Kim Michaels, 28 mei 2006

In onze laatste discussie over het leven van Jezus* hielden we op bij het punt waarop hij net zijn missie begonnen was op de bruiloft in Kana. Hij had besloten die laatste stap te zetten waarbij geen weg terug was, waarvan hij wist dat zijn missie openbaar was en er niets was dat hij kon doen om het tegen te houden. Nu gaan we kijken naar de cyclus van Jezus’ missie – zijn feitelijke missie in de drie jaar dat hij door Palestina liep en tegenstand van de hooggeplaatste en machtige mensen in de Joodse religie ontmoette. En toch reikte hij uit naar de mensen – diegenen die door de Joden als onbeduidend werden gezien.

Wanneer je naar Jezus’ missie kijkt, zijn we allen opgevoed met een zeer beperkte, zeer afgodische kijk op zijn missie en leven. Zoals we in onze eerste discussie over zijn geboorte spraken, is hij op een voetstuk geplaatst waarbij we geen enkel verband tussen zijn missie en onze eigen missie in het leven zien. We denken dat we onmogelijk in zijn voetstappen kunnen treden. Toch zei Jezus: “Hij die in mij gelooft, de werken die ik doe, zal hij ook doen” en dit is één zin die de essentie van Jezus’ missie weergeeft.

De simpele vraag die we ons moeten stellen is: “Geloven we dat Jezus Christus een totale egomaniak was?” (Gelach)

Het is heel eenvoudig. Denk na over die vraag. Was hij een totale egoïst? Kwam hij opscheppen dat hij zo veel beter dan anderen was, zo ver boven ons stond dat we hem nooit zouden kunnen bereiken?

Een andere variant van die vraag is” dat we zeggen: “Waarom zond God zijn ‘enig geboren Zoon’ naar deze Aarde?” Neem de traditionele christelijke doctrine die zegt: “Jezus was de enige Zoon van God” of “Jezus was God vanaf het allereerste begin.” Zoals we er in de eerste lezing over gepraat hebben, zei de katholieke kerk dat hij “voortgebracht was, niet gemaakt, maar co-gelijk en co-eeuwig met de Vader was.” Met andere woorden, hij had geen begin. Hij stond vanaf het allereerste begin ver boven ons. Er wordt ook in gezegd dat de rest van ons als zondaren geboren is.

Dus vraag je zelf dit eens af: Als God een welwillende God is, is het dan logisch dat hij ons als ellendige zondaren zou scheppen die zondigen door hun eigen aard, die God geschapen heeft. En dan stuurt hij Jezus als zijn enig geboren Zoon hier naar toe om ons te laten zien hoe volmaakt Jezus is, zodat we ons werkelijk rot kunnen voelen over hoe ellendig we zijn. (Gelach) Toch schiep God Jezus en God schiep ons. Dus als God ons als ellendige zondaren schiep en hij Jezus zond om ons slecht te laten voelen over hoe hij ons schiep, dan kan hij geen welwillende God zijn. Daar zit niets tussen.

Of God is een of andere vreemde schizofrene God (Gelach) of de christelijke doctrine is een vreemde schizofrene leer. Zoek maar uit, want het kan niet allebei. Tenzij jij je maakt tot wat Jezus noemde, ‘de blinde volgelingen van de blinde leiders’, omdat je weigert te denken over wat de blinde leiders van het christendom mensen al 1500 jaar en meer vertellen.

Dus dit is het waar we onszelf uit wakker moeten schudden en diegenen onder ons die al wakker zijn, moeten bereid zijn de open deur te zijn om diegenen wakker te maken die zich al bewust zijn – op innerlijke niveaus – dat er iets aan het christendom ontbreekt, er iets is dat niet klopt. Maar ze hebben niet bewust die sprong gemaakt om er werkelijk naar te hebben durven kijken, volgen wat ze al in hun hart weten en zeggen, “De Paus heeft niets aan.” (Gelach)


Geloven we echt wat Jezus gezegd heeft?
Dus het simpele feit is dat Jezus zei: “Hij die in mij gelooft, zal de werken die ik doe, ook doen.” Of Jezus was een leugenaar of we moeten begrijpen wat die uitspraak betekent. En natuurlijk is de kern van de zaak dat wij niet door God als zondaren geschapen zijn, we zijn als zonen en dochters van God geschapen. Maar we zijn hier niet met het volledige Godbewustzijn gekomen, het volle Christusbewustzijn van ons één met God te zien, één met ons eigen Hogere Wezen, met onze IK BEN Aanwezigheid.

We kwamen hier met een beperkt zelfbewustzijn en het was de bedoeling dat we in zelfbewustzijn zouden groeien, totdat we volledig ons eenzijn met ons eigen Hoger Wezen zouden kunnen accepteren. En daarom zouden we met Jezus kunnen zeggen: “Ik en mijn Vader zijn Eén.” En daarom zegt het evangelie van Johannes: “Allen, die Hem aangenomen hebben, hen heeft Hij macht gegeven om de Zonen van God te worden." Nogmaals, een uitspraak die de meeste christelijke predikanten ronduit zullen negeren. En wanneer je hen ermee confronteert, zullen ze of weigeren erover te praten of ze zullen met de een of andere ingewikkelde logica komen, waarom het zeker niet kan betekenen wat er in feite gezegd wordt. (Gelach)

Dus de kern van de zaak is dat Jezus ons vele aanwijzingen in zijn leven naliet. En dat is de reden dat hij ons zo naar zijn leven en missie wil laten kijken en zijn missie is dat hij het pad liet zien dat wij allen kunnen volgen, het pad naar Christusschap.

Zijn missie was niet – zoals ons werd wijsgemaakt – een voorbeeld van een superieur wezen te zijn die zomaar in volmaakte vorm verscheen. Zelfs de drie jaar van zijn missie waren een groeiperiode waarin hij verschillende stadia doorliep en uiteindelijk de volheid van het Christusbewustzijn bereikte. Maar waar we het in onze discussie over de dood gehad hebben is dat zelfs tot aan het allerlaatste toe hij bepaalde dingen had, bepaalde verwachtingen die hij moest opgeven. Hij moest een bepaald spookbeeld opgeven voor hij geheel vrij van deze wereld was.

Dus we moeten op die manier naar zijn missie kijken en beseffen dat wij ook een missie hebben. En daarom moeten we kijken naar hoe Jezus zijn missie uitvoerde en ervan leren, zodat we aanwijzingen krijgen over hoe wij onze missie kunnen uitvoeren. Het hoeft niet beslist te betekenen dat wij exact hetzelfde moeten doen als Jezus. Ik verwacht zeker dat wij in deze tijd niet aan een fysiek kruis genageld hoeven te worden om ons Christusschap aan de wereld te demonstreren.

Dus er bestaat altijd een diepere betekenis achter de fysieke gebeurtenissen in het leven van Jezus. Wat Jezus deed, was dat hij in de fysieke wereld het pad naar Christusschap uitbeeldde, zodat het voor iedereen zichtbaar was die ogen heeft om te zien. Maar er kan een diepere betekenis achter alles bestaan. Water in wijn veranderen – betekent niet dat we allemaal fysiek water in wijn moeten veranderen, maar je verandert het water van het menselijke bewustzijn in de wijn van het Christusbewustzijn. Over water lopen is een symbool voor het onder controle krijgen van het emotionele lichaam en op dat water te wandelen. Zoals we bespraken, dat hij de storm tot rust bracht – de lucht is het mentale gebied, dus het tot rust brengen van de gedachten die ons altijd storen en ons uit onze innerlijke vrede weghalen.

Toch moeten we bereid zijn te zien dat Jezus op zijn missie zich niet aan de wereld aangepast heeft en de manier waarop mensen hem wilden zien. Hij was – door zijn hele missie heen – gericht op wat God hem wilde laten zijn: ”Uit mijzelf kan ik niets doen. Het is de Vader in mij die het werk doet.”

Dus wanneer je naar de missie van Jezus kijkt, is het meest inspirerende aspect van zijn missie voor mij dat hij ons een magnifiek voorbeeld gaf van iemand die God nooit beperkte in wat hij door hem kon doen. En dat is wat wij moeten leren, namelijk dat wat door Jezus uitgedrukt werd, niet Jezus’ eigen kracht was, als de menselijke, fysieke historische persoon die hij was. Het was Godkracht die door Jezus heen stroomde.


De innerlijke waarheid over godslastering?
Nog een vraag die we ons over het christendom moeten stellen is: “Wat is de betekenis van godslastering?" Zoveel christenen praten over godslastering. En ik heb een aantal e-mails betreffende de website gehad waarin stond: “Jouw leringen zijn godslasterlijk, je spreekt godslasterlijk en je zult zeker naar de hel gaan.” Maar wat is godslastering? Welnu, godslastering is een schending van de eerste twee geboden: Gij zult geen andere Goden voor mij hebben. Gij zult u geen gesneden beeld voor mijn aangezicht maken.”

Je schept een beeld van God en je aanbidt dat beeld in plaats van de ware God, de Levende God. Daarom ontken je Gods Aanwezigheid in waar je bent. En je ontzegt God de mogelijkheid om zijn kracht door jou heen te laten stromen en zijn koninkrijk op aarde door jou heen te manifesteren. En dat is godslastering, omdat de ergste vorm van godslastering is, God te verloochenen en God te ontkennen waar jij bent, te ontkennen dat God in jou is en dat God door jou heen kan werken.

En daarom zei Jezus: “Het Koninkrijk van God is in je.” Dus wij zijn het niet die dit allemaal moeten doen. Jezus roept ons niet om een ‘reddersyndroom’ te hebben, maar hij roept ons op te beseffen dat als we in hem willen geloven, als we zijn voorbeeld zullen volgen, wij dan de open deur kunnen worden voor Gods kracht om in deze wereld te stromen. En het is Gods kracht die de wereld zal veranderen, niet onze eigen kracht. Dat wordt alleen maar een nieuw eindeloos machtsspel van het ego.

En als je tegenwoordig naar religie kijkt, zul je zien dat veel religies, en zeker de christelijke religie, volledig door dit machtspel omgeven is, wanneer het ego zegt: “Onze religie is beter dan enige andere religie en daarom moeten we iedereen tot onze religie bekeren.” Het gaat er niet om mensen op te voeden, Gods koninkrijk op aarde te brengen. Nee, alles wat we hoeven te doen is iedereen lid van de christelijke kerk te maken. En ze rechtvaardigen dat door een andere uitspraak van Jezus waarin hij zegt: “Ga heen in de hele wereld en maak allen tot mijn discipelen.” En hij sprak over hen dopen en degenen die gedoopt zullen worden, zullen gered worden en zij die niet gedoopt willen worden, zullen niet gered worden. En zij hebben het zo geïnterpreteerd dat het betekent dat Jezus wilde dat wij die ons christenen noemen, erop uittrekken en van iedereen een christen maken.

Maar dat is niet wat Jezus gezegd heeft. En dat kunnen we zien als we naar de missie van Jezus kijken en zijn wisselwerking met de hiërarchie, de machtselite, van de Joodse religie – die hem nooit als de Messias geaccepteerd heeft, die hem vanaf het allereerste begin veroordeelde, die door allerlei trucjes probeerde hem datgene te laten zeggen wat zij als godslastering beschouwden, zodat ze een excuus had om hem ter dood te brengen, omdat in die tijd godslastering een misdaad was waarop de doodstraf stond. Ze verwierpen hem, omdat ze gehecht waren aan de uiterlijke religie die wat Jezus noemde "de brede weg is die tot vernietiging leidt”, die het Oude Testament “De weg die een mens goed toe lijkt, maar het einde daarvan is de dood” noemt.

En dat is de uiterlijke benadering van religie waarvan je denkt dat door lid van een uiterlijke religie te zijn, je verlossing gegarandeerd is zolang je alle uiterlijke regels volgt. En dat je daarom je weg naar de Hemel kunt kopen. Je kunt God dwingen je aan te nemen door te zeggen: “Kijk God, ik ben zo goed volgens deze norm, bepaald door deze religie.” En ze geloofden natuurlijk allemaal dat God die norm bepaald heeft. Maar de werkelijkheid is dat de norm waarnaar ze probeerden te leven een gesneden beeld is, door hun eigen bewustzijn geschapen – zodat ze kunnen doen waar ze zich behaaglijk bij voelen, zodat ze hun ego kunnen verbergen, zodat ze hun ego niet op hoeven te geven.

Dat is het uiterlijke pad, het valse pad en Jezus keurde het keer op keer openlijk af. Zijn meest krachtige openlijke veroordeling was, toen hij met zijn discipelen sprak en zei: “Tenzij jullie rechtvaardigheid die van de Schriftgeleerden en Farizeeën overtreft, zul je voorzeker niet het Koninkrijk der Hemelen binnengaan.” De Schriftgeleerden en de Farizeeën waren de ‘goede christenen’ van die tijd in de zin dat ze de goede Joden waren. Ze deden alles juist, ze kenden de uiterlijke wet; ze volgden haar tot op de letter op.

En ze wisten heel zeker dat ze gered zouden worden vanwege al deze uiterlijke dingen die ze gedaan hadden. En hier komt Jezus zeggen: “Zeker niet! Jullie gaan niet naar de Hemel tenzij jullie je manier van leven veranderen.” En ze waren geschokt en ontsteld en ze wilden natuurlijk van hem afkomen.


Wat is de sleutel van kennis?
Hij praatte ook over de wetgeleerden en hij zei, “Wee jullie wetgeleerden! Jullie hebben de sleutel van kennis weggenomen. Jullie wilden zelf niet naar binnen gaan en diegenen die naar binnen wilden gaan, hebben jullie het verhinderd.”

Wat is de sleutel van kennis? Welnu, dat is het innerlijke pad naar God, waar we het Koninkrijk van God in ons vinden. We beseffen dat er een hogere staat van bewustzijn is dan de menselijke bewustzijnstaat, die Paulus in de Bijbel het menselijke denken noemde. En hij zegt dat het menselijke denken vijandschap tegen God is, omdat het niet onderworpen is aan de wetten van God en dat er zeker ook niet aan onderworpen kan worden. En dit is het waar we het over gehad hebben bij het ego. Het ego kan niet gered worden, het kan in de ogen van God niet acceptabel gemaakt worden.

En dat is de reden dat de enige manier om het Koninkrijk Gods in te gaan is: het ego aan het kruis te laten sterven zoals Jezus liet zien. En daardoor doen wat Paulus zei: “Laat die geest in u zijn die ook in Christus Jezus was”, zodat wij de werken kunnen doen die Jezus deed.

Nu, denk hier eens over na. Als je de werken van Jezus zou moeten doen – op water lopen, de doden opwekken, de zieken genezen – zou je het kunnen? De meeste mensen zouden nee zeggen. En de simpele reden is dat je het niet met je huidige bewustzijnsniveau kunt doen. Maar als je in staat was die geest die in Jezus was in jou te laten zijn, dan zou jij niet de werken kunnen doen die Jezus gedaan heeft, maar zou God die zelfde werken of zelfs grotere werken door je heen kunnen doen dan die hij door Jezus gedaan heeft. Want Jezus wist dat hij niet de doener was.

Jij denkt dat je deze werken niet kunt doen, omdat je denkt dat jij de doener bent. Omdat we, zolang wij in het dualiteitbewustzijn zijn en door het ego beïnvloed worden, denken van God gescheiden te zijn en daarom moeten we alleen de doener zijn. Maar in werkelijkheid beseffen we dat wanneer we in die staat van Eenzijn komen – ‘Ik en mijn Vader zijn Eén’ – wij niet de doener zijn, het is de Godkracht die door ons heen stroomt die de doener is. En dat is het meest magnifieke voorbeeld dat Jezus in zijn hele missie aan ons heeft gesteld.

Waar hij ook ging, hij was bereid God door hem te laten Zijn. Zelfs als het mensen schokte, of mensen stoorde, of tegen hun opvattingen inging en hen beledigde en zij hem erom beschuldigden. Hij was bereid uit het kader te stappen en dat is wat wij ons moeten realiseren. Het enige dat deze aarde gaat veranderen is dat mensen hun manier van denken veranderen. En mensen zitten vast in een denkkader waarin ze, of denken dat ze het bij het rechte eind hebben, of denken dat er niets meer is dan het geloofssysteem waarin zij zijn opgegroeid – hetzij de wetenschap, hetzij de christelijke of een andere religie.

Dus de rol van de Levende Christus, de belichaamde Christus, is mensen uit hun slaap wakker te schudden, zoals we hierover in onze discussie over het onderwerp dood gepraat hebben. De dood, zoals Jezus deze term vaak gebruikte, is een staat van spirituele dood waarin je niet bewust bent, je bent niet wakker, je groeit niet en je laat God niet door je heen Zijn, omdat je denkt dat je van God gescheiden bent.


Onze rol op het pad naar Christusschap
Dus we moeten ons realiseren dat als we het pad naar Christusschap begaan, dit onze rol is. Jezus zei: “Hiertoe kwam ik in de wereld, om van de waarheid te getuigen.” En hij zond zijn discipelen uit om van die waarheid te getuigen. En we zijn hier om “je licht zo te laten schijnen voor de mensen dat ze je goede werken kunnen zien en je Vader die in de Hemel is verheerlijken.”

Omdat wanneer wij ons licht laten schijnen, wanneer we Gods licht door ons heen laten schijnen, mensen kunnen zien dat wij het niet zijn die de doener is. En daarom kunnen ze verder zien en beseffen dat het God in ons is – en ze kunnen uiteindelijk tot de erkenning komen dat God ook in hen is.

En wat is dus de rol van een Levende Christus? Zoals ik al zei: “Was Jezus een totale egomaniak?“ Nee – want niets wat Jezus deed, was voor zijn eigen glorie, voor zijn eigen genoegen, voor zijn eigen behoeften of wensen. Nee, het was allemaal gericht om het leven op te voeden. Dat is de reden dat hij zei: “Als ik verhoogd word, zal ik alle mensen tot mij trekken.” Want hij wist dat als één persoon dat Christusschap bereikte, het vervolgens een magnetische aantrekkingskracht tot stand brengt die iedereen zal optrekken. Dus dit is wat hij wil dat wij over zijn missie weten.


Het opbouwen van een gemeenschap van Christuswezens
Maar het andere wat hij ons over zijn missie wil laten weten, is dat de beelden die wij over hem hebben gekregen in hoge mate onnauwkeurig zijn. Wij hebben het beeld gekregen dat hij omdat hij zo bijzonder en volmaakt was, het allemaal zelf gedaan heeft. Ja, hij had wat discipelen, maar die volgden hem alleen maar. Hij had ze niet nodig; ze hadden hem nodig. Hij had niemand nodig, omdat hij zo volmaakt was, toch? Maar de juiste toedracht is dat hij een gemeenschap om hem heen had die hem in zijn missie steunden.

Je kunt hints hierover in de Bijbel vinden: Maria Magdalena – de Bijbel maakt het duidelijk dat hij vaak met haar placht te spreken. Hij hield meer van haar dan van de andere discipelen, wat betekent dat hij voor emotionele steun op haar rekende. Er is zelfs een van de niet canonieke evangeliën die zegt dat hij haar vaak op de mond kuste, dus het liet zien dat zij een ondersteunende rol voor Jezus speelde.

We weten dat zijn moeder hem steunde – we hebben over de bruiloft in Kana gepraat – we weten ook dat zij voor hem het volmaakte concept vasthield. Maar we vinden ook kleine hints die over die andere 70 spreken. Met andere woorden, er waren 12 discipelen, maar daarnaast was er een groep van 70. En dat waren mensen die Jezus achter de schermen steunden.

En dat is dus de reden dat hij ons wil laten beseffen dat het Aquariustijdperk het tijdperk van broederschap is. En daarom zijn we niet noodzakelijk geroepen om allen alleen voor de hele wereld uit te lopen om over ons Christusschap te praten. We hebben de mogelijkheid hier om in eenheid samen te komen en een gemeenschap van Christussen te vormen die elkaar op het pad naar Christusschap en in onze uitdrukking van ons Christusschap steunen. En daarom staan we niet alleen tegenover de wereld. We staan samen en daarom zijn we sterker in ons eenzijn. Maar om die gemeenschap werkelijk goed te laten functioneren, moet het de gemeenschap van de Heilige Geest zijn die je met Pinksteren ziet. Het begin van die gemeenschap is als de Bijbel spreekt over het samenkomen van Jezus’ discipelen – nadat ze dit trauma hadden doorgemaakt dat hij van hen weggenomen was. Op een dag kwamen ze samen en de Bijbel zegt: “Ze waren eensgezind, op één plaats bijeen.”

Eensgezind betekent dat ze één in bedoeling waren. Het betekende niet dat ze het over alles volledig met elkaar eens waren, dat mensen hun individualiteit verloren hadden, maar het betekent dat ze verenigd waren in de grotere visie dat ze hier waren om te getuigen van wat ze in het leven van Jezus gezien hadden – de waarheid, de ware leringen van Christus. En dat is waar wij in deze tijd ook toe geroepen zijn, omdat wij de ware leringen van Christus hebben. En daarom moet iemand op de wereld van die leringen getuigen, zodat veel mensen daarbuiten – die op innerlijke niveaus klaar zijn, die weten dat er iets aan het christendom ontbreekt – het in het uiterlijke kunnen zien en zich daarom bewust verbinden met wat ze in hun hart weten, waarvan ze weten dat dit deel van hun goddelijke plan is.

Jezus heeft gezegd dat er 10.000 mensen geïncarneerd zijn die het potentieel hebben het volle Christusbewustzijn in dit leven te manifesteren. Er zijn miljoenen meer die een hoge graad van Christusschap kunnen bereiken. En dat is wat de aarde in deze tijd zal veranderen – niet dat er één Christus is, maar dat er vele zijn! En dat is waar de gemeenschap van de Heilige Geest begint. Maar om met elkaar ‘één akkoord te zijn’, moeten we bereid zijn tot eenzijn te komen, wat we tijdens deze conferentie gedaan hebben. Maar we hebben het gedaan, omdat we bereid waren naar het ego te kijken en te beseffen dat het dit ego is dat ons verdeelt en ons tot een huis verdeeld tegenover onszelf en tegenover elkaar maakt.

Kijk naar elke geestelijke beweging op Aarde. Velen deden het heel goed in het begin, maar geleidelijk begon het bergafwaarts te gaan en ze raakten steeds meer verdeeld, omdat ze niet die eenheid in bedoelingen konden vasthouden. En de reden dat ze dit niet konden, was omdat ze zich niet bewust van het ego waren, ze hadden niet het bewustzijn of de leringen daarover. En daarom, heel langzaamaan en geleidelijk, kwam het ego binnen en speelde zijn vele spelletjes waar Jezus over gesproken heeft in zijn verhandelingen over het ego en waar de andere meesters over gesproken hebben. En geleidelijk aan begon die organisatie bergafwaarts te gaan in die spiraal van weer een religie worden die denkt dat ze de enige ware leringen heeft en daardoor niet alleen iedereen tot die religie moet bekeren, maar actief andere religies moet bestrijden zoals in de kruistochten.


Was Jezus schizofreen?
Kun jij je voorstellen dat Jezus  de kruistochten werkelijk goedkeurde, waarin christenen andere mensen in de naam van Jezus Christus ombrengen, als hij zegt: “Heb uw vijanden lief. Doe goed aan degenen die je haten. Keer de andere wang toe. Vergeef zeventig maal zeven!”

Hallo! Was Jezus schizofreen? (Gelach) Of is de christelijke doctrine en het gedrag schizofreen? Het is krankzinnig! Je kunt voor de Pausen van de katholieke kerk twee benaderingen nemen – of ze werden altijd door Christus gesteund en daardoor keurde Christus de kruistochten goed, keurde de inquisitie goed, of het waren mensen die vaak politieke besluiten namen.

En daarom moeten we naar het verleden van het christendom kijken en de les leren en beseffen dat Jezus niet gekomen is om een religie te beginnen die even rigide en dogmatisch en bekrompen werd als de Joodse religie die hem als haar Messias verwierp. Hij is niet gekomen om een dergelijke kerk te stichten. En daarom keurt hij het orthodoxe, sektarische, gangbare christendom niet goed. En wij moeten daarvan leren en vervolgens moeten wij ons afvragen: “Wat voor beweging kwam hij dan wel stichten?”

Welnu, het is een feit dat de eerste volgelingen van Jezus zichzelf geen christenen noemden. Ze noemden zichzelf ‘Volgelingen van de Weg’ omdat Jezus zei: “IK BEN de weg, de waarheid en het leven.” Hij kwam ons een weg naar een hogere bewustzijnstaat tonen, namelijk de Christusgeest die de vrijheid van het ego is. En dat is de essentie van Jezus’ leer en zijn voorbeeld – dat we allemaal het potentieel hebben hem in zijn voetsporen te volgen. En Jezus zei: “Indien iemand achter mij aan wil komen, laat hem zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en mij volgen.” Jezelf verloochenen betekent het ego verloochenen, de identiteit die door het ego is opgebouwd. Neem je kruis op betekent dat je bereid bent de taak op je te nemen de keuzes ongedaan te maken die je van God scheiden, de keuzes die aan het ego ontspringen.

En de essentie van het verkeerde pad is wanneer ze zeggen: “O, dat soort dingen hoef je niet te doen. Wees gewoon lid van onze kerk. Kom iedere zondag naar de kerk. Volg alle uiterlijke regels. Doe geen slechte dingen en dan zul je op zekere dag wakker worden en in de Hemel zijn.” En je hoeft niet te doen wat Jezus zei – kijk naar de balk in je eigen oog en trek hem eruit. En daarom begin je naar de balk in de ogen van die mensen te kijken die geen lid van je religie zijn en zegt: “O, zij zijn slecht, ze gaan zeker naar de hel.”

Dus Jezus kwam ons een innerlijke weg wijzen, de Weg naar het Leven. Een weg die niet via veroordeling loopt, maar via de Liefde. Het gaat niet via de angst, maar door die alles verterende liefde voor God en liefde voor elkaar.


Jezelf en elkaar liefhebben
Een van de koans die Jezus in het boek met Koans geeft is: “Heb je naaste lief als jezelf, dus zorg ervoor dat je van jezelf houdt.” En dit is wat hij zei: “Hieraan zal men zien dat ge mijn discipelen zijt, dat ge elkaar liefhebt zoals ik jullie heb liefgehad.” En dat is de essentie van de gemeenschap die wij in deze tijd moeten opbouwen, een gemeenschap van liefde, waarbij we elkaar liefhebben met die Christusliefde – die ver boven de menselijke, egoïstische, op zichzelf gerichte, bezitterige liefde uitstijgt. En nogmaals, alleen de Godkracht die door ons heen stroomt, kan dat soort van gemeenschap vestigen.

Omdat we niet op deze conferentie hadden kunnen komen om te beslissen dat we dit wel even zouden kunnen afdwingen – wat de laatste paar dagen in feite gebeurd is. Het was iets dat wel moest gebeuren, omdat wij voor de kelk gezorgd hebben door bereid te zijn boven het ego te gaan staan. Maar de eenheid kwam eigenlijk van Boven. Het was niet iets dat wij hadden kunnen afdwingen. Het is een geschenk, het is een gunst. Maar we kunnen onszelf het waard maken, we kunnen onszelf tot de open deur maken door het ego aan te pakken.

Dus nogmaals, we zijn hier niet om een nieuwe beweging te starten die zal beweren dat het de enige ware leringen van Christus of de enig ware leringen van de Opgevaren Meesters bezit en dat niemand ons achterna gaat zitten. Wij zijn hier om deel uit te maken van die universele beweging om mensen te inspireren hun bewustzijn te verhogen.

Dit betekent niet dat mensen lid van onze organisatie moeten worden. Het betekent zelfs niet dat we hen altijd de leringen in hun hoogste vorm moeten aanbieden. Het betekent dat we hen geven wat ze ook maar nodig hebben, op welk bewustzijnsniveau ze ook zijn, zodat ze op een iets hoger plan gebracht kunnen worden. Als ze niet religieus zijn, kunnen we hen een universele lering geven over het veranderen van hun bewustzijn. Als ze christenen zijn, kunnen we proberen hen een groter begrip van de leringen van Jezus te geven. Als ze Boeddhisten zijn, kunnen we hen begrip bijbrengen over een aantal universele elementen van het pad van Jezus en hoe we het dualiteitbewustzijn en het egobewustzijn kunnen overwinnen en het laten sterven.

Dus nogmaals, we willen niet in de val van het ego trappen – we willen ons altijd op liefde richten, tot eenzijn te komen. Maar onderdeel van die liefde is de God Kracht die mensen bezielt, die hen uit hun blindheid haalt, evenals Jezus dit vele malen deed. Toen hij Lazarus uit de dood had opgewekt, zei hij niet (zachtjes): “O, Lazarus, kom alsjeblieft naar buiten.” (Gelach) Hij zei (krachtig): “Lazarus, kom naar buiten!” En het was zijn hele wezen die bij die uitroep betrokken was. En daarom drong het door.

En het opwekken van Lazarus uit de dood kan een symbool zijn voor het opwekken van mensen uit hun staat van spirituele dood door een open deur voor die God Kracht te willen zijn die hun wezen bezielt en ze nu plotseling zien wat ze nog niet eerder konden zien, dat er meer is, dat er licht is, dat er een werkelijkheid is achter de omstandigheden die we op deze wereld zien die zo onoverkomelijk en permanent lijken te zijn.

Dat is de reden dat wij kunnen getuigen van wat Jezus liet zien “Bij mensen is dit onmogelijk, maar bij God is alles mogelijk. En dat is het motto dat we moeten belichamen, totdat we het worden. En daarom gebeurt het – wat  ook de bedoeling is dat er gaat gebeuren, wat God voor ons individueel wil dat er gebeurt en voor onze gemeenschap en beweging!

(Applaus)

* Op de voorgaande dagen van de conferentie hadden de deelnemers gepraat over de geboorte van Jezus en zijn ontwikkeling tot het punt waarop hij zijn missie kon beginnen.