Jezus, 17 november 2009

Alles wat ik in de eerdere verhandelingen heb gezegd, heeft een fundering gelegd voor waar ik in deze verhandeling naar wil kijken. Als mensen het hadden begrepen, hadden erkend en het in verband met zichzelf gebracht hadden, zou deze verhandeling maar een paar alinea’s lang zijn. Maar omdat de epische illusies het mensen moeilijk maken om de realiteit te begrijpen, moet ik samenvatten wat er gezegd is.

Wat is de bedoeling van het leven, de bedoeling van de wereld van vorm? Het is dat een individuele mede-schepper – een individuele levensvorm – begint met een plaatselijk zelfgevoel en geleidelijk dat zelfgevoel uitbreidt tot het het ultieme zelfgevoel bereikt, namelijk dat van een Schepper.

Hoe vindt dit proces plaats? Het vindt plaats als een medeschepper uit vrije wil keuzes maakt op grond van de ervaringen die hij in de wereld van vorm krijgt. Je breidt je zelfgevoel uit door te kiezen hoe je zult reageren op de ervaringen die je in de wereld van vorm beleeft.

In het begin gebeurt de uitbreiding van je zelfgevoel onbewust, wat betekent dat je niet genoeg zelfgewaarzijn hebt om te beseffen dat wanneer een oud zelfgevoel sterft en jij – de Bewuste jij, die een verlengstuk is van Gods Wezen – herboren wordt in een nieuw zelfgevoel. Daardoor is het begrijpelijk dat sommige mede-scheppers geloven dat hun innerlijke ervaring een product is van hun uiterlijke omstandigheden.

Naarmate een mede-schepper volwassen wordt, komt er een cruciaal keerpunt. Op dit punt, staat hij voor een optie – de noodzaak – om volledige, bewuste verantwoording te nemen voor zichzelf. Wat betekent dit? Het betekent dat je beseft dat je groei NIET afhankelijk is van wat er buiten je gebeurt, maar ENKEL op wat er in de sfeer van je eigen geest, je eigen zelf, gebeurt.

Wat je groei veroorzaakt, is dat je op een punt komt dat je ziet, voelt en erkent dat je genoeg hebt van een bepaald type ervaring in de wereld van vorm, een bepaald zelfgevoel en je wenst het te transcenderen en MEER te ervaren. Je beseft en accepteert echter ook dat dit niet iets is wat automatisch plaats vindt, het is iets dat gebeurt ten gevolge van een bewust besluit dat je neemt.

Dit besluit kan getriggerd worden doordat jij bepaalde uiterlijke omstandigheden ervaart en zeker alle mede-scheppers moeten wel enige ervaringen meemaken in de wereld van vorm om tot het punt te komen dat ze bewust beslissen dat ze MEER willen zijn. Het cruciale onderscheid is hier echter, dat deze beslissing nemen NIET afhangt van iets buiten jezelf. Het hangt UITSLUITEND van jou af, wat inhoudt dat je de beslissing om MEER te zijn op elk moment en ongeacht de omstandigheden waar je in de wereld van vorm voor staat, kunt nemen. Het zijn niet de uiterlijke omstandigheden die je groei veroorzaken maar je innerlijke ervaring en DAT is het waar jij het bevel over moet voeren, zodat jij je innerlijke ervaring kunt kiezen ongeacht de externe omstandigheden waar jij voor staat.

De volledige verantwoording nemen voor jezelf betekent, aanvaarden dat je een spiritueel wezen bent en de GEEN ENKELE vorm je kan beperken of tegenhouden van je zelftranscendentie. De centrale uitdaging voor een mede-schepper is heerschappij over het materiële universum te hebben in plaats van de materiële wereld te laten bepalen wie jij bent en wat jij wel of niet kunt ervaren.

Om volledige verantwoording voor jezelf te nemen, moet je door de basale leugen heen zien en hem van de hand doen, namelijk dat enkel wanneer er aan bepaalde voorwaarden is voldaan, je liefdevol kunt zijn, gemoedsrust kunt hebben en de Christus kunt zijn. De realiteit is dat liefde, vrede en Christusbewustzijn onvoorwaardelijk zijn, wat inhoudt dat er geen omstandigheden in de wereld zijn die kunnen voorkomen dat je deze gemoedstoestanden manifesteert. Wat vereist is, is een beslissing – misschien vele beslissingen – om het oude zelfgevoel te laten sterven, totdat je herboren wordt in een zelfgevoel dat kan accepteren dat het liefdevol kan zijn, vrede kan hebben en NU op dit moment, HIER op dit moment, de Christus te zijn. Zolang jij wacht op de juiste omstandigheden om Christusschap te manifesteren, zul je nooit Christusschap manifesteren.

Wanneer je niet bereid bent volledige verantwoording te nemen om je eigen gemoedstoestand te bepalen, heb je hier een verdediging voor nodig. Eén mogelijkheid is het persoonlijke drama dat in principe zegt dat je gemoedstoestand afhangt van uiterlijke omstandigheden en dat enkel wanneer aan deze voorwaarden is voldaan, je een bepaalde gemoedtoestand zult hebben.

Waarom is dit zo’n fundamentele verschuiving? Omdat wanneer je de rollen aan het spelen was die een wijze leraar bepaalde, je een bepaald type ervaring zou najagen, totdat je er genoeg van kreeg en dan zou je natuurlijk meer wensen en beslissen verder te gaan. Het probleem met een drama is dat het je laat denken dat je een bepaald type uiterlijke omstandigheden moet najagen en wanneer je die situatie hebt, je automatisch een bepaalde gemoedstoestand krijgt. Bijvoorbeeld een drama zou je misschien kunnen laten denken dat wanneer je genoeg geld hebt, je automatisch gemoedsrust zou hebben. Daardoor focus jij je op het krijgen van genoeg geld, maar wanneer heb je genoeg om te voelen dat je het nooit zou kunnen verliezen?

Daardoor wordt een persoonlijk drama een spirituele tredmolen die je laat denken dat je snel op een doel afgaat, maar in werkelijkheid ga je nergens heen. Je zult het drama NIET overwinnen ongeacht hoeveel geld je hebt. Je overwint het drama ENKEL wanneer jij beseft en erkent dat het gebaseerd werd op een gebrekkige redenering en dan beslissen om de verantwoording te nemen om die gemoedstoestand uitsluitend te laten afhangen van de beslissingen die je innerlijk neemt.

Een persoonlijk drama is erop gericht dat jij iets in de wereld krijgt en daarna bedenk je wat anders. Dit zou inderdaad kunnen inhouden dat je andere mensen zover krijgt dat ze je geven wat je wilt, zelfs hen dwingen dat te doen. Maar het houdt niet in dat jij hun gemoedstoestand verandert. Het epische drama echter voegt een dimensie toe door het leven te definiëren als een worsteling tussen twee tegenstellingen, zoals God en de duivel, het kapitalisme en het communisme, de wetenschap en de religie of een aantal andere zaken.

Het epische drama laat je geloven dat niet alleen je gemoedstoestand, maar het lot van het hele universum afhangt van de vervulling van bepaalde omstandigheden op aarde. Daardoor maakt het epische drama je niet alleen afhankelijk van wat er in je persoonlijke omstandigheden gebeurt, maar wat op planetaire schaal gebeurt. Wat betekent dat het zelfs nog moeilijker wordt om te gaan beseffen dat je gemoedstoestand enkel afhangt van je eigen keuzes.

De epische drama’s laten het lijken dat je gemoedstoestand afhangt van de keuzes die gemaakt zijn door alle andere mensen, omdat zij jouw epische overtuigingssysteem moeten gaan accepteren voor jij rustig kunt zijn. En dit wordt natuurlijk nog meer een tredmolen die je een doel laat najagen dat nog moeilijker te vervullen is dan het doel dat bepaald is door een persoonlijk drama.

De reden is dat het niet genoeg voor jou is om andere mensen tot instemming te dwingen, je moet ze nu eigenlijk van gedachten laten veranderen door hun keuzes te beheersen. Dit doet niet alleen de Wet van Vrije Wil geweld aan, maar het zal je ook binden door een onmogelijke taak na te jagen. Je zult ENKEL vrij zijn van een onmogelijke zoektocht wanneer je beseft dat het epische drama gebaseerd wordt op een gebrekkige redenering. Je moet het bewuste besluit nemen om het zelf gebaseerd op je geloof in het drama te laten sterven, zodat je herboren kunt worden in een nieuw zelfgevoel dat boven het drama staat. Dit is echter, zoals ik zei, veel moeilijker dan een persoonlijk dram los te laten en ik zal later uitleggen waarom.

Hoe mensen de leringen van geascendeerde meesters misbruiken
Zoals ik uitgelegd heb, zijn er drie basiselementen die je nodig hebt om te functioneren als een van zichzelf gewaarzijnd wezen in de wereld van vorm:

*Je hebt een basale kijk op het leven nodig, een uitleg over hoe het leven in elkaar zit, waar het over gaat en hoe het in een groter schema past. Dit is wat ik je mentale kader genoemd heb en de uitdaging is om het uit te breiden, totdat je boven de dualistische illusies uitstijgt.

*Je hebt een gevoel van evenwicht nodig, namelijk een gevoel van hoe jij jezelf ziet als individueel wezen. Dit is niet gewoon hoe jij in een groter schema past (zoals dat je een mens bent), maar specifiek wat je denkt en voelt over jezelf als individu. De uitdaging is om dit uit te breiden, zodat jij je lagere zelf kent als verlengstuk van je IK BEN Aanwezigheid, wat betekent dat je evenwicht onafhankelijk is van omstandigheden op aarde.

*Je hebt een gevoel van eigenwaarde nodig. Dit komt voor een groot deel voort uit twee andere factoren, maar de vraag is of je het ziet als niet afhankelijk van externe omstandigheden of van een beslissing die JIJ neemt. Je zult niet het ultieme zelfgevoel hebben tot jij jezelf accepteert als een spiritueel wezen dat volledig het bevel voert over je gemoedstoestand.

Zoals ik heb uitgelegd, wordt het leven op aarde zo diepgaand beïnvloed door de epische gedachtegang dat de meeste mensen alle drie factoren tenminste gedeeltelijk op één van de epische drama’s hebben gebaseerd die onder de belangrijke overtuigingssystemen liggen (waar ik ook politieke of materialistische overtuigingssystemen onder rangschik). Daardoor zit het overgrote deel van de mensen op deze planeet zo stevig vast in de mentale kaders die gecreëerd zijn door deze drama’s, dat ze niet openstaan voor de directe leringen die wij hebben gegeven.

Wat betekent dit? Het betekent dat de mensen die open staan voor onze directe leringen allen hun mentale kaders in grote mate uitgedaagd hebben gehad. En de meesten van hen hebben hun gevoel van evenwicht en hun gevoel van eigenwaarde in enige mate uitgedaagd gehad. Met andere woorden, als je tevreden was geweest over het mentale kader dat aangeboden wordt door een belangrijk geloofssysteem, zou je niet open hebben gestaan voor onze leringen. Daardoor heeft het feit dat je open staat, betekent dat iets ervoor gezorgd heeft dat jij je leven ging herevalueren.

De vraag wordt nu hoe je gereageerd hebt op het proces dat je ertoe bracht vragen te stellen over je vorige geloofssysteem. En het centrale onderscheid is of je verantwoording hebt genomen voor jezelf of de verantwoording buiten jezelf geprojecteerd hebt. Denk je dat je voor de gek gehouden werd door een belangrijke religie of door duistere machten? Of ben je bereid geweest om te kijken naar wat het was in jouw geest dat je tot dat geloofssysteem aantrok?

Als je de verantwoording hebt genomen, zul je de leringen van de geascendeerde meesters gebruiken om verder te klimmen naar het Christusbewustzijn. Maar als je nog niet de verantwoording hebt genomen, zul je de leringen gebruiken om een nieuw mentaal kader te bouwen en het te zien als de ultieme waarheid. Je zult je gevoel van evenwicht herbouwen en voelen dat je nu tot de meest geavanceerde mensen op de planeet behoort. En je zult je eigenwaarde opbouwen of versterken als zijnde beter of meer geavanceerd dan dat van de meeste andere mensen.

Sommigen zullen zelfs de lering van een geascendeerde meester gebruiken om de basale epische gedachtegang te versterken door zelfs nog vastbeslotener in de dualistische strijd te gaan geloven. Bijvoorbeeld veel studenten van geascendeerde meesters geloven in werkelijkheid dat wij – de Geascendeerde Meesters – onszelf zien als opgesloten in een epische strijd met de verkeerde hiërarchie van gevallen wezens. In werkelijkheid proberen we ons niet op die manier te zien, want we zijn geascendeerd door de misvattingen van de dualistische illusies te zien.

Daardoor zien we dat het niet een zaak is van de krachten van duisternis vernietigen, maar om de bron van hun licht weg te nemen door mensen de misvattingen van de dualistische illusies te helpen zien, waaronder de illusie dat er echt een epische strijd is tussen licht en duisternis. Zoals El Morya placht te zeggen: “Wij (die uit het Licht komen) waren vanaf het begin aan de winnende hand.” De reden is dat Licht echt is en daardoor nooit door de duisternis bedreigd kan worden, die onecht is. Wanneer je weet dat het Licht uiteindelijk zal winnen, waar is het gevoel van strijd dan?

Mijn punt is dat hoewel wat ik hier zeg, nieuw voor enkele lezers kan zijn, wij, de Opgevaren Schare, niet bepaald beginners in ons vak zijn. Dus wanneer we een nieuwe dispensatie opstarten om leringen uit te geven en/of tot het creëren van een organisatie inspireren, we heel goed weten dat een meerderheid van de studenten door de initiële groeifase zullen gaan die hen echte vooruitgang laat boeken. Maar na een poosje, zullen ze een nieuw mentaal kader opgebouwd hebben, een nieuw gevoel van evenwicht verkregen en een nieuw gevoel van eigenwaarde opgebouwd. En het gevolg is dat hun groei aanzienlijk stagneert of zelfs volledig stopt. Ze zullen onze leringen nu gebruikt hebben – de leringen die bedoeld waren om hen te bevrijden – om een nieuwe mentale gevangenis voor zichzelf te bouwen. En ze zullen zelfs denken dat, omdat ze deze geavanceerde leringen van de Opgevaren Schare hebben, niet een gevangenis is, maar de ultieme waarheid die hen superieur maakt aan alle andere mensen op de planeet.

Waarom is dit nu een probleem? Als mensen de vrije wil hebben, waarom kunnen we hen dan niet in die bewustzijnsstaat laten, totdat ze genoeg van die ervaring hebben? Welnu, in de allereerste plaats is het doel van onze activiteiten om mensen individueel te laten groeien, dus werkt het averechts om hen een lering te geven die hen uiteindelijk tegenhoudt. Het pad is een doorgaand proces en zoals ik in een eerdere verhandeling zei, moet jij je mentale kader uitbreiden zolang je geïncarneerd bent (en daarna). We proberen ook het bewustzijn van de mensheid als geheel te verhogen en dat houdt in dat we moeten werken met degenen die het meest openstaan voor groei en anderen achterlaten.

Maar de allerbelangrijkste reden is dat hoewel er een dispensatie nog steeds actief is, we niet alleen leringen geven die met de uiterlijke geest gelezen kunnen worden. We laten ook geweldige hoeveelheden spiritueel licht vrij die gegeven worden als manier om mensen uit hun patronen uit het verleden en de dichtheid van het massabewustzijn te schieten. Met andere woorden de meeste mensen hebben niet de persoonlijke impuls onze leringen te erkennen en te accepteren door uiterlijke woorden alleen. Ze hebben die lichtstoot nodig om hen uit de weerstand te schieten en de leringen te accepteren met hun uiterlijke geest.

Omdat uiterlijke woorden geïnterpreteerd kunnen worden in overeenstemming met de vrije wil, zijn we niet verantwoordelijk voor wat mensen met de uiterlijke lering doen. We zijn echter wel verantwoordelijk voor wat mensen met ons licht doen, zoals ik uitlegde in mijn parabel over de talenten. Als mensen hun licht begraven in de grond door te weigeren te veranderen of als ze het licht verkeerd gebruiken door het door de epische gedachtegang uit te drukken, dan worden we karmisch verantwoordelijk. En dat kan er uiteindelijk toe leiden dat één of meerdere meesters de hun toegemeten quota licht hebben opgebruikt of dat hen meer licht wordt ontzegd. Je hebt misschien wel gehoord dat omdat het licht van de I AM Movement misbruikt werd, Saint Germain niet genoeg licht meer had om The Summit Lighthouse te sponsoren en een ‘lening’ licht van El Morya nodig had.

Bovendien geeft de Wet van Vrije Wil levensvormen het recht om lange tijd in een bepaalde bewustzijnsstaat te blijven, maar het zegt niet dat ze in een bepaalde omgeving kunnen blijven. Mensen die in belangrijke geloofssystemen zitten, kunnen doen wat ze willen, omdat wij de wet laten zorgen voor hun ervaringen. Wanneer wij, de Opgevaren Schare, echter een lering en een organisatie sponsoren, hebben we het recht om bepaalde eisen te stellen. En als mensen ervoor kiezen de talenten die we hen geven, niet te vermenigvuldigen, hebben we het recht om bepaalde maatregelen te nemen om dergelijke mensen te confronteren met de noodzaak een treetje hoger te gaan of eruit te stappen. En als we niet met succes de meerderheid van de leden een trede hoger te kunnen laten stappen, kunnen we – en zullen we – het sponsorschap van een dispensatie terugtrekken.


Mensen helpen de misvattingen van de dualiteit te zien
Is het nu duidelijk genoeg gemaakt dat de hoofduitdaging waar wij, de Opgevaren Schare, voor staat is, mensen helpen de overgang te maken van het baseren van hun leven en hun spirituele pad op het zand van de dualiteit naar het baseren op de rots van Christus? We moeten de mentale kaders van de mensen aanvechten en hun gevoel van evenwicht zonder een verkeerd gevoel van eigenwaarde te vergroten of iemands gevoel van eigenwaarde te vernietigen. Welke opties hebben we om deze subtiele en delicate taak te vervullen?

Eén optie is natuurlijk om aanwijzingen in de uiterlijke lering in te bouwen die de mensen kunnen helpen verder dan de dualiteit te zien. Door deze boodschapper hebben we leringen over de dualiteit en de epische strijd gegeven die veel directer en recht door zee zijn dan enige andere die in vorige dispensaties zijn gegeven – de reden is dat in het verleden het collectieve bewustzijn nog niet klaar was voor meer geavanceerde of directe leringen. Als je echter een basaal begrip hebt van de dualiteit en de non-dualiteit en dan willekeurig welke van onze vorige leringen bestudeert, zul je verbaasd staan over hoeveel aanwijzingen er zijn om degenen die ogen hebben om verder dan de dualiteit te zien, verder te leiden. Ze zitten overal, zowel op de regels als tussen de regels door.

Zoals ik echter heb gezegd, wanneer mensen de leringen vinden, is het onvermijdelijk dat ze hun huidige mentale kaders over de leringen heen zullen leggen. Daardoor zullen ze de leringen niet op het bewustzijnsniveau zien waarop ze gegeven werden, maar ze zullen een interferentiepatroon zien tussen de leringen en hun huidige mentale kader. Ze zullen de neiging hebben iets te zien wat hun basale overtuigingen bevestigt en dat is de reden dat ze uiteindelijk het gevoel krijgen dat onze leringen de epische kijk op het leven versterken, waardoor ze de non-dualistische aanwijzingen over het hoofd zien.

Dus wat is onze volgende optie? Welnu, het mooiste resultaat is dat de uiterlijke leringen mensen de toestand van hun geest zullen helpen zien die ze moeten transcenderen. Maar als dit niet werkt, kunnen we leringen gebruiken om in feite een psychologische toestand te vergroten om het extremer te maken, in de hoop dat dit sommigen zal helpen het te zien. Dit is hetzelfde principe als voor een karikatuur gebruikt wordt, wanneer je iets overdrijft dat normaal lijkt tot mensen kunnen zien dat het niet natuurlijk is en daardoor niet als normaal beschouwd zou moeten worden.

Laten we als voorbeeld The Summit Lighthouse nemen. Zoals ik elders gezegd heb, was dit de laatste dispensatie die we konden sponsoren in het Vissentijdperk. Zo was het bedoeld om mensen te helpen om voor de belangrijkste spirituele initiaties van de eeuw te slagen. Bijvoorbeeld, tijdens Vissen, was het de bedoeling dat mensen de volgende illusies zouden overwinnen:

*Er is een epische worsteling tussen God en de duivel en de laatste heeft in feite de macht om zielen, de aarde en het hele universum te vernietigen.

*Het is noodzakelijk dat de meest geavanceerde spirituele mensen deze strijd aangaan en mee gaan doen aan spirituele oorlogvoering om de machten van duisternis te vernietigen.

*Er is maar één echte religie en zij moet alle andere uitroeien of verouderen voor Gods koninkrijk zich kan manifesteren.

*Volgelingen van deze religie en haar regels en uitoefening daarvan worden gegarandeerd verlost.

*Volgelingen van deze religie zijn verder gevorderd en doen meer voor de Opgevaren Schare dan enige andere groep op de planeet.

Als je de leringen van The Summit bestudeert, zul je zien dat elk van deze illusies uitgedaagd is en vaak op zeer directe manieren. Toch zul je ook bepaalde leringen vinden die – wanneer ze bekeken worden vanuit het standpunt van de epische gedachtegang – elk van de illusies schijnen te bevestigen. De ware uitleg is dat voor degenen die vastzitten in deze gedachtegang, we opzettelijk verklaringen gaven die hun gedachtegang zou oppompen. Het was onze hoop dat dit er op den duur voor zou zorgen dat de gedachtegang – en de cultuur van de organisatie – zo uitgesproken zou worden dat mensen zouden kunnen gaan zien hoe onevenwichtig die was.

Werkt dit ook echt? Jazeker. Er was een relatief klein aantal mensen die de niet dualistische aanwijzingen in de leringen vond en ze gebruikten om de dualistische gedachtegang te transcenderen. Maar zelfs nog meer mensen begonnen de misvattingen van deze gedachtegang te zien omdat hij in de cultuur van de organisatie werd gemanifesteerd. Vooral toen het oppompen van deze gedachtegang een onevenwichtige reactie creëerde of een onevenwichtige reactie veroorzaakte op de volgende optie die we hebben om dualiteit zichtbaar te maken.


Kosmische drama’s opvoeren
Wat is het hoofdkenmerk van de epische gedachtegang? Dat is dat het zo subtiel is en zo doordringend is geworden dat het niet eenvoudig lijkt om op één manier naar het leven te kijken, maar de ENIGE manier om naar het leven te kijken. Dus hoe kunnen we mensen helpen ontsnappen aan hun mentale gevangenis? Enkel door de dualiteit zichtbaar te maken door haar ingebouwde tegenstrijdigheden en inconsequenties zichtbaar te maken, totdat mensen tenslotte gaan inzien dat de epische kijk op de wereld gewoon niet overeenstemt met de realiteit. Ik heb gezegd dat de epische gedachtegang gebaseerd wordt op de dualiteit, die een ingebouwde tegenstrijdigheid heeft. Daardoor is het enkel een zaak van hoeveel de epische gedachtegang opgepompt moet worden – in welke mate mensen het in de praktijk moeten brengen – voor ze de ingebouwde tegenstrijdigheden zien.

Hoe breid jij je zelfgevoel uit? Uiteindelijk gebeurt dit door begrip wat je in staat stelt om betere keuzes te maken. Maar wat brengt dit begrip tot stand? Spirituele leringen zijn één ding, maar dat is niet genoeg voor iedereen. Sommige mensen begrijpen het het beste als ze het overdreven uitgebeeld zien. Sommige mensen krijgen begrip door anderen te observeren en sommige mensen krijgen enkel begrip wanneer ze een toestand zelf ervaren.

Neem bijvoorbeeld het misbruik van alcohol. Sommige mensen kunnen lessen volgen over het gevaar van alcohol en het besluit nemen niet te drinken. Sommige mensen kunnen alcoholisten observeren en besluiten dat zij deze ervaring niet nodig hebben. Maar enkelen moeten het zelf ervaren om te besluiten dat het niets voor hen is – en enkelen moeten zichzelf in feite om zeep helpen voor ze zien wat ze moeten zien. Ik zeg niet dat de ene manier beter is dan de andere, zolang mensen maar niet vast komen te zitten in een bepaalde ervaring.

Mijn punt is dat wij The Summit Lighthouse wel leringen gaven over non-dualiteit. We pompten ook bepaalde situaties op, zodat de mensen in de organisatie – zelfs de cultuur van de organisatie als geheel – de epische gedachtegang opvoerde, waardoor de mensen het gingen zien. Maar we gingen nog een stapje verder door kosmische drama’s op te voeren om mensen een directe ervaring te geven die – indien verstandig gebruikt – mensen de tekortkomingen kon laten zien van de epische gedachtegang en de dualistische illusies. Hoe werken kosmische drama’s?

Welnu, de epische drama’s zijn ontworpen om te verdedigen waarom je geen verantwoording voor jezelf hoeft te nemen. Ze helpen je een gesloten mentaal kader te genereren, een stevig gevoel van evenwicht en een verkeerd gevoel van eigenwaarde. Zoals ik zei, de epische gedachtegang kan zelfs een lering van de Geascendeerde Meesters gebruiken om deze impasse, deze catch-22 te versterken.

De epische gedachtegang creëert een mentaal kader dat vele verwachtingen bevat over wat er wel of niet zou moeten gebeuren in of met een organisatie. Dus alles wat we moeten doen, is kosmische drama’s ontwerpen die de status quo van een organisatie aanvechten door iets te doen dat de meeste leden – en vaak ook zelfs de leiders – niet verwachten. Daardoor dagen wij de status quo uit en dwingen mensen vragen te stellen over iets. We vernietigen de mentale kaders van mensen, vernietigen hun gevoel van evenwicht en dagen hen uit om opnieuw na te denken over hun verkeerde gevoel van eigenwaarde.

We dwingen hen – letterlijk – tot de noodzaak om verantwoording voor zichzelf te nemen en hun spirituele pad onder ogen te zien door de illusie weg te nemen dat door de uiterlijke organisatie of de leider ervan te volgen, ze zouden kunnen ascenderen zonder deze verantwoording te nemen. Dit is ons recht – volledig in overeenstemming met de Wet van Vrije Wil – in een gesponsorde organisatie. Als we dit recht niet hadden, zou het risico om een organisatie te sponsoren en mensen licht te geven, gewoon te groot zijn.

Laten we opnieuw The Summit Lighthouse als voorbeeld nemen, omdat het de meest recente organisatie en de laatste van de dispensatie van Vissen. Een heel groot deel van de leden was stevig verankerd in de epische gedachtegang. Sommigen hadden hem aangenomen om aan te tonen hoe je hem kunt overwinnen, maar velen zaten erin vanwege vele levens van onwil om verantwoording voor zichzelf te nemen.

Eén aspect van deze gedachtegang is dat je denkt dat er duistere machten zijn die tegen je zijn en dat je daardoor jezelf moet beschermen en hun oordeel of hun overlijden moet afroepen. Ik zeg nu niet dat duistere machten niet bestaan, noch zeg ik dat ze een organisatie geen tegenstand zullen bieden die door ons gesponsord wordt. Wat is echter het ultieme doel van de Opgevaren Schare? Is het duistere machten vernietigen door onze studenten urenlang decreten op te laten zeggen of is het door hen te laten verouderen door onze studenten te laten aantonen hoe je de epische gedachtegang kunt transcenderen en beseffen dat het kwaad niet echt is en dat haar verschijning geen macht heeft?

Dus wat wij deden in The Summit Lighthouse, was de epische gedachtegang van de cultuur van de organisatie oppompen, zodat veel mensen gingen verwachten dat ze aangevallen zouden worden. Daardoor werd wat zij op de kosmische spiegel projecteerden, gemanifesteerd als een serie rechtszaken. En het wantrouwen van mensen naar hun regering toe openbaarde zich als een serie problemen met gezagsdragers, waarvan de opmerkelijkste de aankoop van geweren op een illegale manier was. Zie je dat enkel een epische gedachtegang ervoor kan zorgen dat spirituele mensen geloven dat ze geweren nodig hebben en dat ze potentieel geweren nodig hebben om zich tegen hun eigen regering te verdedigen?

Om eerlijk te zeggen, er was niet veel voor nodig om deze gedachtegang op te pompen, we hoefden ons er hoofdzakelijk maar van te onthouden om hem openlijk aan te klagen. Toch was het onze hoop dat door dit op te voeren, mensen zouden zien hoe onevenwichtig het was en daardoor de noodzaak zien tot een meer evenwichtige benadering. Dit is in feite overdreven uitgebeeld in de huidige organisatie, die tenminste gedeeltelijk de epische drama’s van het verleden heeft getranscendeerd.

Een ander kosmisch drama in The Summit was natuurlijk, wat algemeen bekend staat als de ‘schuilkelder cyclus’, de periode dat de kerk en vele leden schuilkelders bouwden tegen radioactieve neerslag. Merk op dat ik niet zeg dat ik op geen enkele manier zeg dat er geen onderliggende waarheid in stak. Omdat de Sovjet Unie op sterven lag, was het een reëel risico dat bepaalde extremisten de leiding zouden nemen over het militaire apparaat en zouden proberen de oude Sovjet Unie te handhaven, zelfs met geweld. Dit zou, vanuit een realistisch perspectief, tot variërende types confrontaties geleid hebben, in het extreme geval tot een eerste nucleaire aanval. Het overlijden van de Sovjet Unie was een schoolvoorbeeld van een episch drama en de mensen die in dat drama vastzaten, zouden echt een Doomsday scenario hebben kunnen opvoeren. Daardoor was het nodig dat sommige mensen het spirituele evenwicht hiervoor behielden door het risico van een kernoorlog ernstig te nemen.

Als je echter de feitelijke dictaties bestudeert die spraken over de noodzaak om schuilkelders te bouwen, zul je zien dat ze nogal non-specifiek waren in hun details. Met andere woorden, het was inderdaad nodig schuilkelders te bouwen, maar het kosmische drama was dat wij, de Opgevaren Schare, zeer non-specifieke instructies gaven, het aan onze studenten en kerkelijke leiders overlatend te besluiten hoe dit project uitgevoerd moest worden. We gaven het WAT, maar niet het HOE.

Een eerlijk onderzoek van deze situatie zal onthullen dat vanaf de top van de kerkelijke leiders tot alle leden, de reactie van de mensen op deze uitdaging heel erg een overdreven uitbeelden van hun drama’s was, persoonlijk en episch. Het ligt voor de hand dat het risico op een kernoorlog het gevoel van evenwicht van de meeste mensen op een extreme manier verstoorde. Wat was ervoor nodig – welke schuilkelder en andere voorbereidingen moesten ze nemen – om hun gevoel van evenwicht te herstellen? Hoe uitgebreider de voorbereiding, hoe extremer de angst. Sommigen beslisten zelfs dat ze niet een schuilkelder nodig hadden, omdat zij op God vertrouwden. Ik zeg niet dat iedereen deze houding had moeten aannemen, maar ik ben blij dat enkelen dat wel deden, omdat het een deel was van de vereffening die een crisis vermeed.

Laat me één ding duidelijk maken. In vele wereldsituaties kan het verschil tussen een soepele overgang of een ernstig drama erg klein zijn. In dit geval. als een paar mensen aangezet waren om een extreme reactie te ontlokken, had er een nucleaire uitwisseling kunnen plaatsvinden en de potentiële uitbarsting zou onmogelijk te voorspellen zijn geweest – want opnieuw, dat zou afgehangen hebben van de reacties van een klein aantal mensen. Daardoor kunnen wij, de Opgevaren Schare, zeker het verschil uitmaken door met sleutelindividuen te werken, op voorwaarde dat we het gezag hebben om tussen beide te komen, een gezag dat door geïncarneerde mensen aan ons verleend moet worden. Dat zoveel mensen gehoor gaven aan de waarschuwing over een kernoorlog en het serieus namen, gaf ons het gezag.

Nu dit echter gezegd is, zou het onverstandig zijn te beredeneren dat iemands reactie op de schuilkelder cyclus geen evaluatie behoeft. Zoals ik zei, de reactie van iedereen was een overdreven uitbeelden van de drama’s waarin hij of zij vast zat/zit. En de enige manier om dat te overwinnen is door eerlijk te kijken en dan verantwoording te nemen voor je gemoedstoestand in plaats van de verantwoording op anderen af te schuiven, zoals kerkelijke leiders. Natuurlijk, het zou ook uiterst waardevol zijn bij een collectieve evaluatie van de reactie van de gemeenschap en de kerk, iets dat niet geprobeerd is en daardoor de onwil aantoont om naar de collectieve drama’s te kijken.

Eerlijk gezegd verbaas ik me er hooglijk over dat er– bijna twee decennia later – nog steeds mensen zijn die de kerkelijke leiders de schuld geven van hun persoonlijke reactie op de schuilkelder cyclus. Als JIJ vastzit in een episch drama, zul JIJ het niet overwinnen tot jij beslist dat JIJ de verantwoording ervoor neemt. De verantwoording buiten je projecteren, zal je enkel oneindig in het drama vasthouden – tot een ander extreme situatie jouw gevoel van evenwicht uitdaagt. Dus doe wat je moet doen om dit op te lossen en verder te gaan. Begin met het besef dat de schuilkelder cyclus zeker een kosmisch drama was dat je een unieke kans gaf je persoonlijke en epische drama’s te zien en te transcenderen – en het is nooit te laat om de les te leren die geleerd moet worden.


Het leiderschapsdrama
Wat zeg ik consequent op deze website dat het werkelijke doel was van mijn missie aan het begin van het Vissentijdperk? Het was aan te tonen dat ALLE mensen het potentieel hebben om het Christusbewustzijn te bereiken en de werken te doen die ik gedaan heb. Wat zeg ik dat het grootste probleem is met het christendom? Het is dat het mijn voorbeeld vernietigd heeft door me tot een afgod te maken die mensen moeten aanbidden. Enkele kerken hebben zelfs het onjuiste denkbeeld gecreëerd dat ik alle zonden van de mensheid op me genomen heb en daardoor mij uitgeroepen hebben tot jouw Heer en Verlosser die je verlossing zal garanderen.

Dus wat is de belangrijkste illusie die de mensheid moest overwinnen in het Vissentijdperk? Het is de illusie dat blindelings een machtige leider volgen je in de hemel zal brengen. Waarom is dit een illusie? Zoals ik gezegd heb in deze verhandelingen, kan je verlossing ENKEL veilig gesteld worden door een verschuiving in je bewustzijn. En dit kan enkel van binnenuit gebeuren, door de ervaringen die je hebt en je reactie erop, die op den duur ertoe leiden dat je verantwoording neemt voor je gemoedstoestand ongeacht uiterlijke omstandigheden.

Als je naar eerdere organisaties van geascendeerde meesters kijkt, zul je zien dat elk van hen rondom één of twee krachtige leiders geconcentreerd waren en hoewel we leringen hebben gegeven om dit tegen te gaan, zijn leringen niet genoeg. Dus wat was onze enige optie? Het was door, of de leider terug te trekken voordat mensen het verwachtten, of op een manier die mensen niet verwachtten.

Je ziet dat trouwens overdreven uitgebeeld in mijn leven 2000 jaar geleden. Je zult dit niet in de Bijbel vinden, maar de meeste van mijn volgelingen verafgoodden mij en verwachtten dat ik hen heel lang zou leiden. Ze hadden letterlijk een mentaal kader om mij heen gebouwd en een gevoel van evenwicht gebaseerd op mijn daar zijn voor hen en daardoor werd het mij duidelijk dat de enige manier om verder te komen – en het christendom een levensvatbare beweging – was door me terug te trekken, daarmee hun evenwicht vernietigend dat er hopelijk voor zou zorgen dat ze de verantwoording voor zichzelf zouden nemen.

Daardoor waren er zeker enkele van mijn volgelingen die negatief reageerden toen ik werd gekruisigd, omdat ze vonden dat ik dit gemakkelijk had kunnen voorkomen en bij hen had kunnen blijven. Ze werden heel boos en negatief, switchten ogenblikkelijk om van me verafgoden naar me demoniseren en gaven me de schuld van alles wat ooit fout was gelopen in hun leven. Maar anderen openden zich wel voor het neerdalen van de Heilige Geest met Pinksteren en DAT was de enige reden dat het christendom het overleefd heeft als beweging.

Dus aangenomen dat The Summit Lighthouse de laatste dispensatie was in het Vissentijdperk, wat was ons doel voor wat betreft het leiderschap in deze organisatie? Welnu, we gaven inderdaad leringen die mensen waarschuwden tegen verafgoding. Toch wisten we dat dit – de meest volhardende illusie van het Vissentijdperk – niet door leringen alleen overwonnen zou worden. Dus we wisten vanaf het begin dat onze enige kans door een kosmisch drama op te voeren, zou zijn.

El Morya zei eens tot de studenten van The Summit dat ze de boodschapper hadden gekregen die ze verdiend hadden en het is helemaal waar. Elizabeth Clare Prophet werd uitgekozen – en bood zich vrijwillig aan – omdat zij de perfecte persoon was om een sterke, charismatische en dominante leider overdreven uit te beelden. Zij kon die rol perfect spelen in het epische drama dat we ontworpen hadden om onze studenten te helpen de illusie te overwinnen dat het volgen van een sterke leider hun ascensie zou garanderen ZONDER verantwoording voor zichzelf te nemen.

Elizabeth speelde haar rol volmaakt. En zeg ik hier nu dat ze zich bewust was van het feit dat ze aan het acteren was? Dat niet. Ze had zeker haar heldere momenten waarin ze gezien heeft wat de bedoeling was dat zij moest doen, maar om de rol overtuigend in te vullen, moest ze in haar rol geloven en zich ermee vereenzelvigen. Daardoor deed ze precies wat ze moest doen. Je kunt zeker naar haar leiderschap kijken en ontdekken dat bepaald gedrag niet in overeenstemming was met bepaalde maatstaven. Ik zeg NIET dat Elizabeth haar gedrag op enige manier prefect was of het hoogst mogelijke. Ik zeg ENKEL dat ze de haar toegemeten rol perfect speelde en dat daardoor allen die met haar in contact kwamen de exacte initiatie kregen die voor hun persoonlijke drama’s nodig hadden. Ze gaf iedereen ook een kans om hun epische drama’s te overwinnen, vooral het drama dat blindelings een uiterlijke leraar volgen je naar de hemel zal brengen.


Afgoderij begrijpen
In aanmerking nemend wat ik in deze verhandelingen zei, zullen we afgoderij eens van dichterbij bekijken. Het ontstaat natuurlijk uit de onwil van een levensvorm op de verantwoording voor zichzelf te nemen. Het wordt zo verleidelijk te geloven dat door een uiterlijke gezagsdrager te volgen, je het nog steeds redt om in de hemel te komen zonder verantwoording te nemen. En zelfs al mislukt dit, dan heb je tenminste iemand die je de schuld kunt geven – of zo lijkt het tenminste.

Dus wanneer mensen die geen verantwoording hebben genomen in een spirituele organisatie komen, wat doen ze dan? Ze beginnen of accepteren een cultus van afgoderij rondom de leider(s). Kijk naar de meeste spirituele leiders op deze planeet en je kunt het patroon gemakkelijk zien. Deze cultuur van afgoderij heeft een simpele bedoeling – het is zelfverheerlijking door associatie. Als de leider echt speciaal is – door zekere vermogens te hebben of bepaalde ervaringen en speciale omstandigheden – dan moet ik wel heel bijzonder zijn door een volgeling van deze leraar te zijn. En hoe bijzonderder de leraar is, hoe geloofwaardiger het zal lijken dat de leider je het binnengaan van het paradijs kan garanderen.

Het probleem hiermee is dat, zoals ik nu al talloze malen heb uitgelegd, je in feite niet op deze manier verlost kunt worden. Niemand kan je bewustzijn voor jou veranderen. Dus door dit gevoel van afgoderij op te bouwen, bouw je enkel een mentaal kader op en een gevoel van evenwicht dat je in een spirituele catch-22 plaatst. En hoe kom je daar weer uit? Er is maar één manier, namelijk door de afgod af te breken voor je uit de impasse kunt komen. In sommige gevallen gebeurt dit automatisch omdat de vereerde leider zijn of haar drama’s opvoert en overduidelijke gebreken aan de dag legt. Maar in organisaties van geascendeerde meesters – vooral The Summit Lighthouse – laten we dit niet aan het toeval over.

Zo gebruikten we Elizabeth – met haar innerlijke toestemming – om een aantal kosmische drama’s op te voeren die ontworpen waren om de afgoderij af te breken en het mensen zichtbaar te maken dat ZIJ het gebouwd hadden, omdat ze niet bereid waren hun verantwoording te nemen voor zichzelf – en dit was het wat ze moesten overwinnen. De schuilkelder cyclus was het eerste ernstige drama en het zorgde er inderdaad voor dat enkele mensen vraagtekens begonnen te zetten bij Elizabeth haar leiderschap. Toch kwam het echte drama pas toen ze zich terugtrok.

De populaire cultuur in de kerk had Elizabeth tot de status verhoogd van een niet geascendeerde geascendeerde meester, die al haar karma in evenwicht had gebracht en bedoeld was om fysiek te ascenderen. Velen geloofden dat dit zichtbaar voor iedereen zou zijn, miljoenen volgelingen naar de kerk zou aantrekken en zo haar huidige volgelingen in het gelijk stellen dat zij de geavanceerde zielen waren die haar in een vroeg stadium hadden herkend. Dus toen haar boodschapper-zijn als een kaars uitging tengevolge van de ziekte van Alzheimer, voelden velen dat hun evenwicht ernstig verstoord was.

De echte vraag is hier hoe mensen reageerden op deze situatie vanuit het standpunt van verantwoording voor zichzelf nemen en er zijn drie categorieën:

*Enkele mensen gingen gewoon door Elizabeth te verafgoden, door gewoon te beredeneren dat op enig moment in de toekomst, ze terug zou komen of zou ascenderen zoals zij zich hadden voorgesteld. Enkele mensen volgen deze gedachtegang nog steeds, zoals er ook nog vele christenen wachten op mijn wederkomst.

*Enkele mensen namen wel verantwoording voor zichzelf en stelden vragen waarom ze deze afgoderij hadden opgebouwd of geaccepteerd. Enkele van hen zijn inderdaad verder gegaan en hebben belangrijke vorderingen gemaakt naar het Christusschap – of ze nu in de organisatie bleven of eruit gestapt zijn. Toch hebben enkelen niet de volledige oplossing gevonden en ze zouden er immens veel profijt van kunnen trekken als ze eerlijk naar hun persoonlijke en epische drama’s keken. Deze mensen hebben het potentieel om ogenblikkelijk de verschuiving in bewustzijn te maken die hen zal bevrijden en hen een kwantumsprong dichter bij het Christusschap brengen. Toch MOET de verschuiving in bewustzijn gemaakt worden door eerlijke observatie.

*Enkele mensen weigerden volledig verantwoordelijkheid en daardoor hadden ze maar één optie over. Omdat ze zich niet meer konden vastklampen aan hun afgoderij van Elizabeth, switchten ze nu ogenblikkelijk over naar een negatieve spiraal door haar te demoniseren. Het was niet HUN fout dat ze voor de gek gehouden waren om haar tot afgod te maken. Het was ZIJ die zo sluw, zo bedrieglijk, zo’n misbruik makende sekteleider was, dat zij eenvoudig onschuldige slachtoffers waren die tegen hun wil de organisatie ingezogen waren. Enkele van hen demoniseren haar tot op de dag van vandaag, zelfs tot op het punt dat ze zich verheugden bij de dood van haar fysieke lichaam onlangs. Ze denken dat ze nu voor een hogere rechter staat en verantwoordelijk gehouden wordt voor haar misdaden en zien blijkbaar over het hoofd dat volgens hun overtuiging ZIJ ook beoordeeld zullen worden met dezelfde maat waarmee ze haar beoordeeld hebben. Waarom zijn deze mensen zo boos? Omdat ze beseffen dat ze niet langer ons licht ontvangen. Ze waren er zo aan gewend geraakt dit te ontvangen en te denken dat zij de talenten niet hoefden te vermenigvuldigen en nu zijn ze boos omdat ze beseffen dat ze afgesneden zijn. Maar ze zijn niet bereid toe te geven dat het hun eigen negativiteit is dat hen van het licht afgesneden heeft.

Kun je nu de diepere bedoeling begrijpen om dergelijke kosmische drama’s op te voeren? De echte bedoeling is onze studenten te dwingen een keuze te maken, met de hoop dat zo vele als mogelijk zullen kiezen verantwoording voor zichzelf te nemen. Maar ook al zijn het er maar een paar die de verantwoording nemen, het kosmische drama zal altijd succes hebben doordat het de status quo zal veranderen die een karmische verplichting voor ons is geworden. Je ziet, degenen die weigeren verantwoording te nemen voor zichzelf, zullen zich – door hun eigen reactie – buiten de cirkel van ons sponsorschap plaatsen.

In enkele gevallen zal dit betekenen dat we stoppen een organisatie te sponsoren of dat we ons sponsorschap verlagen, zodat we enkel individuele mensen sponsoren in overeenstemming met hun individuele verdiensten. Daardoor zullen zelfs degenen die in een organisatie blijven maar hun afgoderij behouden, ons sponsorschap niet ontvangen, zelfs al denken ze vaak dat ze onze meest getrouwe studenten zijn.

Eén van de belangrijkste voordelen van een kosmisch drama is dat het degenen scheidt die niet alleen bereid zijn verantwoording te nemen maar die daarenboven een negatieve benadering van het leven kiezen. Omdat deze studenten uit hun afgoderij geschoten worden, zullen ze collectief een negatieve spiraal creëren waarin ze elkaar versterken in hun eigendunkelijke schuld van de leider. Je zult vaak zien dat een dergelijke negatieve spiraal snel gevormd wordt en je kunt zien hoe degenen die geen verantwoording willen nemen en anderen de schuld willen geven er ogenblikkelijk ingezogen worden. Eenmaal in de spiraal, komt er bijna geen eind aan de negativiteit en berispingen die deze mensen uitzenden.

Het interessante feit doet zich voor dat dergelijke mensen nu opeens de spirituele leringen die ze eerder beweerden te geloven, of negeren, of niet meer geloven. Bijvoorbeeld in The Summit geloven mensen in karma, wat hen verantwoordelijk maakt voor wat je met energie doet. Maar enkelen die een negatieve spiraal ingingen, geloofden dat omdat Elizabeth zo slecht was geweest dat de wet van karma niet voor hen opgeschort werd en dat ze karmisch niet verantwoordelijk zijn voor wat voor negativiteit ze uitzenden.

Een ander kenmerk van een dergelijke negatieve spiraal is dat het opnieuw de epische gedachtegang wekt of versterkt. Degenen die nu negatief zijn geworden, waren vaak inactief om een positieve boodschap te promoten. Maar nu ze een negatieve boodschap hebben, zijn ze plotseling gevuld met hartstocht en zien het als hun plicht om de wereld van alle negatieve dingen van hun vorige afgod op de hoogte te brengen. Ze zullen zelfs dingen bedenken om het juiste schokeffect teweeg te brengen dat hen aandacht verschaft. Of ze zullen kritiekloos alles wat negatief is, geloven, zelfs al is het volledig ongefundeerd. Dergelijke mensen geloven dat het nu hun heilige plicht is om de onschuldigen tegen de vergissingen van de gevallen leider te beschermen en ze geloven dat liegen geoorloofd is om dit doel te bereiken. Het is ongeveer dezelfde gedachtegang als een zelfmoordbommengooier die onschuldige mensen opblaast en gelooft dat de geboden van zijn God (Gij zult niet doden) niet op hem van toepassing zijn, maar dat hij in de hemel ervoor beloond wordt.

Wanneer we een kosmisch drama opvoeren, weten we dat een bepaald aantal mensen in een dergelijke negatieve spiraal zullen gaan. Toch heeft dit potentiële voordelen. In de eerste plaats zullen mensen die wel deze spiraal ingaan hun negativiteit tot in het extreme doorvoeren. Toen ze nog in een organisatie van de geascendeerde meesters waren, hadden ze onze leringen gebruikt om dit onopgeloste stuk in hun psychologie te bedekken. Nu kunnen ze het niet langer bedekken en nadat ze dit voldoende tijd gedaan hebben, zullen enkelen het echt gaan zien als wat het in feite is: onopgeloste psychologische problemen die ZIJ moeten oplossen. Nog een potentieel voordeel is dat andere mensen de negativiteit kunnen zien en daardoor kunnen beslissen dat zij niet in dezelfde extremiteit willen belanden en daardoor verantwoording voor hun eigen reactie op de situatie zullen nemen.

Tot slot, degenen die wel een negatieve spiraal ingaan, zullen zich ogenblikkelijk buiten de cirkel van ons sponsorschap plaatsen, wat betekent dat we karmisch niet langer verantwoordelijk zijn voor wat zij doen met het licht dat ze ontvangen hebben. Zoals ik zei: “Als het licht dat er in ge is, duister zij, hoe groot is dan die duisternis wel niet?” Dit betekent dat het voor mensen mogelijk is om ogenblikkelijk een switch in bewustzijn te maken dat ervoor zorgt dat ze een negatieve spiraal ingaan, waarin ze al het licht dat ze hebben gebruiken met een negatieve bedoeling – zelfs als ze zich volledig gerechtvaardigd voelen, zelfs als ze voelen dat het voor een heilzaam, hoger doel is. Maar zelfs hoewel het licht dat ze tot uitdrukking brengen van ons ontvangen werd, het feit dat hun negativiteit hen van ons apart gezet heeft, betekent dat wij niet langer karmisch verantwoordelijk zijn voor wat er met dat licht gedaan wordt – dat zijn ZIJ.

Dus al met al kan het kosmische drama alleen al positief zijn, omdat ze de impasse doorbreekt die gegarandeerd groei zou belemmeren. Dergelijke drama’s dwingen mensen een keuze te maken die een groot potentieel heeft om tot groei te leiden. En zoals ik zei, omdat we een organisatie gesponsord hebben, is het ons volste recht om dergelijke drama’s op te voeren. In feite is het zonder dergelijke kosmische drama’s, twijfelachtig of sommige mensen ooit de epische drama’s zullen doorzien.


Een paar laatste gedachten over epische drama’s
In mijn volgende verhandeling zal ik wat aanwijzingen geven over hoe mensen aan de sluier van illusie kunnen ontsnappen die de epische drama’s omhullen. Maar op dit moment wil ik mensen een paar gedachten meegeven om over na te denken.

De persoonlijke en vooral de epische drama’s zijn gebaseerd op een simpele illusie: Het materiële universum is echt en het heeft macht over JOU.

De waarheid is dat het materiële universum niet echt is, maar een ‘echtheidssimulator’. Het is specifiek ontworpen om je elke ervaring te geven die je maar wilt zolang je dat wilt. Hoe krijg je een ervaring? Door materiële omstandigheden tegen te komen die echt LIJKEN. Als ze niet echt leken, zou je ervaring niet geloofwaardig zijn.

Het proces van spirituele groei is een verschuiving in bewustzijn, als je beseft dat datgene wat uiteindelijk echt is, je Geest is. En daardoor zijn de materiële omstandigheden die je tegenkomt uiteindelijk onecht, wat betekent dat ze geen meer macht over je hebben dan die jij ze geeft. Het is JOUW overtuiging dat materie echt is, die het echt laat lijken – aan jou.

De consequentie is dat je niet aan iets gebonden bent in het materiële universum. Ongeacht wat erin het verleden met je gebeurd is of hoe je situatie er nu uitziet, dit is allemaal een ervaring die je gewenst hebt te krijgen. Je kunt – op elk moment – beslissen dat je genoeg van deze ervaring hebt en dat je bereid bent te erkennen dat het door de illusie van je drama’s gecreëerd werd, je kunt letterlijk ogenblikkelijk bij de ervaring weglopen.

Wat je eigen ego, het materiële universum zelf, andere mensen die in hun drama’s gevangen zitten en de duistere krachten je aan het zeggen zijn, is dit: “Jij kunt niet gewoon bij ons weglopen – je MOET blijven tot de epische strijd gewonnen is!!!”

Zolang je dit gelooft of gehecht bent aan een drama, kun je er vanzelfsprekend niet uit weglopen. Dit is niet omdat materie macht heeft over jouw Geest, het is enkel omdat je Geest verkiest zich daarmee of met de materie te vereenzelvigen.

Wat kwam ik, de Boeddha en alle andere spirituele leraren aantonen? Dat je wel KUNT weglopen bij willekeurig wat op aarde. Je kunt elke omstandigheid transcenderen door je oude zelfgevoel te laten sterven en herboren te worden in een nieuw zelfgevoel als MEER dan enige omstandigheid in de wereld van de materie. En hoewel dit abstract mag klinken, zal mijn volgende verhandeling je wat aanwijzingen geven over hoe je dit tot een levende werkelijkheid in je leven kunt maken.