk de hel. Maar zie je, door een tegenovergestelde aan het koninkrijk der hemel te definiëren, moet je eerst het koninkrijk der hemelen definiëren dat gebaseerd wordt op scheiding. En daardoor is wat deze ‘absolute’ maatstaf geeft, niet het echte koninkrijk der hemelen, van de geascendeerde staat. Het is een verkeerd door mensen bedacht concept dat geen feitelijk bestaan of werkelijkheid heeft.

En dus is dat hoe de gevallen wezens een onmogelijk doel opzetten door te proberen mensen ernaar te laten streven een niet bestaand koninkrijk der hemelen in te gaan door aan een bepaalde maatstaf te voldoen, die of niet gedefinieerd kan worden, of niet vervuld. Hoeveel mensen kunnen een definitie, een heldere beknopte definitie, van volmaaktheid geven? En hoeveel zouden er aan kunnen voldoen, als je al een definitie kon geven? En je ziet dus de onmogelijkheid van wat de gevallenen zich als het ultieme doel in het leven gesteld hebben. Maar toch is het juist opgezet om je in de bewustzijnsstaat gevangen te houden die ik je eerder beschreven heb – die noch dit noch dat is. Want het wordt gebaseerd op een poging om de baas te zijn het materierijk, om de stroom van leven te stoppen en het Ma-terlicht te dwingen voor onbepaalde tijd, zelfs eeuwig, een bepaalde vorm aan te nemen. Of zoals de arrogantie van de gevallen engelen je zou willen laten geloven, want zij zijn het gaan geloven – dat het eigenlijk mogelijk is om hun gevallen bewustzijnsstaat eeuwig te handhaven.

En wanneer jij dus dit denkkader ingaat – van alles oordelen gebaseerd op een onmogelijke maatstaf – dan is het onvermijdelijk dat het veiligheidsmechanisme dat in de wereld van vorm is ingebouwd, zal trachten je illusie te vernietigen. Wat we de tweede wet van de thermodynamica hebben genoemd of de samentrekkende kracht van de moeder, zal het gesneden beeld dat je op het Ma-terlicht tracht te leggen, afbreken.

Het Ma-terlicht zal inderdaad het beeld een tijdlang aannemen. Want in overeenstemming met de Wet van Vrije Wil moet het toegelaten worden dat je elke vorm, elke ervaring ervaart die je verlangt. Dus als je wenst het volmaakte wereldrijk op aarde te creëren – bijvoorbeeld de Romeinse beschaving, of de Griekse beschaving, of de beschavingen in het Midden-Oosten of vele andere beschavingen hebben gewenst – nu dan moet het toegelaten worden dat je dat wereldrijk creëert. Maar natuurlijk door het te creëren maak je het onderworpen aan de tweede wet die het vervolgens zal afbreken. En je moet dan voortdurend worstelen en worstelen om het te handhaven, wat inhoudt dat je leven een proces van lijden wordt.

En als je dus vervolgens ervaart dat een of andere kracht tracht dit volmaakte koninkrijk af te breken dat je op aarde gecreëerd hebt, wat is dan het onvermijdelijke resultaat? Welnu, dat je het moederaspect van God, de wereld van vorm, zelfs het Ma-terlicht, gaat haten. En wat is de haat voor de moeder? Het is haat voor het doorgaan van het leven, het is haat voor de eisen van het leven – het onderliggende principe van het leven – namelijk die van groei, verandering, zelftranscendentie. Je haat het proces en houdt van een bepaald resultaat en je wilt het proces bevriezen van dat bepaalde resultaat en het oneindig handhaven. Dit is de haat voor de moeder; de onwil om te veranderen, de onwil om te transcenderen, de onwil om met de Rivier van Leven mee te stromen.


Haat voor de moeder in het Midden-Oosten
Waarom ik deze lering geef in een boodschap die een voortzetting is van die Saint Germain gaf en die wij eerder gegeven hebben ten gevolge van de reis naar Israël van de boodschapper? Ik geef hem omdat er weinig plekken op aarde zijn waar je een dermate sterke concentratie van haat voor de moeder vindt, als je in het gehele Midden-Oosten vindt. Maar zelfs wanneer je naar de kaart van het Midden-Oosten kijkt, zie je dat de sterkste concentratie van haat voor de moeder precies in de stad Jeruzalem wordt gevonden. Er zijn zeker ook andere centra waar de haat voor de moeder erg sterk is, waaronder Cairo in Egypte, Mekka in Saudi Arabië, Bagdad in Irak, Teheran in Iran, de belangrijkste steden in Pakistan, zelfs Libanon, Turkije, Syrië. Ze hebben alle hun concentratie van haat voor de moeder, maar de meest geconcentreerde haat voor de moeder is echt Jeruzalem zelf.

Dit wordt veroorzaakt door het bewustzijn dat Saint Germain blootgelegd heeft in zijn laatste verhandeling, het bewustzijn dat enkele mensen boven anderen wil verheffen als zijnde superieur aan alle anderen, als zijnde Gods uitverkoren volk. Deze mensen die superieur zijn kunnen natuurlijk enkel mannen zijn met vrouwen die tot hetzelfde ras behoren die compleet ondergeschikt zijn. Er zijn er zelfs die geloven dat zelfs Joodse vrouwen niet echt behoren tot Gods uitverkoren volk, dat enkel de mannen de uitverkorenen zijn. Er zijn er zelfs die geloven dat enkel de mannen het koninkrijk der hemelen in zullen gaan.

Er zijn er die geloven dat zelfs al zouden vrouwen het koninkrijk der hemelen in mogen, vrouwen in het koninkrijk net zo ondergeschikt en onderdrukt zullen zijn als ze in het koninkrijk op aarde zijn. Want deze mensen denken dat het koninkrijk der hemelen gewoon een verlengstuk is van het koninkrijk dat ze op aarde trachten te creëren. Ze denken, in hun arrogantie, dat de manier waarop zij zich het koninkrijk der hemelen verbeelden, het koninkrijk ook echt is. Ze zien niet dat waar ze op aarde naar streven te creëren enkel hun eigen verbeelding is, hun eigen gesneden beeld, die hun verbeeldingskracht op een bepaalde vorm heeft vastgezet. Zodat hun verbeelding gescheiden is van de Rivier van Leven – die zich steeds meer verbeeldt. Meer dan het oude, in plaats van meer van hetzelfde.

Dus denken ze dat hun verbeelding – die ze besloten stop te zetten, te doden – ook de stroom van de Rivier van Leven kan doden. Ze worden natuurlijk uitgedaagd door het feit dat zelfs nu ze de staat Israël hebben, ze niet echt het koninkrijk hebben dat hun bedoeling was, want de moslims hebben dat ‘walgelijke ding’ op de Tempelberg gebouwd dat ze niet naar beneden kunnen halen. En daardoor kunnen zij niet die tempel bouwen die ze letterlijk als de poort naar het koninkrijk der hemelen zien. Alsof er ooit een gebouw op aarde zou kunnen zijn dat de poort naar het Koninkrijk der hemelen kan zijn. Nee, mijn geliefden, dat kan niet. Er is geen fysieke structuur, geen fysieke plaats op aarde, die letterlijk of fysiek de poort naar het koninkrijk der hemelen kan zijn.


Kijk achter de structuren die mensen bepaald hebben
Evenmin is er een structuur, een Bijbel, een fysieke lijn van gezaghebbers die de sleutel tot de poort van het koninkrijk der hemelen is – zoals de katholieken visualiseren dat Jezus letterlijk de sleutel tot het koninkrijk der hemelen aan Petrus heeft gegeven, gebaseerd op die verkeerd genoteerde, verkeerd vertaalde en verkeerd geïnterpreteerde quote uit het Evangelie van Matteüs*. En daardoor tracht ik je te helpen zien dat het verlangen om een fysiek koninkrijk op aarde te vestigen, een fysieke tempel op aarde, of een fysieke organisatie op aarde, zeker een verkeerde interpretatie van het proces van leven is. Denkend dat iets op aarde de ingang naar het koninkrijk der hemelen is, is een volledige vervorming van de werkelijkheid van de vader. En daarom is trachten het Ma-terlicht te dwingen om een dergelijke matrix aan te nemen en te handhaven de extreme uitdrukkingsvorm van haat voor de moeder.

Als de Joden daardoor inderdaad de baas zouden worden over de Tempelberg en die uitgebreide tempel bouwen die ze visualiseren, zou dat bouwsel zeker de gruwel van troosteloosheid zijn die staat op de heilige plek waar ze niet hoort te zijn. Want de ware heilige plaats is in jou, zoals Jezus 2000 jaar geleden een poging deed om de Joden te helpen accepteren – en zoals ze tot aan vandaag toe nog steeds afwijzen.

Waarom wijzen de Joden het concept af van het koninkrijk dat in je is? Waarom verwierpen ze het destijds, waarom wijzen ze het nu ook af? Welnu, zoals Saint Germain zei, het zijn niet echt de Joden die het verwerpen. Het zijn degenen met dit onverzadigbare verlangen om te voelen dat ze beter dan anderen zijn en daarom dat drama overdreven willen opvoeren – om hier op aarde iets te creëren dat hen het gevoel geeft dat ze beter dan alle anderen zijn, zij zijn superieur. En daardoor zijn het niet de Joden als ras; het zijn degenen die als Joden geïncarneerd zijn die in werkelijkheid gevangen zitten in de epische drama’s van de gevallen wezens, enkelen van hen zijn zelfs de gevallen wezens zelf die nu hun laatst kans moeten aangrijpen om te veranderen of van de aarde verwijderd te worden.

Kun je zien dat, tenzij het mogelijk is dat je wat structuur aanbrengt hier op aarde, die mensen apart zet van de anderen, het niet mogelijk is om te voelen dat jij beter bent dan andere mensen? En daardoor moet er iets zijn, iets fysieks – hetzij een boek zoals de Bijbel, hetzij een tempelgebouw, hetzij een bepaald wereldrijk, hetzij een bepaald persoon, zoals Christus of de keizer of de hogepriester. Mijn geliefden, tenzij er een fysieke eigenschap is die duidelijk superieur is aan alle andere, hoe kunnen er dan mensen zijn die voelen dat ze superieur zijn aan andere mensen vanwege hun nabijheid van iets dat zo speciaal is?

En wat is natuurlijk de hoogste autoriteit die jij je kunt voorstellen op aarde, gebaseerd op het bewustzijn van scheiding? Welnu, het is zeker dat er iets is dat de exclusieve toegang tot het koninkrijk dat de aarde te boven gaat, het koninkrijk van God. En zo dat zelfs God gedwongen wordt degenen in zijn koninkrijk te accepteren die zich hiervoor geplaatst hebben, gebaseerd op de voorwaarden die door hen zelf op aarde gedefinieerd zijn.


Je kunt jezelf veranderen – God niet
Kun je de dwaling zien als je denkt dat de voorwaarden die gebaseerd zijn op het bewustzijn van scheiding, je toegang tot het koninkrijk van eenzijn kunnen garanderen, het bewustzijn van eenzijn? Kun je de dwaling zien als je denkt dat de voorwaarden die door de gevallen wezens gedefinieerd zijn – die tegen God rebelleerden – je toegang tot het koninkrijk van God kunnen garanderen? Kun je zien dat die niets anders zijn dan de ultieme arrogantie van de gevallen wezens, door te denken dat je God inderdaad kunt dwingen om hen in zijn koninkrijk toe te laten – zonder dat ze juist het bewustzijn dat hen scheidt van het eenzijn niet opgegeven hebben.

Kun je zien dat je God nooit – ooit – zult veranderen, zult dwingen? Je zou alle mensen op aarde kunnen dwingen te geloven in jouw gesneden beeld, dat gesneden beeld laten aanbidden in plaats van de levende God, maar het zal geen enkel effect hebben op de levende God. Want die levende God zegt: “Transcendeer, zoals ik ook voortdurend transcendeer en je zult in het koninkrijk zijn, waar je ook bent.” Zoals Jezus zei: “Wees daarom volmaakt, zoals je vader in de hemel volmaakt is.”

Maar wat was de Christusvisie van perfectie? Het is voortdurende zelftranscendentie. Wat is de visie van de gevallenen van perfectie? Het is een of andere willekeurige staat die ultiem is en niet hoeft te veranderen en daarom niet meer transcenderen kan, want het heeft een ultieme staat bereikt. Maar wat zou een ultieme staat kunnen zijn, tenzij het vorm heeft en wat zou zo volmaakt kunnen zijn dat het vorm heeft? Alleen dat wat vormloos is, is uiteindelijk volmaakt.


Dromen gebaseerd op de haat voor de moeder
En dus is de werkelijkheid dat alle dromen van mensen gebaseerd zijn op haat voor de moeder – en de droom dat er wat magisch is, een manier om de samentrekkende kracht van de moeder te stoppen, te neutraliseren, die de koninkrijken van de mensen op aarde afbreekt. De droom dat er een manier is om het ultieme gesneden beeld te creëren dat permanent is, dat niet vernietigd kan worden. De droom dat er een manier moet zijn om een koninkrijk te creëren, een wereldrijk van mensen, dat eeuwigdurend is, dat eeuwig is. De droom dat er een manier is om een eeuwige stad te creëren. Dit is de droom die de stichters van Israël hadden voor hun natie – dat zij Gods uitverkoren volk waren, dat er een beloofd land was, dat ze een stad Jeruzalem konden creëren, een stad met een tempel die eeuwigdurend op aarde zou zijn.

Het is zeker niet het enige voorbeeld van een dergelijke droom, want wat vernietigde de laatste tempel van de Joden in de tijd kort nadat Jezus aan de Joden was verschenen? Was het niet het Romeinse Rijk dat die tempel omver haalde, want ze konden het niet uitstaan dat ze een rivaal hadden die ook een poging deed te doen wat de Romeinen zelf probeerden te doen, namelijk een binnenlandse stad creëren, een eeuwig wereldrijk. En daardoor moesten ze iets vernietigen dat met de pracht en praal van Rome leek te concurreren, zoals Carthago, zoals de Griekse steden en tempels. Alles wat de pracht van Rome evenaarde, moest vernietigd worden, zodat Rome uit kon blinken en boven andere beschavingen uitgetild zou worden. En zo dat de mensen, de Romeinse keizers, die de baas waren in het Romeinse Rijk, inderdaad de illusie konden handhaven dat ze superieur aan alle anderen waren.


Ik zend onze boodschappers naar Rome
En daardoor, mijn geliefden, zal ik deze boodschapper en zijn metgezel weer op reis sturen om het werk voort te zetten dat begonnen werd in Israël in een ander centrum van haat voor de moeder. De overblijfselen van het keizerrijk, de verslagen van dat keizerrijk, geconcentreerd in die stad Rome zal zeker opgeschud worden en gedeeltelijk door de Scepter van Surya verteerd worden, door onze aanwezigheid door onze fysieke boodschappers, die bereid zijn in die balans van Alpha en Omega te komen. Zodat de vrede die er tussen hen heerst, de open deur kan zijn voor onze Prins van Vrede om door de sluier heen te stappen en die oorlogsverslagen te verteren, zo geconcentreerd en overdreven uitgebeeld door het Romeinse Rijk, zelfs door het voortzetten van het Romeinse Rijk en het bewustzijn achter het Romeinse Rijk, dat de Katholieke Kerk wordt genoemd. En wat ook een aanfluiting is, is dat ze zichzelf de enige ware kerk van Jezus Christus heeft genoemd, de enige organisatie die Jezus Christus vertegenwoordigt op aarde en daarom de sleutels tot het koninkrijk heeft, als de fysieke structuur die je toegang tot het koninkrijk der hemelen kan garanderen – als jij je onderwerpt aan de aardse koning van de Katholieke Kerk, namelijk de Paus.

Dit is de volgende taak voor ons werk – om die overblijfselen van deze megalithische machtsstructuren op te schudden die Jezus echt 2000 jaar geleden kwam omvergooien. Want het was één van de doelen van het Vissentijdperk dat de mensheid zichzelf eindelijk zou bevrijden van deze droom om een aards koninkrijk te creëren, een aards koninkrijk dat een overdreven uitbeelding van het koninkrijk van God was. En daarom de toegang garandeerde tot het koninkrijk van God voor degenen die zich eraan onderwierpen en aan het beeld waarop het gebouwd was. Het was de hoop dat de mensheid het onderscheid zou krijgen om het gevallen bewustzijn te doorzien en haar pogingen om deze aardse wereldrijken op te bouwen, deze bouwsels die je toegang tot het uiterlijke koninkrijk der hemelen kunnen garanderen. En daardoor je zo geconcentreerd houden op het verdedigen of bouwen van deze aardse wereldrijken dat je vergeet het koninkrijk in je te zoeken – dat het ware koninkrijk der hemelen is.


Jij hebt je eigen ingang tot het koninkrijk
Begrijpen jullie, mijn geliefden, de essentie hiervan? Ieder van zichzelf gewaar wezen heeft zijn of haar persoonlijke toegang tot het koninkrijk der hemelen, die in je hart gelokaliseerd is. Maar je zult die ingang niet vinden zolang je hem buiten jezelf zoekt en daardoor bestaat het gehele complot van de gevallen wezens uit het creëren van de epische drama’s die je laten denken dat je ergens voor moet vechten, voor een wereldrijk, voor een koninkrijk op aarde. En daarom, zul jij je plaatsen – door die uiterlijke activiteit – zul jij je kwalificeren voor het ingaan in het koninkrijk dat je ziet als buiten jezelf.

Ze zullen alles doen wat ze maar kunnen bedenken om jou zover te krijgen dat je vergeet in jezelf te zoeken. En wat is, echt, hun belangrijkste wapen? Het is haat voor de moeder die je daarna op jezelf richt, als haat, niet enkel voor je fysieke lichaam, maar haat voor jezelf. Want als jij je gescheiden ziet van de hemelse vader, dan kun jij jezelf niet echt zien als een uitdrukkingsvorm van die vader.

Dus je denkt dat je gevangen zit in het moederrijk. Je denkt dat het moederrijk gescheiden van God is en daarom een fundamenteel gebrek heeft – dat er daarom iets fundamenteel fout of slecht is aan de materie, er is iets fundamenteel fout of slecht aan je fysieke lichaam, er zelfs iets fundamenteel fout of slecht is aan je ziel. Want je werd in zonde verwekt en je kunt enkel zondigen – tenzij je verlost wordt door een uiterlijke verlosser. En daardoor ga jij jezelf haten, want haat voor de moeder kan enkel haat voor jezelf zijn.

Want– waarachtig – wat is de moeder? Het is de uitgedrukte God. Jij bent een uitdrukkingsvorm van de onuitgedrukte God, maar je bent een uitdrukkingsvorm en daarom ben je in het materierijk, het moederrijk. En daardoor haat jij jezelf, wanneer je de moeder haat – en haat is niet de poort, de toegang, de sleutel tot het koninkrijk der hemelen. Liefde, eenzijn, acceptatie is dat wel.


Je overgeven aan de stroom
Hoe kun je het koninkrijk der hemelen ingaan totdat jij jezelf geaccepteerd hebt als de moeite waard om in dat koninkrijk te zijn? En hoe kun jij jezelf accepteren als de moeite waard zolang jij nog haat voor de moeder in je wezen hebt? Haat is weerstand. Wat is de sleutel om weerstand te overwinnen? Het is overgave aan de stroom, alles opgeven wat voor weerstand zorgt om de stroom weerstand te bieden. Maar wat willen de gevallen wezens niet doen? Zij zullen zich niet aan de stroom overgeven.

Als jij je overgeeft aan de stroom, kun je zeker iets op aarde creëren dat een uitdrukking is van het koninkrijk der hemelen. Maar als jij je niet overgeeft aan de stroom, dan veroordeel jij je tot het zoeken om iets te creëren, een of ander koninkrijk op aarde dat gebaseerd wordt op de verbeeldingskracht van scheiding en dualiteit. En daardoor kan het koninkrijk dat jij creëert uit die beperkte, vervuilde verbeeldingskracht nooit permanent zijn, maar zal het afgebroken worden. En het wordt afgebroken ten behoeve van jou; het wordt afgebroken omdat de moeder van je houdt en niet wil dat jij voor onbepaalde tijd gevangen zit in deze beperkte staat.

De moeder wil je vrij zien, zien dat je verbeeldingskracht vrij stroomt met de Rivier van Leven. En daarom, verblijf jij in de liefde van de vader, uitgedrukt door de moeder, waarin jij je voortdurend geliefd voelt en voortdurend vrij om je creativiteit uit te drukken zonder het te hoeven oordelen gebaseerd op een waardeoordeel dat gecreëerd werd door het gevallen bewustzijn – dat het jou onmogelijk maakt om altijd aan dit gesneden beeld van volmaaktheid te voldoen. En daardoor denk je dat je nooit acceptatie van jezelf kunt voelen, je kunt jezelf nooit accepteren als de liefde van de vader en moeder waardig. En je kunt je nooit overgeven aan die stroom van liefde, waarin jij voortdurend in eenzijn met de liefde voelt.

O Jeruzalem, Jeruzalem, ik zou je onder mijn vleugelen van liefde willen bijeenbrengen, maar je hebt me al eeuwen weerstand geboden. Je biedt me vandaag weerstand. En toch weet ik dat enkelen het zullen begrijpen, enkelen zullen gewekt worden, enkelen zullen eindelijk de nutteloosheid van weerstand zien en zich overgeven aan de stroom van liefde die ik ben. Want ik ben het proces van leven, het proces van liefde, dat het leven is dat meer van zichzelf wordt – haar oneindige zelf, in uitdrukking in de vorm, daardoor de vorm versnellend om elk gefixeerd beeld te boven te gaan. Zodat zelfs het koninkrijk van vorm een van zichzelf gewaarzijnde uitdrukkingsvorm van de onuitgedrukte Schepper kan zijn, die heel goed weet wie je bent, weten dat je meer bent dan enige vorm die je gecreëerd hebt, meer dan enig zelfgevoel dat je gecreëerd hebt. En daardoor zit je nooit gevangen in die vorm, je zit niet gevangen in het identiteitsgevoel dat gebaseerd wordt op de vorm die je hebt gecreëerd, of die de mensheid collectief heeft gecreëerd, of die de gevallen wezens hebben gecreëerd.


Je zit niet in de klem door de vorm; alleen maar door je verbeeldingskracht
Je zit niet gevangen in enige vorm die gebaseerd wordt op een beperkte verbeelding. Je bent vrij je verbeelding te laten werken voorbij wat ook maar dat je in het verleden gefantaseerd hebt. Je zit niet langer gevangen in het denken dat je jouw verbeelding moet beperken door het te dwingen slechts binnen een bepaald denkraam te bestaan, gedefinieerd volgens een of andere maatstaf waarvan verondersteld wordt dat je daardoor in het koninkrijk der hemelen komt.

Wat je echt in het koninkrijk der hemelen zal laten komen, is je verbeeldingskracht, want het is je verbeeldingskracht die de fundering is om je huidige zelfgevoel te transcenderen – en doorgaat met je huidige zelfgevoel te transcenderen – totdat je plotseling elk zelfgevoel transcendeert dat gebaseerd wordt op de materiële wereld – en nu een zelfgevoel verbeeldt als van een geascendeerd wezen.
Het is niet dwang die je in die geascendeerde staat lat komen. Het is de vrijheid van verbeeldingskracht die het je mogelijk maakt om met de Rivier van Leven mee te stromen.

IK BEN die stroom.
IK BEN die liefde.
Ik deel mijn Aanwezigheid met iedereen die bereid is op die Aanwezigheid af te stemmen.


*Matteüs 16:19.